II FZ 399/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Borkowski po rozpoznaniu w dniu 16 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. i E.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 148/08 odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi T. i E.S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 15 listopada 2007 r. nr (...) w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Pismem z dnia 16 sierpnia 2008 r. T. i E.S. złożyli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2008 r. odrzucające zażalenie na postanowienie tego Sądu odrzucające skargę kasacyjną skarżących. Uzasadniając zaskarżone orzeczenie Sąd wskazał miedzy innymi, że pomimo pouczenia o wymogach zażalenia, wynikających z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej ppsa) o obowiązku sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych także doradcę podatkowego, to zażalenie zostało sporządzone przez skarżących bez zachowania tych wymogów. W zażaleniu skarżący nie zawarli żadnego rzeczowego argumentu, który wskazywałby za wadliwość zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do regulacji zawartej w art. 194 § 4 ppsa, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych także przez doradcę podatkowego (art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 3 pkt. 1 ppsa). Z powyższego przepisu wynika zatem, że zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, podobnie jak sama skarga kasacyjna, jest objęte przymusem adwokackim i nie sporządzenie go przez osobę uprawnioną wyklucza możliwość jego rozpatrzenia. Strona skarżąca wniosła zażalenie osobiście, pomimo że nie spełnia żadnego z wymagań przewidzianych w przepisie art. 175 cytowanej ustawy. Z tych względów, stosownie do art. 197 § 2 w zw. z art. 184 ppsa, należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.