II SA/Gl 611/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o zasądzenie ponoszonych kosztów tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu p o s t a n a w i a: przyznać adwokat I. D. wynagrodzenie w kwocie 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy), w tym podatek VAT w kwocie 52,80 zł (słownie: pięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, płatne z budżetu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach). UZASADNIENIE W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 21 lipca 2010 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach zwolnił skarżącego J. D. od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata z urzędu. W dalszej kolejności Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla strony skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat I. D. Pismem z dnia [...] r. (data wpływu do siedziby Sądu [...]r.) skarżący poinformował o wypowiedzeniu wyznaczonemu pełnomocnikowi procesowemu pełnomocnictwa. Na rozprawie w dniu [...] r. adwokat I. D. wniosła o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy świadczonej z urzędu, składając jednocześnie oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej zwanym rozporządzeniem. Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., które w § 2 ust. 1 przewiduje, iż sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę jego niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 rozporządzenia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawach, w innej sprawie niż wymienione w ust. 1 pkt 1 lit. a – b powołanego przepisu, wynosi 240,00 zł. W związku z powyższym, Sąd działając na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia przyznał adwokatowi wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 240,00 zł, podwyższone o 22% stawkę podatku VAT, tj. o kwotę 52,80 zł, a zatem łącznie 292,80 zł.