II SA/Lu 558/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 7 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie uznania działki za mienie gminne ; w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a: przyznać Z. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. UZASADNIENIE Pismem z dnia 23 września 2009 r. Z. S. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie uznania działki za mienie gminne. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy, należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej strony możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Należy podkreślić, że muszą to być możliwości realne, istniejące w chwili składania wniosku. Ciężar dowodu okoliczności uzasadniających przyznania prawa pomocy spoczywa na stronie wnoszącej o jego przyznanie. Przytoczone we wniosku okoliczności, jak również przedstawione przez nią dokumenty powinny zatem wskazywać na okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy. Z oświadczenia skarżącej wynika, iż prowadzi ona samotnie gospodarstwo domowe, nie posiada nieruchomości, ani majątku ruchomego. Utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości 600 zł. Z. S. wymaga leczenia i przyjmowania leków, na które miesięcznie wydaje 200 zł. Na stałe miesięczne koszty utrzymania skarżącej poza kosztem zakupu wyżywienia składają się koszty zakupu opału – 150 zł, gaz do gotowania posiłków – 150 zł. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Z. S. wykazała, że nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie ponieść pełnych kosztów niniejszego postępowania. Sytuacja materialna skarżącej uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni posiada niewielką emeryturę i przeznaczenie jej na wydatki sądowe spowodowałoby uszczerbek utrzymania koniecznego. Z tych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.