II SAB/Wa 369/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędziowie WSA Łukasz Krzycki, Ewa Radziszewska – Krupa (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 października 2019 r. sprawy ze skargi J.S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w sprawie wniosku oddala skargę UZASADNIENIE J. S. (zwany dalej: "Skarżącym") wnioskiem nadanym e-mailem z 22 marca 2018r., godz. 20:22 (wpływ do organu 23 marca 2018r.) wniósł o przesłanie w trybie informacji publicznej: 1) czy, a jeśli tak, kiedy doszło do podziału działki o nr ew. [...] obręb [...] gm. [...] przesłanie kopii decyzji w tej sprawie, 2) czy działka ta należy do Gminy, jeśli tak, wniósł o wskazanie jej nr [...] i zbioru dokumentów. Skarżący nie wyraził zgody na kierowanie korespondencji drogą elektroniczną. Wójt Gminy [...] (zwany dalej: "Wójtem") pismem z 30 marca 2018r. - przesłanym Skarżącemu na adres e-mail, jako załącznik do e-maila z 4 kwietnia 2018r., odnosząc się do ww. wniosku Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej wskazał, że zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Tryb ww. ustawy nie dotyczy też dostępu do materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego jest odpłatny i następuje w innym trybie – na podstawie ustawy z 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Wnioskowana przez Skarżącego decyzja została wraz z mapą podziałową włączona do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wójt poinformował też Skarżącego, że z odpowiedzi zawartej w pismach z: [...] września 2016r. nr [...] i [...] grudnia 2016r. nr [...], w związku z wnioskiem Skarżącego "czy działka ta należy do gminy", czyją własnością jest działka. Wójt wyjaśnił ponadto, że wpis do księgi wieczystej jest jawny i zgodnie z art. 361 ust. 3 ustawy o księgach wieczystych każdy może przeglądać księgi wieczyste w obecności pracownika Sądu. Wnioskodawca ma więc możliwość ustalenia we własnym zakresie danych w postaci nr [...] i zb. dokumentów. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta, polegającą na nierozpatrzeniu ww. wniosku o udostępnienie informacji do 5 kwietnia 2018r. i zwrócił się o: a) zobowiązanie Wójta do niezwłocznego rozpoznania ww. wniosku i załatwienia go zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, b) stwierdzenie, że Wójt rażąco naruszył prawo: art. 13, art. 14, art. 16 ust. 1 u.d.i.p. i na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. przyznanie sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., c) zasądzenie od Wójta na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego, d) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Wójt w odpowiedzi na skargę wnioskował o oddalenie skargi, jako bezzasadnej, ewentualnie o umorzenie postępowania, jako bezprzedmiotowego, oddalenie wniosku o stwierdzenie rażącego naruszenia prawa przez organ oraz o wymierzenie grzywny. Wójt powołał się m.in. na udzielenie Skarżącemu odpowiedzi - pismem z 30 marca 2018r. i przesłanie jej jako załącznik do e-maila z 4 kwietnia 2018r. i w związku z tym przyjął, że w sprawie nie mamy do czynienia z bezczynnością. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W myśl art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej: "P.p.s.a."), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przy czym zgoda stron na rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym nie jest wymagana. Sąd, z uwagi na to, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność Wójta, rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Sąd stwierdza też, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018r. poz. 2107, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do treści art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4. Podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019r. poz. 1429, zwana dalej: "u.d.i.p."). W myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Ustawodawca w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. dokonał przykładowego wyliczenia, jaka informacja stanowi informację publiczną. W związku z tym należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów i danych. Wspomniany przepis art. 6 ust. 1 w pkt 4 u.d.i.p. stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna m.in. o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną jest zatem treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii, ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto walor informacji publicznej posiada treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego takim organem, związanych z nimi bezpośrednio przez ich wytworzenie bądź też przez nie niewytworzonych, lecz używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Wójt jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, natomiast żądana przez Skarżącego informacja nie jest informacją publiczną. Skarżącemu wiadomym było od 2016r., że działka wskazana we wniosku o udzielenie informacji publicznej nie stanowi własności gminy, lecz jest własnością osób fizycznych. Skarżący został o tym poinformowany w pismach organu z [...] września 2016r. nr [...] i [...] grudnia 2016r. nr [...]. Stwierdzić również należy, że zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Nie dotyczy to natomiast pism innych niż udostępnianie informacji publicznej, choć wiążących się z taką informacją. Sąd wskazuje ponadto, że według art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2, a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Warto również wskazać, że zgodnie z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. przepisy u.d.i.p. nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. W rozpoznawanej sprawie Wójt w piśmie z 30 marca 2018r., w termie przewidzianym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. – 4 kwietnia 2018r. - udzielił Skarżącemu odpowiedzi na ww. wniosek o udzielenie informacji publicznej z 22 marca 2018r. z godz. 20:22 (wpłynął do Wójta e-mailem 23 marca 2018r.). Pismo z odpowiedzią wysłano Skarżącemu na adres [...], spod którego Skarżący kierował swoje zapytanie (k. 1-3 akt administracyjnych). Wójt w ww. piśmie z 30 marca 2018r. poinformował, że Skarżącemu przekazano informację czyją własnością jest działka nr [...] wraz z odpowiedziami z [...] września 2016r. nr [...] i [...] grudnia 2016r. nr [...]. Zdaniem Wójta skoro wcześniej podano Skarżącemu informację o tytule własności do ww. działki, niezasadny jest wniosek o ponowne udostępnienie żądanej informacji. Takie żądanie nie zmierza bowiem do uzyskania wiadomości, lecz do ewentualnego potwierdzenia (sprawdzenia) wiadomości znanych już Skarżącemu. Zdaniem Wójta żądanie to wykracza również poza przedmiot i cele ochrony przewidzianej w u.d.i.p. Skarżący w ww. pismach otrzymał informację, że działka nie należy do gminy. Sąd podziela ww. stanowisko Wójta, wskazując, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się decyzja Wójta z [...] sierpnia 2017r., w której zatwierdzono podział nieruchomości wskazanej przez Skarżącego we wniosku o udostępnienie informacji publicznej, która należy do osoby fizycznej, a nie do gminy. Sąd stwierdza ponadto, że Wójt wyjaśnił prawidłowo Skarżącemu w piśmie z 30 marca 2018r., że wpis do księgi wieczystej jest jawny. Warto wskazać, że księgi wieczyste są jawne - zgodnie z art. 2 ustawy z 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. z 2018, poz. 431), który obowiązywał w chwili, gdy udzielono Skarżącemu ww. odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Z ww. przepisu wynika również, że nie można zasłaniać się nieznajomością wpisów w księdze wieczystej ani wniosków, o których uczyniono w niej wzmiankę. Z art. 5 ww. ustawy wynika ponadto, że w razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym treść księgi rozstrzyga na korzyść tego, kto przez czynność prawną z osobą uprawnioną według treści księgi nabył własność lub inne prawo rzeczowe (rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych). Wójt prawidłowo poinformował również Skarżącego, że tryb u.d.i.p. nie dotyczy dostępu do materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jak również, że organ w ramach u.d.i.p. nie ma obowiązku podawania Skarżącemu nr Kw i zbioru dokumentów. Informacji publicznej nie stanowią też informacje o właścicielu konkretnej działki. Prawidłowe było też wyjaśnienie przez Wójta, że udostępnienie informacji z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego jest odpłatne i następuje w innym trybie – na podstawie ustawy z 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Sąd nie podzielił też argumentacji zawartej w skardze, odnośnie zachowanie adresata wniosku o udzielenie informacji publicznej. Wbrew stanowisku skargi udzielona Skarżącemu odpowiedź w ww. formie nie świadczy o lekceważeniu, bądź ignorowaniu Skarżącego, który składa wyjątkowo dużo wniosków do Wójta, co w oczywisty sposób utrudnia organowi, będącemu niewielkim urzędem obsługującym niedużą jednostkę samorządu terytorialnego, zorientowanie się, na które wnioski już została udzielona odpowiedź, a na które takiej odpowiedzi nie udzielono. Wymaga to także zaangażowania do udzielania informacji publicznej na wnioski składane przez Skarżącego oraz Jego syna pracowników urzędu, którzy normalnie wykonują inne czynności związane z obsługą interesantów. Wójt, mimo tych trudności, w sposób należyty zastosował art. 9 k.p.a. Sąd, mając powyższe na względzie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.