II SAB/Wr 4/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym kolejnego wniosku D.W.o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W.i J. W. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie robót budowlanych polegających na remoncie i przebudowie budynku gospodarczego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. UZASADNIENIE Prawomocnym i oprotestowanym nieskutecznym zażaleniem postanowieniem z dnia 13 marca 2008 r. przyznano skarżącej (i pozostałym skarżącym) prawo pomocy w zakresie zwolnienie z wpisu od skargi w części ponad kwotę 50 zł, nie uwzględniając wniosku w pozostałym zakresie (tj. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym). Po wezwaniu o uzupełnienie braku skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 50 zł, skarżąca ponowiła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadnienia, że łączny dochód jej i męża wynosi 2.195 zł i "całą emeryturę wydaje na korespondencję z Sądem w 200 procesach, a z męża emerytury opłacają niektóre sprawy i brakuje im na chleb." W piśmie procesowym (k. 276 akt sądowych) dodała, iż nie korzysta z żadnej pomocy finansowej, nie ma zdolności kredytowej, a dotychczasowe opłaty uiszcza z pożyczonych pieniędzy. Na energię elektryczną wydatkuje 100-200 zł, a pozostała emerytura nie wystarcza na leki i minimum socjalne. Przy takim stanie faktycznym sprawy należy stwierdzić, że w myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ubiegającej się o prawo pomocy w zakresie całkowitym stronie może zostać przyznane takie prawo o ile strona ta wykaże, że rzeczywiście nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w żadnej części. Dodatkowo w niniejszej sprawie należy zauważyć, że stronie już raz (częściowo) prawo pomocy zostało przyznane, zatem obecny (ponowny) wniosek mógł by być skuteczny jedynie w przypadku wykazania przez wnioskującą, że od poprzedniego wniosku sytuacja skarżącej uległa pogorszeniu. Takie okoliczności (zdaniem Sądu) w toku postępowania nie zaistniały. Rodzina strony dysponuje dochodem miesięcznym, stałym przekraczającym nieznacznie kwotę 2000 zł netto. Skarżąca i jej małżonek nie posiadają nikogo na utrzymaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucja szczególną, stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów przez stronę postępowania sądowego. Dodatkowo można wskazać, że wszyscy skarżący są współodpowiedzialni za ponoszenie opłaty sądowej (która na obecnym etapie postępowania jest jedynym kosztem jaki skarżąca winna ponieść). Jeśli zaś chodzi o ustanowienie adwokata z urzędu, to w sytuacji gdy sądy administracyjne mają ustawowy obowiązek udzielać stronom działającym bez adwokata wszelkich niezbędnych wskazówek i pouczeń, ustanowienie takiego pełnomocnika z urzędu winno mieć charakter wyjątkowy i dotyczyć w szczególności sytuacji, gdy sprawa ma skomplikowany charakter. Ocena skomplikowania sprawy należy zaś do sadu. W niniejszej sprawie sąd takiej konieczności nie dostrzegł. Reasumując,, stosownie do art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 Sad orzekł jak w części wstępnej postanowienia..