II SA/Sz 841/07

SENTENCJA Dnia 14 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji o wymeldowaniu postanawia: odmówić wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w S postanowieniem z dnia [...] roku odmówił J C przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, albowiem Wnioskodawca nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, które sprowadzają się do wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] złotych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż z uwagi na to, że informacje podane przez J C we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF okazały się nie wystarczające, wezwał Wnioskodawcę do przedłożenia stosownych dokumentów, które umożliwiłyby ocenę jego rzeczywistej sytuacji rodzinnej, majątkowej a także możliwości płatniczych. W związku z tym, że Skarżący nie nadesłał dokumentów, Sąd uznał, iż nie wykazał, że znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie jakichkolwiek czy też częściowych kosztów postępowania, wobec czego wniosek o przyznanie prawa pomocy należało oddalić. J C pismem procesowym z dnia [...] wniósł do tutejszego Sądu sprzeciw od postanowienia z dnia [...], podnosząc, iż "nie ma helikoptera jak śpiewak "Ich Troje" – Wiśniewski, aby mógł w ciągu 7 dni dostarczyć dokumenty odnośnie przyznania prawa pomocy i zwolnienia z opłaty oraz z kosztów sądowych". Ponadto Skarżący oświadczył, że utrzymuje się z renty chorobowej i nie ma żadnych dodatkowych dochodów ani żadnego majątku. J C do sprzeciwu załączył kopię skargi skierowanej do Komendanta Powiatowego Policji w K z dnia [...], kopię wniosku z dnia [...], adresowanego do Urzędu Gminy w Ś, kserokopię legitymacji SOP, kartę informacyjną leczenia szpitalnego z dnia [...], z dnia [...] i [...], pismo Wójta Gminy Ś z dnia [...], kopię listy kandydatów, zaświadczenie z dnia [...], kopię upoważnienia z dnia [...], kserokopię legitymacji osoby niepełnosprawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S, zważył, co następuje: W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu spoczywa na skarżącym, albowiem określenie "gdy wykaże" oznacza, że na wnoszącym spoczywa ciężar wykazania, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy ma charakter wyjątkowy, sytuacja, w której poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, spowoduje uszczerbek konieczny dla strony i jej rodziny, nie uzasadnia przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przytoczone we wniosku okoliczności, jak również przedstawione dokumenty, powinny zatem uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Oświadczenie skarżącego z dnia [...], złożone na rzędowym formularzu PPF, zawiera jedynie dane dotyczące wysokości renty, a są to informacje niewystarczające do oceny jego aktualnej sytuacji majątkowej oraz zdolności płatniczych. Wnioskodawca podał również, że jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do samodzielnej egzystencji oraz że rozwiódł się z żoną i mieszka sam. Skoro, przytoczone przez skarżącego okoliczności nie zostały w żaden sposób potwierdzone ani też nie uzupełniono danych w żądanym zakresie, pomimo wezwania Sądu (w dniu [...]), a dokumenty załączone do sprzeciwu nie dotyczą kwestii związanych z prawem pomocy, należało uznać, że strona nie wykazała, iż nie stać jej na poniesienie kosztów sądowych. Należy podkreślić, że strona nie zgłosiła wniosku o przedłużenie procesowego terminu do przedłożenia dokumentów, choć miała świadomość, iż nieuzupełnienie wniosku o żądane dokumenty będzie skutkowało odmową przyznania prawa pomocy (zgodnie z pouczeniem zawartym w wyżej wymienionym wezwaniu). Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak na wstępie, tj. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.