Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II GSK 476/07

Sądy administracyjne2007-12-11
Sygnatura
II GSK 476/07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2007-12-11
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Urszula Raczkiewicz

Rozstrzygnięcie

Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku S. H. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej S. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 5 czerwca 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 491/07 w sprawie ze skargi S. H . na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 5 czerwca 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 491/07 oddalił skargę S. H. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy. Od powyższego orzeczenia S. H. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości oraz domagając się jego uchylenia w całości oraz uchylenia decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2006 r. znak: [...] i poprzedzającej ją decyzji znak: [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., a ponadto wstrzymania wykonania tych decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, skarżący podniósł, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody; wyegzekwowanie powyższych decyzji pozbawiłoby skarżącego niezbędnych środków do życia. Skarżący wskazał na trudności finansowe, które od 2000 r. mają charakter trwały. Prowadzona przez niego działalność gospodarcza, będąca jedynym źródłem utrzymania, przestała przynosić dochody i musiała zostać zaprzestana w 2005 r. Od kwietnia 2005 r. skarżący nie miał dochodów; utracił prawo do zasiłku dla bezrobotnych (za 15 miesięcy) z powodu zaległości w ZUS. W czasie rocznego, bezpłatnego urlopu wychowawczego nie pobierał żadnych świadczeń z ZUS, nie został on poinformowany, że bezpłatny urlop wychowawczy powoduje konieczność wyrejestrowania działalności gospodarczej lub opłacania składek ZUS. Zaległości finansowe skarżącego sięgają kilkunastu tysięcy, nie posiada on zdolności kredytowej, nie ma także własnego mieszkania. Skarżący alimentuje kwotą 350 zł małoletniego syna. Działki, których właścicielem jest skarżący nie przynoszą dochodu. Spółka, na rzecz której przez 5 miesięcy wykonywał umowy o dzieło nie zapłaciła mu za wykonywane dotychczas prace; z prowadzonej działalności gospodarczej osiąga bardzo niskie dochody. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawowy problem w sprawie sprowadza się do oceny - czy możliwe jest w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a. wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy. Należy podkreślić, że wskazany wyżej przepis daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego, stosownie do treści art. 61 p.p.s.a., należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (tak również J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004 r., s. 122). Zatem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne. Przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja o odmowie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Należy zauważyć, że z samej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2006 r. nie wynikało nałożenie na skarżącego żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Negatywne ustosunkowanie się właściwego organu do starań zobowiązanego z tytułu powstałych już wcześniej należności - o ich umorzenie, nie wykreowało w ogóle - co warto dodać - nowej sytuacji skarżącego w sferze jego obowiązków. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2006 r. nie nadaje się i nie wymaga wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Brak jest zatem podstaw do wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji.