II SA/Wr 569/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 21 czerwca 2022 r., znak: IF-O-7840.626.2020.PF w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji i stwierdzenie, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE W dniu 14 lipca 2022 r. J. G. (dalej: skarżący) wniósł skargę na decyzję Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ, Wojewoda) z dnia 21 czerwca 2022 r. (omyłkowo wskazano datę wydania jako 31 czerwca 2022 r.) znak: IF-O-7840.626.2020.PF w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji i stwierdzenia, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa. W treści skargi skarżący podkreślił, że Wojewoda nie odniósł się do wszystkich kwestii podniesionych we wniosku o stwierdzenie nieważności. W skardze wskazano również, że V. P. i P. P. nie przysługiwało w postępowaniu przed Starostą Kłodzkim prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi ze względu na niewyczerpanie środków zaskarżenia jakie przysługiwały skarżącemu w postępowaniu administracyjnym. Organ wskazał, że wezwał stronę do doprecyzowania, czy pismo z dnia 14 lipca 2022 r. stanowi skargę do sądu administracyjnego, czy odwołanie od decyzji z dnia 21 czerwca 2022 r. Wojewoda jednocześnie wyjaśnił, że od przedmiotowej decyzji przysługuje odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, natomiast decyzję można zaskarżyć do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Strona została poinformowana, że w razie braku odpowiedzi organ przekaże skargę do WSA we Wrocławiu. Z uwagi na brak odpowiedzi w wyznaczonym przez Wojewodę terminie, organ przesłał pismo z dnia 14 lipca 2022 r. do tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zauważyć wypada, że powyższe przepisy prawa określają związek między postępowaniami administracyjnymi, w których podejmowane są akty lub czynności, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, a postępowaniem sądowoadministracyjnym. Zasadą jest zatem, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy. W konsekwencji również zasadą jest, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały w postępowaniu administracyjnym wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne. Wobec tego Sąd wskazuje, że strona skarżąca w niniejszej sprawie wniosła skargę na decyzję wydaną na podstawie art. 157 § 1 i art. 158 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.; dalej: k.p.a.). Od decyzji tej służyło skarżącemu odwołanie. Nadto w znajdującej się w aktach administracyjnych decyzji zawarte zostało pouczenie, zgodnie z którym strona została poinformowana o przysługującym odwołaniu do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Ze skargi nie wynika, czy strona wniosła odwołanie od ww. decyzji Wojewody. Niemniej dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wówczas przedmiotem skargi do sądu jest decyzja albo postanowienie administracyjne wydane po rozpatrzeniu odwołania albo postanowienie organu odwoławczego o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania lub o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Ponadto, w odpowiedzi na skargę organ wskazał, że nie zostały wyczerpane w niniejszej sprawie środki zaskarżenia aktu na drodze administracyjnej. Uzupełniająco należy dodać, że w piśmie z dnia 11 października 2022 r. skarżący stwierdził, że Wojewoda "sugerował" złożenie odwołania, jednak zdaniem skarżącego takie działanie uniemożliwiłoby mu złożenie skargi do sądu administracyjnego w ustawowym 30 dniowym terminie. Sam więc skarżący nie przeczy okoliczności, że nie wniósł odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej. W świetle poczynionych rozważań Sąd doszedł do przekonania, że skarżący w niniejszej sprawie objął skargą akt administracyjny, którego zaskarżenie jest niedopuszczalne. Chcąc kwestionować ww. decyzję Wojewody strona winna była wnieść od tej decyzji odwołanie w terminie 14 dni od doręczenia tego aktu administracyjnego, a następnie ewentualnie skargę do tut. Sądu na decyzję GINB wydaną na skutek wniesionego odwołania. Niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym czyni skargę niedopuszczalną. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego po terminie wpisu od skargi sąd postanowił w pkt II sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.