Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SAB/Bd 115/12

Sądy administracyjne2012-10-29
Sygnatura
II SAB/Bd 115/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2012-10-29
Rodzaj
Postanowienie WSA w Bydgoszczy

Sędziowie

Małgorzata Włodarska

Rozstrzygnięcie

odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. – Ś. na bezczynność Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. J. – Ś. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] w przedmiocie choroby zawodowej. W odpowiedzi na skargę Państwowy [...] Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 –dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność szczególnym środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zażalenie to powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W związku z powyższym skarżąca, zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2012r., wezwana został do złożenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi składała zażalenie do organu wyższego stopnia, pod rygorem uznania, że z takim zażaleniem nie występowała. Powyższe wezwanie doręczono skarżącej na adres podany w skardze (ul. [...] . [...] 2/33, 85-[...] [...] ), przesyłka nie została jednak przez skarżącą odebrana i po jej dwukrotnym awizowaniu w dniach [...] września 2102r. i [...] września 2012r. zwrócona została nadawcy, gdzie pozostawiono ją w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem [...] września 2012r. Na podstawie akt sprawy ustalono, ze skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi zgodnie z wezwaniem, w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który w stosunku do strony skarżącej upłynął w dniu [...] września 2012r., co równoznaczne jest z przyjęciem, iż strona skarżąca nie składała zażalenia na bezczynność Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] do organu wyższego stopnia, co z kolei oznacza, iż nie zostały spełnione przesłanki skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu. Merytoryczne rozpoznanie skargi nastąpić może jedynie przy spełnieniu warunków formalnych określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiotowej sprawie natomiast warunki takie nie zostały spełnione, bowiem nie zostały w niniejszym przypadku wyczerpane przewidziane środki zaskarżenia, co skutkować musi stwierdzeniem niedopuszczalności skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.