II GSK 1491/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Czesława Socha (spr.) Sędziowie NSA Marzenna Zielińska Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. K. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Henryki Lewandowskiej-Kuraszkiewicz delegowanej do orzekania w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej N. S. S.A. w Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 1780/11 w sprawie ze skargi N. S. S.A. w Z. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego UZASADNIENIE [...] - działając na podstawie art. 19 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) złożył wniosek o wyłączenie sędziego WSA del. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Henrykę Kuraszkiewicz-Lewandowską, od rozpoznania sprawy ze skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 1780/11. W uzasadnieniu wskazał, że objęty skarga kasacyjną wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydany został przez skład sędziowski z VI Wydziału tego Sądu. W tym Wydziale orzeka również sędzia Henryka Kuraszkiewicz-Lewandowską. Powyższa okoliczność stanowi obiektywną przyczynę, która mogłaby wywołać uzasadnią wątpliwość, co do jej bezstronności w niniejszej sprawie. Sędzia, których dotyczył wniosek o wyłączenie, złożyła przewidziane w art. 22 § 2 in fine ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyjaśnienia na piśmie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wyłączenie Sędziego WSA del. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Henryki Kuraszkiewicz-Lewandowskiej nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą wyłączenia sędziego na wniosek strony jest art. 19 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Instytucja wyłączenia sędziego jest gwarancją procesową, zapewniającą uczestnikowi postępowania prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Z art. 19 p.p.s.a. wynika, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi nie tylko wystąpić ale także musi być uzasadniona, co wiąże się z koniecznością przedstawienia odpowiedniej argumentacji. Sygn. akt II GSK 1491/12 Skarżący we wniosku o wyłączenie sędziów nie wskazał żadnych przesłanek uzasadniających jego żądanie. Ogólnikowe twierdzenia skarżącego, że orzekanie przez Sędzię Henrykę Kuraszkiewicz-Lewandowską w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, w sytuacji, gdy kontrolowany wyrok Sądu I instancji został wydany przez Sędziów z jej "macierzystego" Wydziału VI WSA w Warszawie nie wskazuje na brak bezstronności sędziego. Należy zauważyć, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnianą wątpliwość, co do bezstronności sędziego w konkretnej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. W związku z tym, nie stanowi dostatecznej podstawy żądania wyłączenia sędziego subiektywne przekonanie skarżącego o tym, że zaskarżony skargą kasacyjną do NSA wyrok Sądu I instancji wydany został przez skład sędziowski z VI Wydziału, gdzie sędzia Henryka Kuraszkiewicz-Lewandowską dotychczas orzekała. Dodać należy, że z oświadczenia złożonego przez Sędziego Henrykę Kuraszkiewicz-Lewandowską wynika, że między nią a [...] nie zachodzi żadna okoliczność tego rodzaju, która mógłby wywołać wątpliwości, co do jej bezstronności przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie z 5 kwietnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 1780/11. Podkreślenia wymaga, że instytucja wyłączenia sędziego ma zapewnić obiektywizm Sądu i nie może być traktowana, jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (por. postanowienie NSA z 22 lutego 2008 r., sygn. akt II FZ 60/08, ONSAiWSA 2008, z. 6, poz. 97 oraz glosa A. Gomułowicza do tego postanowienia, OSP 2008, z. 11, s. 916 i nasi). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 22 § 1 i 2 związku z 193 p.p.s.a. oddalił wniosek.