II SAB/Wr 256/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi Y. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skargą z dnia 24 listopada 2021 r. Y. K. (dalej: skarżąca) zaskarżyła bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem z dnia 21 lutego 2022 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków fiskalnych złożonej skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to z powodu nieodebrania przez stronę, po powtórnym awizowaniu, zostało zwrócone do sądu. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy, pozostawiono je w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 24 maja 2022 r. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 31 maja 2022 r. Wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz329.; dalej jako: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji gdy od skargi nie został uiszczony wpis, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie nie uiszczono wpisu od skargi, pomimo stosownego wezwania. Wobec tego Sąd był zobligowany do jej odrzucenia, o czym postanowił na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.