II FZ 482/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Aleksandra Wrzesińska- Nowacka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 7 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L.G. od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Go 88/11 o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi L.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 30 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatek dochodowy od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE II FZ 482/11 Uzasadnienie Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 11 lipca 2011 roku Przewodniczący I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim w sprawie o sygnaturze akt I SA/Go 88/11, pozostawił bez rozpoznania wniosek L.G. o doręczenie kserokopii wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 kwietnia 2011 roku, syg. Akt I SA/Go 88/11, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 30 listopada 2010 roku w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 rok. W dniu 27 maja 2011 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wpłynął wniosek skarżącej o wydanie kopii wyroku z dnia 6 kwietnia 2011 roku, sygn. akt sprawy I SA/Go 88/11. Zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2011 roku skarżąca została wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydanie kopii akt sprawy, w wysokości 128 złotych, stosownie do art. 234 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 dalej p.p.s.a.). Jednocześnie pouczono stronę skarżącą, że niedopełnienie wskazanej w wezwaniu czynności w terminie 7 dni skutkować będzie pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Sąd następnie podniósł, że wezwanie prawidłowo doręczono skarżącej w dniu 27 czerwca 2011 roku, a zatem wskazany w nim siedmiodniowy termin upłynął w dniu 4 lipca 2011 roku. Sąd dodał również, że w dniu 4 lipca 2011 roku skarżąca wpłaciła na rachunek Sądu kwotę 12,80 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w zaskarżonym zarządzeniu uznał, że skarżąca nie wykonała w ustawowo wymaganym terminie zarządzenia z dnia 21 czerwca 2011 roku, gdyż nie uiściła wymaganej opłaty kancelaryjnej we wskazanej przez Sąd wysokości. W tej sytuacji Sąd zastosował art. 234 § 1 p.p.s.a. oraz art. 220 § 1 tej ustawy oraz zarządził o pozostawieniu pisma zawierającego wniosek o wydanie kserokopii akt sprawy, bez rozpoznania. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 142 § 1 p.p.s.a. w wyniku niedoręczenia skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem podlegającego doręczeniu z urzędu oraz poprzez błędne przyjęcie, że doręczenie dokonane wobec osoby trzeciej to jest J.G. jest skuteczne wobec skarżącej. Zarzucono też Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 220 § 1 u.p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, iż od wniosku o wydanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, który podlega doręczeniu z urzędu należy uiścić opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podlegający doręczeniu z urzędu. Podniesiono też zarzut naruszenia § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.,). Do naruszenia tego dojść miało poprzez wadliwe, niepełne poinformowanie skarżącej o wysokości opłaty kancelaryjnej, którą ma uiścić. Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego zarządzenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem należało je oddalić. Przedmiotem zażalenia jest zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, w którym zdecydowano o pozostawieniu bez rozpoznania pisma jakim był wniosek skarżącej z dnia 27 maja 2011 roku o wydanie kserokopii uzasadnienia wyroków w sprawie o sygnaturze akt I SA/Go 88/11 oraz I SA/Go 87/11 (karta 164 akt sprawy). Oceniając prawidłowość objętego zażaleniem zarządzenia należy powiedzieć, że Sąd pierwszej instancji słusznie, wobec treści wniosku zawierającej żądanie wydania kopii znajdującego się w aktach sprawy wyroku, wezwał stronę zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2011 roku do wpłacenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, kwoty 128,00 zł tytułem opłaty kancelaryjnej od wniosku o wydanie kopii wyroku z dnia 6 kwietnia 2011 roku. Wbrew stanowisku autora zażalenia Sąd prawidłowo w oparciu o art. 234 § 1 p.p.s.a zażądał od skarżącej uiszczenia opłaty kancelaryjnej od sporządzenia na jej wniosek kopii akt sprawy zawierających uzasadnienie wyroku. Wobec nieuiszczenia przez stronę należnej opłaty w wymaganym ustawowo terminie, co nie jest kwestionowane przez skarżącą w zażaleniu, Sąd też prawidłowo zastosował art. 220 § 1 p.p.s.a. oraz zarządził pozostawienie wniosku z dnia 27 maja 2011 roku bez rozpoznania. Sąd pierwszej instancji prawidłowo wyliczył również wysokość należnej w rozpoznawanej sprawie opłaty kancelaryjnej, stosownie do § 1 ust. 2 rozporządzenia rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowadministracyjnych (Dz. U. z 2003 roku Nr 221, poz. 2192). Sentencja wyroku wraz z jego uzasadnieniem liczy łącznie 64 strony, zaś wysokość należnej opłaty kancelaryjnej za jedną stronę kopii znajdującego się w aktach sprawy orzeczenia, wynosi 2 zł. Wezwanie Sądu do uiszczenia przez stronę opłaty w wysokości 128 zł było zatem prawidłowe. Przepis § 1 ust. 1 rozporządzenia, na który wskazuje w zażaleniu skarżąca nie miał natomiast w rozpoznawanej sprawie zastosowania, gdyż dotyczy on opłat za odpisy zaświadczenia, wyciągi lub inne dokumenty wydawane na wniosek na podstawie akt sprawy. Tymczasem wniosek skarżącej z dnia 27 maja 2011 roku bezsprzecznie dotyczył wydania kopii znajdującego się w aktach sprawy wyroku wraz z uzasadnieniem. Odnosząc się natomiast do pozostałych podniesionych w zażaleniu zarzutów należy wskazać, że i one nie zasługują na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy, odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, o którym mowa w art. 142 § 1 p.p.s.a. niepodlegający opłacie kancelaryjnej na zasadzie art. 234 § 3 p.p.s.a. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 maja 2011 roku. Wbrew stanowisku strony skarżącej, odpis powyższego orzeczenia został prawidłowo doręczony pełnomocnikowi L.G., to jest J.G. W aktach sprawy znajduje się bowiem pełnomocnictwo, w którym skarżąca ustanowiła J.G. do odbioru odpisu wyroku w sprawie o sygnaturze akt I SA/Go 88/11 (karta 91). Wreszcie należy podkreślić, że zarządzenie Sądu pierwszej instancji wydane na podstawie art. 220 § 1 u.p.p.s.a. nie posiada cechy powagi rzeczy osądzonej, a zatem nie pozbawia strony prawa złożenia ponownego wniosku o wydanie kopii akt sprawy o sygnaturze akt I SA/Go 88/11 zawierających wyrok tego Sądu z dnia 6 kwietnia 2001 roku oraz jego uzasadnienie. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.