Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Go 575/19

Административные суды2019-10-11
Номер дела
II SA/Go 575/19
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Дата решения
2019-10-11
Тип
Postanowienie WSA w Gorzowie W

Судьи

Adam Jutrzenka-Trzebiatowski

Резолютивная часть

Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 11 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.W. o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. UZASADNIENIE J.W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skargę na postanowienie tego organu z dnia z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] maja 2019 r. [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nałożenia obowiązku dostarczenia dokumentów. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie PINB. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazuje, że brak przedstawienia w przepisanym terminie żądanych dokumentów będzie skutkować wydaniem decyzji o nakazaniu rozbiórki obiektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13; z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 116/12, z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07; orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie spełnia powyższych wymogów. Wskazać należy, że wykonalność zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia może być rozumiana w dwóch aspektach. Pierwszy odnosi się do kwestii wstrzymania prowadzonych robót budowlanych. W tym zakresie Sąd stwierdza, że postanowienie to nie ma charakteru kończącego postępowanie i załatwiającego co do istoty kwestię legalizacji. Celem wstrzymania prowadzenia robót jest w istocie rozważenie przez organ jakie nakazy, względnie zakazy w odniesieniu do prowadzonej budowy powinny zostać wydane. Dopiero skutkiem wydania zaskarżonego postanowienia będzie przeprowadzenie przez organ pierwszej instancji postępowania w przedmiocie legalizacji wykonanych robót budowalnych (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 811/11, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że nie można wstrzymać wykonania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, ponieważ wydanie takiego postanowienia dopiero uruchamia tryb postępowania naprawczego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 28 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 1342/13, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji, wstrzymanie wykonania postanowienia nakazującego wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych byłoby przyzwoleniem na dalsze prowadzenie prac, mimo stwierdzonych istotnych odstępstw. Działanie takie stałoby w sprzeczności z regulacją prawa budowlanego dotyczącą czasowego wstrzymania prowadzenia robót budowlanych (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 października 2018 roku, sygn. akt II OZ 1007/18, https://orzeczenia.nsa.gov.pl) . Kolejny aspekt wykonalności zaskarżonego postanowienia odnosi się do nałożonych na inwestora obowiązków, to jest przedłożenia wyszczególnionych przez organ dokumentów. W ocenie Sądu również wykonanie tego obowiązku nie jest związane z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody ani też nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Podsumowując, wykonanie zaskarżonego postanowienia nie wywołuje nieodwracalnych skutków ani znacznej szkoda w majątku skarżącego, które jednak mogą nastąpić w następstwie wydania dalszych rozstrzygnięć w trybie art. 48 ustawy prawo budowlane. Niemniej skutki przyszłe i niepewne nie mogą stanowić uzasadnienia wniosku o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia. W rezultacie brak jest podstaw do stwierdzenia, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia spowoduje wystąpienie skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.