I SA/Bd 587/12
Sądy administracyjne2012-11-12
Sygnatura
I SA/Bd 587/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2012-11-12
Rodzaj
Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Sędziowie
Teresa Liwacz
Rozstrzygnięcie
odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Liwacz po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę
UZASADNIENIE
S. S. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej
w B. z dnia [...], w którym organ stwierdził niedopuszczalność złożonego zażalenia. Skarżący w skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2012r. Sąd oddalił wniosek strony skarżącej
o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Prawidłowość powyższego orzeczenia potwierdził Naczelny Sąd Administracyjnym, który postanowieniem z dnia 27 września 2012r. sygn. akt II FZ 718/12 oddalił zażalenie strony na powyższe rozstrzygnięcie.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 09 października 2012r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącego do uiszczenia - w terminie 7 dni - wpisu sądowego w kwocie 100 zł zł. Odpis zarządzenia został skutecznie doręczony stronie
w dniu 29 października 2012r. (K-34).
Zgodnie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r. poz. 270) - zwana dalej "p.p.s.a." - sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata, a skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Na podstawie akt sprawy ustalono, że strona nie uiściła wpisu należnego
od skargi w ustawowym, siedmiodniowym terminie, który w stosunku do niej upłynął bezskutecznie z dniem 05 listopada 2012r.
Odnosząc się do złożonego w dniu 31 października 2012r. wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazać należy, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie zakreślonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie.
Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, (postanowienia z dnia
18 września 2007 r., II FZ 330/07 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., II FZ 616/07), bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje jednak przerwany, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu
wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a.
Jedynie wydanie i uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o odmiennej treści powoduje utratę mocy pierwszego postanowienia,
nie niweczy jednakże skutków niezastosowania się strony do wynikającego z tegoż postanowienia obowiązku do uiszczenia kosztów sądowych, w terminie zakreślonym nowym wezwaniem (por. postanowienie SN z 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02, Wokanda 2003, nr 11, str. 29). Odmienne działanie sądu mogłoby doprowadzić
do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, co niewątpliwie da się zauważyć również w rozpoznawanej sprawie, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania. (por. postanowienie NSA z 19 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 621/09, LEX 628713,
a także postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1349/10, LEX 663256).
W tej sytuacji, wobec bezskutecznego upływu zakreślonego w wezwaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego wniesiona skarga, jako nieopłacona,
jest niedopuszczalna i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.