II GZ 349/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Łódzkiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 września 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 2084/10 w zakresie stwierdzenia niewłaściwości i przekazania sprawy według właściwości w sprawie ze skargi "T" Spółki z o.o. w Ł na pismo Łódzkiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Ł z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia protestu w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 21 września 2010 r. o sygn. akt V SA/Wa 2084/10 przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Ł. w sprawie ze skargi "T." Spółki z o.o. w Ł. na pismo Łódzkiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Ł. z dnia 4 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zaskarżone zostało działanie Łódzkiej Agencji Rozwoju Regionalnego, która znajduje się na obszarze właściwości WSA w Ł. i wobec tego na podstawie art. 30 c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) oraz w oparciu o art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. WSA w W. przekazał sprawę do rozpoznania sądowi łódzkiemu. W zażaleniu na postanowienie Sądu I instancji Ł. Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. w Ł. zarzuciła naruszenie: a) art. 30 c ust.1 i ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z art. 3 § 3 i art. 13 § 2 p.p.s.a., które polegało na niewłaściwym ich zastosowaniu w sprawie poprzez uznanie, że WSA w Warszawie nie jest sądem miejscowo właściwym do rozpoznania sprawy, b) art. 59 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., które polegało na jego niewłaściwym zastosowaniu poprzez uznanie, że WSA w Łodzi jest sądem na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, c) art. 30 c ust. 1 i ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z art. 3 § 3 i art. 32 p.p.s.a. poprzez uznanie, że Łódzka Agencja Rozwoju Regionalnego jest organem, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Mając powyższe na uwadze, Łódzka Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. w Ł. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione i podlega oddaleniu. Zasady i tryb wnoszenia skargi do sądów administracyjnych na informacje dotyczące rozpatrzenia wniosków finansowanych ze środków Unii Europejskiej w ramach programów operacyjnych reguluje ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 84, poz. 712). W myśl art. 30 e ustawy w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i art. 152 ustawy. Wyłączenie w powyższym przepisie nie obejmuje art. 13 § 2 p.p.s.a, który określa zasadę ustalania właściwości miejscowej sądu do rozpatrzenia sprawy. Zgodnie z treścią art. 13 § 2 do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zatem do rozpoznania skargi Teledacja Spółki z o.o. na pismo Łódzkiej Agencji Rozwoju Regionalnego właściwy miejscowo był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. z uwagi na siedzibę organu, której pismo było przedmiotem zaskarżenia. W sprawie zostało zaskarżone działanie Łódzkiej Agencji Rozwoju Regionalnego, które należało uznać za działanie organu administracji publicznej w znaczeniu funkcjonalnym. Zgodnie z orzecznictwem przyjętym w sądownictwie administracyjnym, działania podmiotów zajmujących się dystrybucją środków unijnych stanowią działania organów administracji publicznej w znaczeniu funkcjonalnym (por. wyrok NSA z 9 lutego 2010 r., sygn. akt II GSK 3/10). Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny uznał rozstrzygnięcie Sądu I instancji za prawidłowe i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.