Ppolska.starec← UrzadnikВойти

III SAB/Wr 1099/22

Sądy administracyjne2023-01-25
Sygnatura
III SAB/Wr 1099/22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-01-25
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Sędziowie

Barbara Ciołek

Rozstrzygnięcie

*Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O.S. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 5 lipca 2022 r. (data wpływu do organu) skarżący O.S. (dalej: strona skarżąca) wniósł przez zawodowego pełnomocnika skargę na bezczynność Wojewody D. (dalej: organ) w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Jak wynika z akt sprawy administracyjnej, organ wydał w sprawie decyzję [...] r. doręczoną stronie skarżącej [...] r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy administracyjnej), którą udzielił stronie skarżącej zezwolenia na pobyt czasowy i pracę do [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej – p.p.s.a.). Za niedopuszczalną należy więc uznać skargę na bezczynność organu wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu 5 lipca 2022 r. (data wpływu do organu), a więc już po wydaniu przez organ decyzji z [...] r. i po jej doręczeniu stronie skarżącej ([...] r.). W konsekwencji należało uznać, że skarga jest niedopuszczalna, a jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.