IV SA/Wr 735/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia[...]., nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] września 2013 r. skarżący wniósł skargę na wskazaną w sentencji decyzję. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 listopada 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zarządzenie to w dniu 20 listopada 2013 r. zostało odebrane osobiście przez skarżącego. Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 230 § 1 ustawy z dnia sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); dalej p.p.s.a od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w tym przepisie są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a). Z treści art. 220 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Z § 3 tego przepisu wynika natomiast, że skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi, pomimo że wspomniane zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 listopada 2013 r. wzywające do uiszczenia tego wpisu, zostało mu skutecznie doręczone w dniu 20 listopada 2013 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął więc bezskutecznie, w środę, 27 listopada 2013 r. W tej sytuacji skargę należało odrzucić na postawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 220 § 3, orzekł jak w sentencji.