II SA/Gl 1418/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg B. F., J. F., A. R., K. R., J. G., A. P., M. R., Z. R., M. L., E. L., J. N., P. N., E. S., A. W., M. D., M. J., M. J., D. K., B. G.– K., G. H., K. H., R. K., J. S., M. B., A. B., E. K., C. K., M. K., L. K., M. M., B. P., J. P., M. P., K. A., W. B., M. B., T. C., A. K., A. K., W. M., M. P., M. T., F. W. na uchwałę Rady Gminy Milówka z dnia 28 marca 2014 r. nr XLI/263/2014 p o s t a n a w i a sprostować oczywiste omyłki pisarskie zawarte w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 1418/14 w ten sposób, że - w miejsce nazwiska skarżącego "R." wpisać "R.", - w miejsce nazwiska skarżącego "K." wpisać "K.", - w miejsce nazwiska skarżącej "A." wpisać "A.". UZASADNIENIE Zgodnie z treścią art. 156 § 1 i art. 159 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sąd może z urzędu lub na wniosek sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji orzeczenia, jak i uzasadnienia (vide: postanowienie NSA z 20.05.2011 r., II OSK 260/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem. Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, ale która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste pomyłki, przy czym chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o omyłki popełnione przez strony postępowania. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że w sentencji wyroku błędnie wskazano nazwiska niektórych skarżących, a mianowicie zamiast "R." wpisano "R.", zamiast "K." wpisano "K." oraz zamiast "A." wpisano "A.". Z uwagi na konieczność przywrócenia zgodnej z zamierzeniem Sądu treści sentencji wyroku, dostrzeżone omyłki pisarskie należało sprostować zgodnie z treścią art. 156 § 1 i 2 powołanej ustawy. Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.