I SA/Wa 1932/13
Административные суды2013-12-11
Номер дела
I SA/Wa 1932/13
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата решения
2013-12-11
Тип
Wyrok WSA w Warszawie
Судьи
Iwona MaciejukJoanna SkibaJolanta Dargas
Резолютивная часть
Oddalono skargę
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Iwona Maciejuk (spr.) Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi E. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] Prezydent
W. przyznał E. D. świadczenie w formie zasiłku stałego oraz składkę zdrowotną w wysokości [...] zł na okres od [...] 2012 r. do [...] 2017 r.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [..] Prezydent W. zmienił decyzję z dnia [...] lutego 2012 r. orzekając o utracie z dniem [...] 2012 r. prawa do zasiłku stałego oraz opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne dla E. D. i uprawnionych członków rodziny.
Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze
w W. decyzją z dnia [...] października 2012 r., nr [...] uchyliło
w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji i orzekło o uchyleniu decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] i zaprzestaniu wypłacania zasiłku stałego oraz opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne E. D. z dniem [...] 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 lutego
2013 r. sygn. akt I SA/Wa 116/13 po rozpoznaniu sprawy ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia
[...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zaprzestania wypłacania zasiłku stałego w punkcie 1 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji; w punkcie
2 stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że decyzja organu I instancji została doręczona stronie w dniu [..] czerwca 2012 r. (co potwierdza zwrotne potwierdzenia odbioru),
a odwołanie od tej decyzji zostało złożone osobiście przez E. D. w Ośrodku Pomocy Społecznej w W. przy ul. [..] w dniu [...] lipca 2012 r. (co potwierdzają prezentata organu znajdująca się na odwołaniu oraz pisma Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia [...] lipca 2012 r. i z dnia [...] stycznia 2013 r.). Sąd stwierdził, że nie może być wątpliwości, iż odwołanie zostało wniesione, mimo prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji organu I instancji, po terminie, który upłynął w dniu [..] lipca 2012 r. Z akt sprawy nie wynika, aby uchybiony termin został przywrócony. Sąd wskazał, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy Kolegium, biorąc pod uwagę wskazane wyżej uwagi, rozpatrzy sprawę przy uwzględnieniu treści art. 134 zd. 1 in fine w zw. z art. 129 § 1 i 2 k.p.a.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r., na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [..]. W uzasadnieniu organ wskazał, że wymieniona decyzja została doręczona stronie w dniu [...] czerwca 2012 r. zaś odwołanie od tej decyzji zostało złożone w dniu [...] lipca 2012 r. Termin do jego wniesienia upłynął w dniu [...] lipca 2012 r. Organ wskazał, że strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w treści odwołania nie wskazała również przyczyny uchybienia terminu.
Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia
[...] czerwca 2013 r. stało się przedmiotem skargi E. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia. Zarzuciła naruszenie art. 6, 7, 8, 9 k.p.a. oraz art. 2 i 31 ust. 3 Konstytucji RP. W uzasadnieniu podniosła, że czuje się pokrzywdzona, gdyż popełniła mniejszy błąd niż organ, który również nie dotrzymał terminu rozpatrywania sprawy przewidzianego w k.p.a. Podniosła, że decyzja organu
z dnia [...] października 2012 r. została wydana trzy miesiące po terminie. Zdaniem skarżącej, jej błąd polegający na złożeniu odwołania z opóźnieniem jest nieistotnym uchybieniem.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, powołując się na dotychczasowe ustalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Na wstępie wskazania wymaga, że zgodnie z przepisem art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
Na gruncie niniejszej sprawy, powyższe oznacza, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. związane było przy rozpatrywaniu odwołania E. D. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego
2013 r. sygn. akt I SA/Wa 116/13, w którym Sąd stwierdził, że odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2012 r. [...] wniesione zostało przez stronę po upływie ustawowego terminu, który nie został przywrócony, co czyniło niedopuszczalnym merytoryczne rozpatrzenie tego odwołania. Sąd wskazał na konieczność rozpatrzenia sprawy z uwzględnieniem treści art. 134 k.p.a.
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. prawidłowo zastosowało w sprawie przepis art. 134 ustawy
z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz.), zwanej dalej k.p.a. i zasadnie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...].
Zgodnie z powołanym przepisem, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
W sprawie niniejszej nie jest kwestionowane, co jednoznacznie wskazał również w powołanym wyżej wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że decyzja Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2012 r. doręczona została stronie w dniu [...] czerwca 2012 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem w dniu [..] lipca
2012 r. Odwołanie złożone zostało przez stronę osobiście w dniu [...] lipca 2012 r.,
a zatem po upływie ustawowego terminu, co stanowiło podstawę stwierdzenia uchybienia terminu do jego wniesienia. W sprawie jest bezsporne, że pouczenie zawarte w decyzji organu I instancji co do trybu i terminu wniesienia odwołania było prawidłowe i strona nie wnosiła o przywrócenie uchybionego terminu, co jednoznacznie wskazał nadto Sąd w wyroku z dnia 27 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 116/13.
Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę nie miał zatem podstaw do uwzględnienia skargi. Za niezasadne Sąd uznał zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 6, 7, 8 i 9 k.p.a. oraz art. 2 i 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zarzucane przez skarżącą uchybienie przez organ przepisowi art. 35 k.p.a. pozostaje bez wpływu na wynik niniejszej sprawy. Skutki uchybienia temu terminowi przez organ i skutki uchybienia przez stronę terminowi do wniesienia odwołania są bowiem całkowicie odmienne. W pierwszym z tych przypadków, strona miała możliwość obrony swych praw poprzez złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a.),
a następnie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. W sprawie niniejszej, wobec złożenia odwołania po upływie ustawowego terminu, organ nie miał podstaw do jego merytorycznego rozpatrzenia i obowiązany był stwierdzić uchybienie terminu, będąc związany w tym zakresie oceną Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażoną w wyroku z dnia 27 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 116/13.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,
na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku.