II SA/Wa 1496/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 16 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na pismo Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi spełniać wymogi przewidziane w treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej ppsa. Każde pismo strony (w tym również i skarga) powinno zawierać, między innymi, podpis strony (art. 46 § 1 pkt 4 ppsa). Sąd odrzuca postanowieniem skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa). M. K. wniósł skargę na pismo Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2012 r. Powyższa skarga nie została jednakże podpisana własnoręcznie przez skarżącego, lecz przez A. K. – babcię skarżącego. Zgodnie jednak z treścią art. 35 § 1 ppsa wstępni skarżącego nie są wymienieni w kręgu osób mogących być pełnomocnikami w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast niepodpisanie skargi jest brakiem formalnym skargi, który może być uzupełniony na wezwanie wojewódzkiego sądu administracyjnego, stąd też Sąd zwrócił skarżącemu skargę celem własnoręcznego jej podpisania i zwrotu do Sądu w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednakże, pomimo prawidłowego doręczenia dorosłemu domownikowi wezwania Sądu w dniu [...] września 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), M. K. nie wykonał wezwania Sądu, co stanowi obligatoryjną podstawę odrzucenia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.