IV SA/Wr 208/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 13 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. T. na niewykonanie prawomocnego wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 26 października 2021 r. sygn. akt IV SAB/Wr [...] postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący pismem z dnia 8 kwietnia 2022 r., złożonym osobiście do Sądu tego samego dnia, wniósł skargę na niewykonanie przez Wojewodę Dolnośląskiego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 października 2020 r., sygn. akt IV SAB/Wr 497/21, w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Mimo dwukrotnego wezwania (k. 10 i k. 13) organ nie udzielił odpowiedzi na skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 11 kwietnia 2022 r., Skarżącego wezwano do przedłożenia dowodu wezwania organu do wykonania wyroku (wskazanego w sentencji postanowienia), oraz doręczono odpis zarządzenia z dnia 11 kwietnia 2022 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Skarżącego pouczono o obowiązku wykonania wezwań w terminie 7 dni, zastrzegając rygor odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 15), wezwania zostały doręczone Skarżącemu w dniu 20 lipca 2022 r. i pozostały bez odpowiedzi. Nadto zgodnie z informacją z dnia 12 października 2022 r., w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (notatka k. 16 akt sądowych). Jak wynika z akt sprawy IV SAB/Wr [...]odpis prawomocnego wyroku wydanego w tej sprawie wraz z aktami administracyjnymi został doręczony organowi w dniu 23 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przywołanego przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione, aby sąd uznał skargę wniesioną w trybie art. 154 p.p.s.a. za złożoną skutecznie. Po pierwsze, sprawa musi dotyczyć bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uwzględniającym skargę, wydanym na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ administracji do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Musi zatem zaistnieć sytuacja, w której sąd zobowiązał organ administracji publicznej do podjęcia określonych działań z zakresu administracji publicznej. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi obowiązana jest wezwać właściwy organ administracji do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wymienione przesłanki stanowią o dopuszczalności takiej skargi, a ich niespełnienie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W myśl tego przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odnosząc się do pierwszej ze wskazanych przesłanek trzeba stwierdzić, że celem skargi wnoszonej w tym trybie jest przymuszenie organu do podjęcia działań, których nie wdrożył pomimo wydania wyroku obowiązującego organ do załatwienia sprawy. Skarga na niewykonanie wyroku jest bowiem jedynym dostępnym stronom środkiem przymuszenia opieszałego organu do załatwienia sprawy. Ma ona za zadanie przełamanie bierności organu w kwestiach objętych przedmiotem zaskarżenia (bezczynności i przewlekłości). Niewykonanie wyroku polegać może na pozostawaniu w bezczynności w podjęciu lub kontynuowaniu postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie prawem przewidzianej (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 2018 r., sygn. akt II OSK 71/18, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej CBOSA). Z analizy akt sprawy wynika, że powołanym w skardze wyrokiem z dnia 26 października 2021 r. (sygn. akt IV SAB/Wr [...]Sąd stwierdzając, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie wniosku skarżącego z dnia 4 czerwca 2019 r. i miało to miejsce z rażącym naruszeniem prawa jednocześnie umarzając postępowanie w zakresie zobowiązania tego organu do załatwienia sprawy. W powołanym wyroku brak zatem zobowiązania organu administracji do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Tym samym w sprawie brak podstaw do formułowania skargi w przedmiocie niewykonania wyroku, który nie zawierał zobowiązania organu do załatwienia sprawy. Ta zaś okoliczność uzasadnia odrzucenie skargi z dnia 8 kwietnia 2022 r. na niewykonanie ww. wyroku. Skarżący nie spełnił także drugiej z opisanych przesłanek, gdyż nie wykazał, by przed wniesieniem skargi wystosował do organu administracji pisemne wezwanie do wykonania ww. wyroku (wezwanie Sądu o wykazanie spełnienia rzeczonego warunku pozostało bez odpowiedzi). W konsekwencji należało uznać, że skarga w tej sprawie jest niedopuszczalna. Nadto wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skierowane do Strony i skutecznie doręczone w dniu 20 lipca 2022 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem bezskutecznie z dniem 27 lipca 2022r., co stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się zaś do uzasadnienia skargi podnoszącego brak wypłacenia Stronie orzeczonych ww. wyrokiem sumy pieniężnej i kosztów postępowania trzeba wskazać, że żądania te nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym art. 154 § 1 p.p.s.a., nie występuje tu bowiem konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej poprzez wszczęcie postępowania, wydanie aktu czy też dokonanie innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, zastrzeżonych prawem do jego właściwości. Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w takim zakresie odbywa się w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, gdyż wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny, mogący stanowić podstawę do wszczęcia egzekucji po opatrzeniu go klauzulą wykonalności przez sąd powszechny (art. 781 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego; t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 1805 ze zm. - por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Go 1136/17; a także postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 18 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Wr 645/20, dostępne w CBOSA). W konsekwencji należało uznać, że skarga jest niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.