II FZ 735/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 września 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 1343/15 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi D. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 24 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 września 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 1343/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną D. A. (zwanej dalej "Skarżącą"). W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Sąd wyrokiem z 16 września 2016 r. oddalił skargę Skarżącej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 24 września 2015 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 r. W dniu 21 października 2016 r., w związku z wezwaniem do uiszczenia opłaty za odpis wyroku z uzasadnieniem Skarżąca ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 14 grudnia 2016 r. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wskazanego wyroku Sądu pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r. starszy referendarz sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy. Wskazane rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 lutego 2017 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 13 lutego 2017 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Wskazane zarządzenie Skarżąca odebrała w dniu 7 marca 2017 r. W dniu 15 marca 2017 r. (data nadania) Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, załączając do niego potwierdzenie wpłaty wpisu. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2017 r. oddalił zażalenie. Sąd pierwszej instancji - odrzucając skargę kasacyjną - stwierdził, że w następstwie prawomocnego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do uciszenia wpisu należy uznać, że wpis od skargi kasacyjnej został uciszony po terminie. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia i zmiany postanowienia NSA z dnia 11 lipca 2017 r. podtrzymującego decyzję Sądu pierwszej instancji o nie przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Postanowieniu zarzuciła naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - zwanej dalej "p.p.s.a.") i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. W uzasadnieniu zażalenia wskazała na swój zły stan zdrowia i traumę po śmierci mamy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 199 p.p.s.a., strony zobowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. W przypadku skargi kasacyjnej, jako pisma wszczynającego postępowanie sądowoadministracyjne w drugiej instancji, na stronie wnoszącej ciąży obowiązek uiszczenia wpisu (por. art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). Z tego powodu skoro Skarżąca nie uiściła w wyznaczonym terminie wpisu sądowego, to nie budzi wątpliwości, że Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W sprawie nie doszło też do naruszenia art. 45 Konstytucji RP, który w ust. 1 statuuje zasadę prawa do sądu. Ta zasada konstytucyjna nie ma charakteru absolutnego, a jej realizacja w znacznej mierze zależy od działania samej strony postępowania, np. terminowego dokonywania czynności procesowych, uiszczania opłat sądowych itp. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. [pic]