I SA/Wr 1143/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia z urzędu zawiesić postępowanie. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi "A" Sp. z o.o. w B. jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów dotycząca podatku od towarów i usług w kwestii opodatkowania podatkiem VAT, podstawy opodatkowania i sposobu dokumentowania usługi polegającej na nabywaniu wierzytelności w celu ich dalszej odsprzedaży lub windykacji we własnym zakresie. Kwestią sporną jest to, czy obrót wierzytelnościami polegający na nabywaniu wierzytelności w celu ich dalszej odsprzedaży lub windykacji we własnym zakresie należy zaliczyć do opodatkowanych podatkiem VAT czynności ściągania długów, w tym factoringu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy wskazać, że postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2010 r., w sprawie o sygn. akt I FSK 375/09, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił przedstawić do rozpoznania składowi siedmiu sędziów NSA zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, a mianowicie czy: nabycie wierzytelności pieniężnej w celu windykacji na podstawie umowy przelewu, określonej w art. 509 i następne ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze. zm.) jest usługą ściągania długów w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 1 i art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w związku z pozycją 3 pkt 5 załącznika nr 4 do tej ustawy? Powyższe pytanie zostało zarejestrowane pod sygnaturą I FPS 4/10. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 187 § 3 p.p.s.a przejął sprawę do rozpoznania i zawiesił postępowanie do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego skierowanego przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 17 lutego 2010 r. w sprawie C-93/10, którego treść pokrywa się z przedstawionym do rozpoznania składowi siedmiu sędziów NSA zagadnieniem prawnym w sprawie o sygn. akt I FSK 375/09. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, którego spór sprowadza się również do ustalenia, czy nabycie wierzytelności w celu ich dalszej odsprzedaży lub windykacji jest usługą ściągania długów zależy od wyniku zawisłego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowania w sprawie o sygn. akt I FPS 4/10 oraz Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-93/10, którego treść i zasadnicza kwestia harmonizuje z przedstawionym do rozpoznania składowi siedmiu sędziów NSA i przejętym przez ten skład do rozpoznania zagadnieniem prawnym budzącym poważne wątpliwości prawne. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić jak w sentencji.