II OZ 502/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.M. od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1134/10 o wezwaniu skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi A.M. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania wykonania zastępczego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał A.M. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł z tytułu sporządzenia i przesłania odpisu wyroku tego Sądu z dnia 4.10.2010 r. wraz z uzasadnieniem. Zażalenie na to zarządzenie wniósł A.M., powołując się na swoje bezrobocie i złą sytuację materialną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że strony obligowane są do ponoszenia kosztów sądowych stosownie do swojego udziału w postępowaniu, o ile przepisy nie zwalniają ich z tego obowiązku. W niniejszej sprawie skarżący nie korzystał ze zwolnienia od kosztów z uwagi na przedmiot sprawy, nie mieścił się on bowiem we wskazanym w art. 239 powołanej ustawy katalogu. Nie korzystał także z prawa pomocy w przedmiotowym zakresie, bowiem postanowieniem z dnia 2.12.2010 r. przyznano stronie prawo pomocy jedynie w przedmiocie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Nie istniały więc żadne przesłanki dla uznania, iż winien być on zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych – w których mieści się także opłata kancelaryjna, co wynika wprost z art. 212 § 1 przytoczonej ustawy. Art. 234 § 2 tej ustawy stanowi, iż opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie, zasadnie więc Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia należnej opłaty, zaś wydane w tym zakresie zarządzenie w pełni odpowiada prawu. Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż bez wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego zarządzenia pozostaje okoliczność, iż w dniu 17.02.2011 r. A.M. uiścił żądaną opłatę kancelaryjną. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi