II SA/Bd 902/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Nakło nad Notecią na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 30 kwietnia 2021 r. nr 51/2021 w przedmiocie programu opieki na zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz Gminy Nakło nad Notecią kwotę 300 (trzysta) złotych nienależnie uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Pismem z 28 maja 2021 r. Gmina Nakło nad Notecią wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 30 kwietnia 2021 r. nr 51/2021 stwierdzające w części nieważność uchwały Nr XXXIII/649/2021 Rady Miejskiej w Nakle nad Notecią z dnia 25 marca 2021 r. w sprawie programu opieki na zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Miasta i Gminy Nakło nad Notecią, uiszczając jednocześnie wpis sądowy w wysokości 300 zł. Do skargi dołączono uchwałę Rady Miejskiej w Nakle nad Notecią nr XXXV/769/2021 z dnia 27 maja 2021 r. w sprawie wniesienia skargi na ww. rozstrzygnięcie nadzorcze. Pismem z 29 czerwca 2021 r. Gmina Nakło nad Notecią cofnęła skargę z dnia 28 maja 2021 r. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 30 kwietnia 2021 r., wskazując, że po ponownej analizie uznaje stanowisko organu nadzoru za właściwe. Do pisma dołączono uchwałę Rady Miejskiej w Nakle nad Notecią nr XXXVI/792/2021 z dnia 24 czerwca 2021 r. w sprawie uchylenia uchwały nr XXXV/769/2021 z dnia 27 maja 2021 r. w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 - dalej "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skarżąca jest dysponentem skargi, która inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym. W ocenie Sądu oświadczenie skarżącej nie zmierza do obejścia prawa, w związku z czym uznać należy cofnięcie skargi za skuteczne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie w sprawie. W myśl art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2021 r., poz. 1372) postępowanie sądowe, o którym mowa w artykułach poprzedzających dotyczących nadzoru nad działalnością gminną, jest wolne od opłat sądowych. Zatem strona wnosząca skargę nie była zobowiązana do ponoszenia kosztów sądowych. W związku z powyższym uiszczony przez stronę wpis sądowy od skargi w wysokości 300 zł stosownie do art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), podlega zwrotowi.