Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I FZ 480/07

Sądy administracyjne2007-10-05
Sygnatura
I FZ 480/07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2007-10-05
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Jan Zając

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Zając po rozpoznaniu w dniu 5 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.T.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 sierpnia 2007 r. sygn. akt I SA/Ol 39/07 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu od skargi w sprawie ze skargi J.T.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 30 listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2007 r., sygn. akt I SA/Ol 39/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił J.T.K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 30 listopada 2006 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych. W uzasadnieniu postanowienia przedstawiona została sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącej, ustalona na podstawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dodatkowo dokumentów. Sąd wskazał, że skarżąca utrzymuje się z emerytury wynoszącej 1.069 zł netto miesięcznie i ponosi koszty utrzymania siebie i domu, a ponadto posiada II grupę inwalidzką (w roku 2006 r. poniosła wydatki na leki w wysokości 2.600 zł). Zgodnie z oświadczeniem skarżącej ustalono również, że jest ona wraz z synem współwłaścicielem nieruchomości, tj. domu mieszkalnego oraz budynku gospodarczego (wymaga remontu), a ponadto nieruchomość obciążona jest hipoteką przymusową na kwotę 256.192,18 zł na rzecz banku. Skarżąca przedłożyła również fakturę opiewającą na kwotę 1.464,00 zł, stanowiącą kwotę wynagrodzenia z tytułu zastępstwa procesowego w sprawie podatkowej. Po zbadaniu wniosku strony Sąd pierwszej instancji uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca załączyła bowiem kopie rachunków związanych z kosztami bieżącego utrzymania, lecz wystawione są one na jej syna, A.K., a zatem to on powinien ponosić należności z tego tytułu. Sąd doszedł do wniosku, że stałe dochody skarżącej w wysokości 1.069 zł miesięcznie oraz ponoszone wydatki pozwalają na uiszczenie wpisu sądowego w niniejszej sprawie, tym samym brak jest podstaw do zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Na powyższe postanowienie Sądu pełnomocnik strony wniósł zażalenie. Stwierdzono w nim między innymi, że twierdzenie, jakoby ze względu na brak przymusu adwokackiego na aktualnym etapie postępowania sądowego podatniczka nie była zmuszona korzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, jest rażące, ponieważ szereg okoliczności związanych ze skomplikowaniem sprawy podatkowej oraz zdrowiem i złą sytuacją życiową podatniczki, uniemożliwiają samodzielną obronę swych praw przed sądem. Ponadto podkreślono, że skoro Sąd uznał, że uiszczenie wpisu w sprawie leży w zakresie możliwości podatniczki, to trudno dociec, gdzie znajduje się wspomniana w uzasadnieniu granica, do jakiej strona powinna poczynić oszczędności we własnych wydatkach zanim otrzyma pomoc ze strony Skarbu Państwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie może zostać uwzględnione. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że zarzuty wskazane w treści zażalenia nie przystają do treści uzasadnienia skarżonego postanowienia. Autor zażalenia podnosi kwestie związane z brakiem konieczności udziału profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, co nie było jednak przedmiotem rozważań Sądu w skarżonym postanowieniu. Podobnie, uzasadnienie przedmiotowego postanowienia nie porusza kwestii dotyczących konieczności planowania wydatków przez skarżącą, a zagadnienie to wskazane zostało przez autora zażalenia. W ocenie tutejszego Sądu zaskarżone postanowienie uzasadnione zostało w sposób zbyt lakoniczny, niemniej jednak podjęte przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Skarżąca nie wykazała bowiem w stopniu dostatecznym, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca posiada stały dochód oraz majątek w postaci nieruchomości, który pomimo zabezpieczenia hipotecznego musi zostać uwzględniony przy badaniu ogólnej sytuacji finansowej wnioskodawcy. Ponadto, jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, z nadesłanych dokumentów wynika, że większość kosztów związanych z bieżącym utrzymaniem gospodarstwa domowego ponosi syn skarżącej. Tym samym uznać należało, że wymagana prawem kwota wpisu od skargi w wysokości 500 zł nie stanowi dla strony skarżącej przeszkody uniemożliwiającej podjęcie obrony swych praw przed sądem. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny działając w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił orzec jak w sentencji.