Ppolska.starec← UrzadnikВойти

IV P 19/21

Sądy powszechne2021-12-23
Sygnatura
IV P 19/21
Data orzeczenia
2021-12-23
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Marek Osowicki (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt IV P 19/21</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 23/12/2021 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Człuchowie IV Wydział Pracy</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="194"/> <col width="414"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>Sędzia Sądu Rejonowego Marek Osowicki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekretarz sądowy Marta Trzebiatowska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2021 r. w Człuchowie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">P. T.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">M.</span> </p> <p>o odszkodowanie</p> <p>I.  uchyla wyrok zaoczny z dnia 3 sierpnia 2021 roku,</p> <p>II.  oddala powództwo,</p> <p>I.  zasądza od powoda <span class="anon-block">P. T.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">M.</span> kwotę 180zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.</p> <p>Sygn. akt IV P 19/21</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pełnomocnik powoda <span class="anon-block">P. T.</span> wniósł przeciwko pozwanej <span class="anon-block"> spółce (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">M.</span> o zapłatę kwoty 7.350 zł wraz z ustawowymi odsetkami od odręczenia odpisu pozwu do dnia zapłaty tytułem odszkodowania oraz zasądzenie na rzecz powoda kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu pełnomocnik powoda wskazał, że powód był zatrudniony w pozwanej spółce na czas nieokreślony a przed zatrudnieniem był jednym ze wspólników pozwanej spółki. Pozwana spółka 20.01.2021 r. rozwiązała z powodem umowę o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia z winy pracownika w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1)">art. 52 § 1 k.p.</a> z powodu wykonywania przez powoda pracy na rzecz innego podmiotu w trakcie zwolnienia lekarskiego oraz podejmowania działań zagrażających interesom pracodawcy. W ocenie powoda powyższe rozwiązanie umowy o pracę jest nieuzasadnione. Powód korzystał ze zwolnienia lekarskiego od 6 do 22.01.2021 r. i nie jest mu wiadomo by na rzecz innego podmiotu, poza jego własną działalnością gospodarczą tj. Synergia <span class="anon-block">P. T.</span> oraz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, miałby świadczyć pracę. Powodowi z uwagi na brak konkretyzacji zdarzeń lub okoliczności trudno się odnieść do zarzutu podejmowania działań zagrażających interesom pracodawcy.</p> <p>Pełnomocnik pozwanej spółki w sprzeciwie od wyroku zaocznego wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasadzenie od powoda kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu sprzeciwu podniósł, iż powód był prokurentem samoistnym pozwanej spółki a prezes pozwanej spółki była wieloletnia partnerką życiową powoda. Powód założył też działalność gospodarczą pod nazwą Synergia. Spór pomiędzy powodem a prezesem pozwanej spółki doprowadził do usunięcia pozwanej spółki z lokalu przedsiębiorstwa, należącego do powoda. Powód w czasie zwolnienia lekarskiego świadczył pracę na rzecz <span class="anon-block"> firmy (...)</span> oraz działalności swojej matki.</p> <p> <strong> <!-- -->Uzasadnienie faktyczne:</strong> </p> <p>Powód <span class="anon-block">P. T.</span> był zatrudniony w pozwanej <span class="anon-block"> spółce (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">M.</span> od 1.09.2016 r. na stanowisku kierownika transportu i też funkcje pełnił jednoosobowego samoistnego prokurenta pozwanej spółki.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: akta osobowe powoda cz. B umowa o pracę k. 1 i wydruk KRS k. 8-17).</em> </p> <p>Powód prowadzi też indywidualną działalność gospodarczą pod nazwą Synergia w <span class="anon-block">M.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: wydruk z <span class="anon-block"> (...)</span> k.19).</em> </p> <p>Powód w okresie od 6 do 22.01.2021 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: zaświadczenie lekarskie k.18).</em> </p> <p>Powód 21.12.2020 r. został odwołany z funkcji prokurenta pozwanej spółki oraz odwołano jego upoważnienie do rachunku bankowego pozwanej spółki. Powód jest też udziałowcem <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">M.</span> i komandytariuszem w <span class="anon-block"> spółce (...) sp. z o.o.</span> spółka komandytowa. Powód na początku stycznia 2021 r. wrócił do działalności <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">M.</span>, która prowadziła działalność transportową. Pracownicy <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, <span class="anon-block">M. G.</span> pracujący w księgowości i spedytorzy <span class="anon-block">A. M.</span> i <span class="anon-block">P. G.</span> przeszli do pracy w <span class="anon-block"> spółce (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">M.</span>. <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> ruszyła na początku lutego 2021 r. bo wcześniej załatwiano koncesje i opłaty. <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> współpracuje z <span class="anon-block"> spółką (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> od początku lutego 2021 r. Wcześniej <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> miała umowę z firmą powoda Synergia ale to pozwana <span class="anon-block"> spółka (...)</span> jeździła na zlecenie <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">D. T.</span> k.86 od 01:25:17 do 01:59:22, <span class="anon-block">M. S. (1)</span> k.87 od 02:22:32 do 02:26:39, zeznania powoda k.112 od 00:12:06 do 00:17:37, wnioski o rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem i rozwiązania umowy o pracę k. 96-111). </em> </p> <p>Powód na spotkaniu 30 grudnia 2020 r. proponował pracownikom <span class="anon-block"> spółki (...)</span> przejście do jego firmy i dwóch pracowników księgowości <span class="anon-block">M. S. (2)</span>, <span class="anon-block">M. G.</span> i spedytorzy <span class="anon-block">A. M.</span> i <span class="anon-block">P. G.</span> przynieśli wypowiedzenia a następnie przygotowali rozwiązania umowy z winy pracodawcy. Ostatecznie umowa o pracę z powyższymi pracownikami została rozwiązana na mocy porozumienia stron.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">K. S.</span> k. 83v od 00:16:44 do 00:27:20, zeznania pozwanej k.113 od 00:21:19 do 00:33:09, zeznania powoda k.112 od 00:12:06 do 00:14:02, wypowiedzenia umów o pracę z 30.12.2020 r. k. 96, 97, 110 i 111, pisma o rozwiązaniu umowy o pracę w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 55)">art. 55 k.p. k.</a>98-105 i 107-108, wniosek o rozwiązanie umowy o pracę na mocy porozumienia stron k.106). </em> </p> <p>Powód 18 stycznia 2021 r. spotkał się z dyrektorem oddziału <span class="anon-block"> spółki (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> i pod koniec stycznia <span class="anon-block"> spółka (...)</span> podjęła decyzję, że nie będzie współpracować ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span> a od lutego 2021 r. <span class="anon-block"> spółka (...)</span>, najważniejszy kontrahent pozwanej spółki, podjęła współpracę ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">M. S. (1)</span> k.87 od 02:13:38 do 02:28:27, świadka <span class="anon-block">K. S.</span> k. 83v od 00:16:44 do 00:49:28, zeznania świadka <span class="anon-block">D. T.</span> k.86 v od 01:42:20 do 01:44:09, zeznania powoda k.112 v od 00:09:35 do 00:20:10, zeznania pozwanej k.113 od 00:24:4700:30:08).</em> </p> <p>20 stycznia 2021 r. pozwana spółka rozwiązała umowę o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1)">art. 52 § 1 k.p.</a> z powodu wykonywania pracy na rzecz innego podmiotu w trakcie zwolnienia lekarskiego oraz podejmowania działań zagrażających pracodawcy.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: akta osobowe powoda, rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia).</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Uzasadnienie prawne:</strong> </p> <p>Powództwo nie zasługuje uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt 1 k.p.</a> pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych.</p> <p>Należy podkreślić, iż rozwiązanie umowy o pracę w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52)">art. 52 k.p.</a> jako nadzwyczajny sposób rozwiązania stosunku pracy, powinno być stosowane przez pracodawcę wyjątkowo i z ostrożnością. Nie każde bowiem naruszenie obowiązków pracowniczych usprawiedliwia sięgnięcie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52)">art. 52 k.p.</a> Stosowanie tego trybu rozwiązania uzasadnia tylko ciężkie naruszenie i to podstawowych obowiązków pracowniczych. Wprawdzie ustawodawca nie sprecyzował w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">kodeksie pracy</a> pojęcia zawinionego naruszenia obowiązków pracowniczych, wydaje się jednak, że przy ustaleniu ciężkości ich naruszenia winien być brany pod uwagę stopień winy pracownika, intensywność i jej nasilenie (umyślność i rażące niedbalstwo), intencje pracownika, pobudki jego działania <em> <!-- -->(vide: Komentarz do kodeksu pracy pod redakcją prof. dr hab. Urszuli Jackowiak, Fundacja Gospodarcza Gdynia 2001, str. 192).</em> </p> <p>O stopniu winy wnioskuje się na podstawie całokształtu okoliczności związanych z zachowaniem pracownika. Przyjmuje się, że jeżeli pracownik przewiduje wystąpienie szkodliwego skutku swojego zachowania i celowo do niego zmierza lub co najmniej się nań godzi, można mu przypisać winę umyślną. Rażące niedbalstwo jest natomiast wyższym od niedbalstwa stopniem winy nieumyślnej. O ile niedbalstwo określa się jako niedołożenie należytej staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju, to przez rażące niedbalstwo rozumie się niezachowanie minimalnych (elementarnych) zasad prawidłowego zachowania się w danej sytuacji. O przypisaniu danej osobie winy w tej postaci decyduje zatem zachowanie się przez nią w określonej sytuacji w sposób odbiegający od miernika staranności minimalnej <em> <!-- -->(tak: postan. SN z 4.06.2013 r. , II PK 35/13).</em> </p> <p>Sąd podziela pogląd, że o zwolnieniu w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1)">art. 52 § 1 k.p.</a> decyduje jednostkowy czyn, a nie przebieg dotychczasowej pracy <em> <!-- -->(tak: wyrok SN z 2004-12-02 I PK 86/04 Monitor Prawa Pracy 2005/6/1). </em> </p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt. 1 k.p.</a> uznaje za przyczynę rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia popełnienie przez pracownika ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, tj. takiego, które w istotny sposób w ważnej sprawie narusza interes pracodawcy.</p> <p>Ciężar udowodnienia przyczyny zwolnienia dyscyplinarnego spoczywa na pracodawcy.</p> <p>Do podstawowych obowiązków pracownika należy między innymi dbanie o dobro zakładu pracy, chronienie jego mienia i przestrzeganie w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 100)">art. 100 k.p.</a>).</p> <p>O stopniu winy wnioskuje się na podstawie całokształtu okoliczności związanych z zachowaniem pracownika. Przyjmuje się, że jeżeli pracownik przewiduje wystąpienie szkodliwego skutku swojego zachowania i celowo do niego zmierza lub co najmniej się nań godzi, można mu przypisać winę umyślną. Rażące niedbalstwo jest natomiast wyższym od niedbalstwa stopniem winy nieumyślnej. O ile niedbalstwo określa się jako niedołożenie należytej staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju, to przez rażące niedbalstwo rozumie się niezachowanie minimalnych (elementarnych) zasad prawidłowego zachowania się w danej sytuacji. O przypisaniu danej osobie winy w tej postaci decyduje zatem zachowanie się przez nią w określonej sytuacji w sposób odbiegający od miernika staranności minimalnej <em> <!-- -->(tak: postan. SN z 4.06.2013 r. , II PK 35/13).</em> </p> <p>W rozpoznawanej sprawie pracodawca w rozwiązaniu umowy o pracę zarzucił powodowi wykonywanie pracy na rzecz innego podmiotu w trakcie zwolnienia lekarskiego oraz podejmowania działań zagrażających pracodawcy.</p> <p>Z logicznych i jasnych zeznań świadków <span class="anon-block">M. S. (1)</span> i pozwanej znajdujących potwierdzenie w zeznaniach świadka <span class="anon-block">D. T.</span> oraz pismach pracowników pozwanej spółki, którzy złożyli wnioski o wypowiedzenie umowy pracę, powód już w grudniu 2020 r. podjął decyzję o rozpoczęciu działalności konkurencyjnej w stosunku do spółki której był pracownikiem i proponował pracę w <span class="anon-block"> spółce (...)</span>, której był udziałowcem. Na skutek działań powoda pracownicy pozwanej spółki księgowe <span class="anon-block">M. S. (2)</span>, <span class="anon-block">M. G.</span> i spedytorzy <span class="anon-block">A. M.</span> i <span class="anon-block">P. G.</span> 30.12.2020 r., w obecności powoda, złożyli wypowiedzenia a następnie przygotowali rozwiązania umowy z winy pracodawcy. Ostatecznie umowa o pracę z powyższymi pracownikami została rozwiązana na mocy porozumienia stron a w styczniu 2021 r. zostali oni zatrudnieni w spółce powoda, co potwierdził w swoich zeznaniach powód.</p> <p>Sąd w całości zgadza się z poglądem Sądu Najwyższego, iż świadome organizowanie przez pracownika równoczesnego przejścia kilku pracowników do pracodawcy prowadzącego działalność konkurencyjną może być zakwalifikowane jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych i stanowić uzasadnioną przyczynę rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt 1 k.p.</a> <em> <!-- -->(zobacz: Wyrok Sądu Najwyższego z 5 kwietnia 2005 r., I PK 208/04, OSNP 2006/1-2/3).</em> </p> <p>Również spółka powoda na skutek decyzji <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, po osobnych rozmowach z prezes pozwanej spółki i z powodem w dniu 18.01.2021 r. od lutego 2021 r. przejęła zlecenia <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, która była podstawowym kontrahentem pracodawcy powoda, co znajduje potwierdzenie w wiarygodnych zeznaniach świadka <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block"> (...) , (...)</span>, <span class="anon-block">K. S.</span>, pozwanej i częściowo w zeznaniach samego powoda.</p> <p>Co więcej powód będąc pracownikiem pozwanej spółki, podczas zwolnienia lekarskiego zajmował się organizacją działalności konkurencyjnej względem swojego pracodawcy, prowadził rozmowy z <span class="anon-block"> firmą (...)</span>, załatwiał koncesje, licencje i opłaty oraz przejmował byłych pracowników pozwanej spółki oraz zlecenia podstawowego jej kontrahenta.</p> <p>Zdaniem sądu powyższe działania w sposób istotny zagrażały interesom pracodawcy powoda. Powyższe działania nie mogą znajdować usprawiedliwienia w prywatnym konflikcie powoda z prezes pozwanej spółki, na tle spraw rodzinnych.</p> <p>Judykatura przyjęła stanowisko, iż podejmowanie działalności konkurencyjnej w szczególnie uzasadnionych przypadkach może stanowić podstawę rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia z uwagi na ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych (por. wyrok SN z dnia 8 marca 2013 r., II PK 194/12).</p> <p>Wedle poglądu Sądu Najwyższego zaprezentowanego w wyroku z 20 sierpnia 2009 r. (II PK 41/09) - pracownik prowadzący działalność konkurencyjną pomimo nie zawarcia umowy o zakazie konkurencji może naruszyć obowiązek dbałości o dobro zakładu pracy określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 100;art. 100 § 2;art. 100 § 2 pkt. 4)">art. 100 § 2 pkt 4 KP</a> <em> <!-- -->(por. też wyroki Sądu Najwyższego z 3 marca 2005 r., I PK 263/04 i z 18 czerwca 2007 r., II PK 388/06).</em> W konsekwencji, takie naruszenie może stanowić uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę, a nawet przyczynę rozwiązania niezwłocznego.</p> <p>Ponadto powód w pozwanej spółce pełnił funkcję kierowniczą tj. kierownika transportu, która była dla spółki kluczowa, ze względu na jej działalność transportową.</p> <p>Sąd podziela stanowisko Sądu Najwyższego, że na tle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt 1 KP</a> kryteria oceny zachowań kadry kierowniczej mogą być znacznie bardziej restrykcyjne <em> <!-- -->(vide: postanowienie SN - Izba Pracy z 25.04.2018 r. I PK 151/17).</em> </p> <p>Powyższe działania powoda, jako pracownika na kierowniczym stanowisku, związane z organizowaniem grupowego przejścia pracowników do jego spółki i przejęcia kontrahenta oraz organizowania działalności konkurencyjnej względem pracodawcy zdaniem sądu, świadczą o umyślnym i ciężkim naruszeniu przez powoda podstawowego obowiązku pracownika dbania o dobro pracodawcy i stanowią działania zagrażające fundamentalnym interesom pracodawcy.</p> <p>Powyższe przyczyny, w ocenie sądu stanowią wystarczające powody do niezwłocznego rozwiązania z powodem umowy o pracę. Dla uznania zasadności rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia nie muszą się potwierdzić wszystkie powody wskazane w pisemnym oświadczeniu o rozwiązaniu umowy.</p> <p>W ocenie sądu w niniejszej sprawie pozwany nie naruszył przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę bez wypowiedzenia, w tym również co do formy i terminu rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika. Pracodawca w sposób wystarczający wskazał przyczyny zwolnienia dyscyplinarnego powoda tak, że były one zrozumiałe.</p> <p>Gdyby nawet uznać, że przyczyna rozwiązania umowy o pracę jest niedostatecznie skonkretyzowana, to całokształt wyżej opisanych działań podejmowanych przez powoda, zagrażających istotnym interesom pracodawcy powoduje, iż powództwo nie zasługiwałoby na uwzględnienie w świetle dyspozycji przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art. 8 k.p.</a> </p> <p>Mając na uwadze powyższe sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.p.</a> a contrario oddalił powództwo jako niezasadne.</p> <p>O kosztach procesu sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> i § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 265).</p> </div>