II SAB/Wa 331/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung, Janusz Walawski (spr.), Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2012 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Komendanta [...] Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] marca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę UZASADNIENIE T. K., w formie elektronicznej, skierował do Komendy [...] Policji w dniu [...] marca 2012 r. wniosek o udostępnienie następujących informacji: "przesłanie kopii notatników służbowych funkcjonariuszy Policji w zakresie interwencji podjętej w związku ze zdarzeniem, które zostało upublicznione w materiale wideo: [...]". Wnioskodawca poprosił o przesłanie żądanej informacji w formie elektronicznej na adres wskazany we wniosku. Wnioskodawca w dniu [...] marca 2012 r. został poinformowany, iż "ze względu na skomplikowany charakter sprawy, oraz fakt, że w chwili obecnej w [...] prowadzone są czynności wyjaśniające w sprawie postępowania policjantów na miejscu zdarzenia drogowego, które miało miejsce [...] lutego 2012 r. w [...] na ul. [...], odpowiedź zostanie udzielona bez zbędnej zwłoki w późniejszym terminie, zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej". T. K. w dniu [...] lipca 2012 r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na bezczynność Komendanta [...] Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2012 r. Ww. podał w skardze, że pomimo upływu czasu, zakończenia czynności (według doniesień prasowych) do chwili obecnej organ nie udzielił odpowiedzi. Organ był zobowiązany do wyznaczenia konkretnej daty udzielenia odpowiedzi. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania jego wniosku w terminie 14 dni oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ podał, że skarżący w dniu [...] marca 2012 r. został poinformowany o zwłoce w rozpoznaniu jego wniosku. W dniu [...] kwietnia 2012 r. w Wydziale Ruchu Drogowego [...] zostały zakończone czynności wyjaśniające, a w dniu [...] maja 2012 r. skierowano wnioski do Sądu Rejonowego [...] Wydziału Karnego o ukaranie M. S. i D. K. – uczestników zdarzenia drogowego – za popełnienie wykroczenia. W dniu [...] czerwca 2012 r. w sprawie przeciwko M. S., a w dniu [...] czerwca 2012 r. w sprawie przeciwko D. K., zostały wydane wyroki w trybie nakazowym. Po zakończeniu postępowań sądowych, w dniu [...] lipca 2012 r. skarżącemu zostały przesłane wnioskowane kopie notatników służbowych policjantów. W świetle powyższego organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) nakłada na podmioty obowiązane do udostępnienia informacji publicznej obowiązek rozpoznania wniosku o jej udzielenie. Rozpatrzenie wniosku może nastąpić poprzez: 1) udzielenie żądanej informacji, 2) odmowę jej udzielenia (decyzja administracyjna), 3) poinformowanie wnioskodawcy o nieposiadaniu żądanej informacji, 4) poinformowaniu, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, 5) wydanie decyzji o umorzeniu postępowania (art. 14 ust. 2 ustawy). Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Natomiast art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) powołanej ustawy stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym: treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: (...). W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne, że żądane przez skarżącego informacje w postaci "kopii notatników służbowych funkcjonariuszy Policji (...) " stanowią informacje publiczną, o czym przesądza treść ust. 2 powyżej określonego artykułu. Kwestią sporną jest termin rozpoznania przez organ wniosku skarżącego. Zgodnie z art. 13 powołanej ustawy, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Z powyżej przytoczonego przepisu wynika, że ustawa o dostępie do informacji publicznej określa krótsze od powszechnie obowiązujących terminy do rozstrzygnięcia sprawy. Przepis art. 13 przedmiotowej ustawy ustanawia zasadę udostępnienia informacji publicznej na wniosek "bez zbędnej zwłoki". Pojęcie to nie jest tożsame z pojęciem "niezwłocznie" użytym art. 10 ust. 2 tej ustawy. W przypadku, o którym mowa w art. 10 ust. 2 ustawy chodzi o natychmiastowe udostępnienie zadanej informacji publicznej. Jest to możliwe jedynie w sytuacji, gdy podmiot obowiązany dysponuje żądana informacją w momencie złożenia wniosku o jej udostępnienie, a przepisy powszechnie obowiązującego prawa zezwalają na jej udostępnienie. W innych przypadkach, jeżeli ewentualna zwłoka w ich udostępnieniu jest uzasadniona to zastosowanie będzie miał art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Niezwłocznie nie oznacza, że każda sprawa dotycząca udostępnienia informacji publicznej ma być przez podmiot obowiązany załatwiona "od ręki", a jedynie w taki sposób, by w jej rozpatrzeniu nie wystąpiła nieuzasadniona zwłoka. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie sądu niewątpliwie nastąpiła zwłoka w rozpoznaniu wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej i należy zgodzić się ze skarżącym, że podmiot obowiązany nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, tzn. nie określił terminu, w jakim udostępni informację i przekroczył termin określony w tym przepisie. Jednakże uchybienie to nie może skutkować oceną, że organ był bezczynny. Zwłoka w udzieleniu skarżącemu żądanej informacji wynikała bowiem z faktu, że w sprawie toczyło się postępowanie w sprawie o wykroczenie drogowe regulowane przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm.) oraz ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. nr 133, poz. 848 ze zm.). W tym miejscu zasadnym jest przytoczenie treści art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, który stanowi, że przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Akta sprawy o wykroczenie drogowe, niewątpliwie stanowią informację publiczną, jednakże dostęp do nich w pewnym czasie jest ograniczony, co wynika z przepisów powyżej określonych ustaw. Wszelkie informacje publiczne mogą być udzielane wyłącznie na podstawie przepisów tych ustaw, a nie na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie podmiot obowiązany, o ile chciałby załatwić wniosek skarżącego bez zbędnej zwłoki, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej powinien na podstawie art. 16 ust. 1 powołanej ustawy wydać decyzje o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, wydanie decyzji o odmowie udzielenia skarżącemu żądanej informacji publicznej spowodowałoby nieuzasadnioną zwłokę w jej udostępnieniu i takie rozstrzygnięcie nie leżało w interesie skarżącego. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., nr 270), orzekł jak w sentencji.