I SA/Rz 627/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2010 r. w Wydziale I Finansowym, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) lipca 2010 r., nr (...), w przedmiocie określenia opłaty od posiadania psów, w związku z wnioskiem skarżącej o przyznanie prawa pomocy postanawia oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wnosząc do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) lipca 2010 r., w przedmiocie określenia opłaty od posiadania psów, skarżąca R. N. wystąpiła jednocześnie z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego przez nią na formularzu urzędowym PPF oświadczenia wynika, że prowadzi ona samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymuje się zaś z emerytury wynoszącej 1 400,24 zł. Oprócz nieruchomości rolnej o powierzchni 0,8954 ha, nie posiada żadnego innego majątku ani oszczędności. Odnośnie ponoszonych wydatków skarżąca stwierdziła, że spłaca kredyt zaciągnięty na wykup mieszkania w wysokości 400-500 zł miesięcznie, które to mieszkanie przekazała swojemu bratu, ponadto ponosi 1/3 wydatków na utrzymanie mieszkania w wysokości 300-500 zł. Dodała także, że partycypuje również w kosztach utrzymania domu swojej siostry, na co przeznacza ok. 280 zł miesięcznie. Pozostałą część jej dochodu pochłaniają wydatki na zakup leków, środków czystości, książek itd. Sąd zważył, co następuje: W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym (o co wnosi skarżąca, gdyż nie złożyła wniosku o ustanowienie adwokata, bądź radcy prawnego) następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie to powinno nastąpić poprzez złożenie oświadczenia co do stanu rodzinnego, majątkowego i wysokości uzyskanych dochodów osoby ubiegającej się o prawo pomocy oraz osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym, na urzędowym formularzu. Sąd jest zobligowany zaś do uwzględnienia wniosku, jeżeli na jego podstawie, w sposób obiektywny można stwierdzić, że poniesienie pełnych kosztów postępowania byłoby dla strony występującej z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nadmiernym obciążeniem. W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie sposób jednak stwierdzić, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla własnego utrzymania. Na taką ocenę jej sytuacji materialnej pozwala wysokość jej dochodów, wynosząca 1 400,24 zł miesięcznie, które to dochody pozwalają na uiszczenie kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie, w której wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 45 zł. W kwestii wydatków należy zauważyć, iż skarżąca podkreśliła we wniosku, że ponosi między innymi koszty spłaty kredytu udzielonego na zakup mieszkania oraz koszty utrzymania domu jej siostry, jednakże przedmiotowe okoliczności, nie mogą wpływać na ocenę spełnienia przez skarżącą przesłanek przyznania jej prawa pomocy, ponieważ nie dotyczą składników majątkowych, stanowiących jej własność, a których utrzymanie obiektywnie by ją obciążało. Tak więc łożenie na utrzymanie domu siostry skarżącej nie może przemawiać za przyznaniem jej prawa pomocy, gdyż wydatek ten nie jest dla niej wydatkiem koniecznym. Podobne uwagi można poczynić odnośnie spłaty kredytu na wykup mieszkania, przekazanego bratu. Również w tym wypadku ponoszenie przez skarżącą kosztów spłaty kredytu na wykup mieszkania, przekazanego innej osobie nie stanowi argumentu przemawiającego za uznaniem jej sytuacji materialnej za wymagającą przyznania jej pomocy, finansowanej ze środków publicznych. W tym miejscu należy również zaznaczyć, że skarżąca dokonując rozporządzenia swoim mieniem dobrowolnie uszczupliła stan swojego majątku, co nie pozostaje bez wpływu na ocenę spełnienia przez nią przesłanek przyznania prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oddalił wniosek.