II AKa 380/24

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt II AKa 380/24</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 9 lipca 2025 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący: SSA Andrzej Kot</p> <p>Sędziowie: SA Jerzy Skorupka /spr./</p> <p>SA Jarosław Mazurek</p> <p>Protokolant: Joanna Rowińska</p> <p> <strong> <!-- --> przy udziale Rafała Białka prokuratora Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">D.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2025 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">P. G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. L.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> </strong> </p> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora co do obu oskarżonych </strong> </p> </td> </tr> </table> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 10 lipca 2024 r. sygn. akt III K 174/23 </strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">A. C.</span> kwotę 1476 zł, w tym należny podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym; </strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy wyrokiem z 10 lipca 2024 r., III K 174/23 uniewinnił <span class="anon-block">P. G.</span> i <span class="anon-block">T. L.</span> od popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 KK</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 KK</a>.</p> <p>Wyrok zaskarżył oskarżyciel publiczny w całości na niekorzyść obu oskarżonych, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że oskarżeni nie wprowadzili w błąd <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w <span class="anon-block">R.</span> i nie doprowadzili tej spółki do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.</p> <p>We wniosku odwoławczym skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zważył, co następuje</strong>.</p> <p>Apelacja jest niezasadna, gdyż sąd pierwszej instancji ocenił dowody ujawnione na rozprawie głównej zgodnie z dyrektywą wyrażoną w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a> i na podstawie tych dowodów ustalił, że oskarżeni nie wprowadzili w błąd pokrzywdzonej spółki.</p> <p>Według skarżącego, z zeznań przedstawicieli pokrzywdzonej spółki wynika, że z oskarżonymi odbyło się wiele spotkań, na których składali obietnice spłaty rosnącego zadłużenia, których nie realizowali. Zachowania te miały miejsce w czasie, gdy oskarżeni znajdowali się w stanie niewypłacalności. Nie złożyli też wniosku o ogłoszenie upadłości <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, stwarzając pozory posiadania dobrej kondycji finansowej i zapewniając o spłaceniu zadłużenia. W ten sposób wprowadzili w błąd przedstawicieli <span class="anon-block">(...)</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Tym samym, doprowadzili pokrzywdzoną spółkę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci wykonania usług ocynkowania ogniowego i nieotrzymania za to zapłaty.</p> <p>Zważyć zatem należy, że powyższe fakty zostały ustalone przez sąd pierwszej instancji. Dodatkowo jednak sąd ten ustalił, że przedstawiciele <span class="anon-block">(...)</span> przyjeżdżali do przedsiębiorstwa oskarżonych obserwując bezpośrednio produkcję, rozwój zakładu i negocjując spłatę zadłużenia, co prowadziło do utrzymywania współpracy z oskarżonymi (s. 3 uzasadnienia wyroku).</p> <p>Na rozprawie w dniu 17 czerwca 2024 r. <span class="anon-block">M. M.</span> z <span class="anon-block">(...)</span> zeznał, że ma dużą wiedzę o sprawie, gdyż był odpowiedzialny za kontakty z przedsiębiorstwem oskarżonych. Podał, że wie o tym, że oskarżony <span class="anon-block">P. G.</span> często wyjeżdżał na Zachód, aby pozyskiwać od swoich klientów zapłatę za sprzedany im towar. Świadek utrzymywał kontakty z oskarżonymi przez cały czas trwania współpracy. W spółce oskarżonych był raz na kwartał. Omawiał wtedy z oskarżonymi bieżące sprawy finansowe. Zaległości w spłacie zadłużenia oskarżeni tłumaczyli m.in. tym, że muszą sprzedawać towar po zaniżonej cenie, gdyż kontrahenci reklamowali jakość ocynkowania. W takich wypadkach oskarżeni reklamowali jakość ocynkowania wykonanego przez <span class="anon-block">(...)</span>, o czym świadek wiedział.</p> <p>Na rozprawie w dniu 26 czerwca 2024 r. <span class="anon-block">J. D.</span>, będący prezesem zarządu pokrzywdzonej spółki zeznał, że zapewnienia i deklaracje oskarżonych o spłacie zadłużenia były wiarygodne. Z tego względu <span class="anon-block">(...)</span> utrzymywała z nimi współpracę. Świadek wiedział, że oskarżeni osobiście wyjeżdżali za granicę, zwłaszcza do Szwajcarii, aby uzyskać zapłatę od swoich dłużników, a także o tym, że kontrahenci oskarżonych z Zachodu kwestionowali jakość ocynkowania sprzedawanych im towarów.</p> <p>Oceniając zeznania wymienionych świadków, sąd <em> <!-- --> a quo</em> ustalił, że w okresie współpracy z oskarżonymi bywali w ich przedsiębiorstwie w <span class="anon-block">T.</span>. Na bieżąco obserwowali proces produkcyjny i wiedzieli, że większość towaru oskarżeni wysyłają za granicę. Z uzyskanych środków oskarżeni spłacali zadłużenie wobec <span class="anon-block">(...)</span>. Wszystkie działania oskarżonych były ukierunkowane na uzyskanie należnych, ale nie uzyskanych płatności. Wiedzieli też, że na wysokość zysku oskarżonych wpływał zmienny kurs walut. Z tych względów, pokrzywdzona spółka kontynuowała współpracę z oskarżonymi.</p> <p>Dla ustaleń dokonanych przez sąd <em> <!-- --> meriti</em> znamienne są zeznania <span class="anon-block">J. D.</span> o wiarygodności działań oskarżonych. Świadek ten i pokrzywdzona spółka byli świadomi trudności finansowych spółki oskarżonych oraz przyczyn i powodów, które prowadziły do takiego stanu, gdyż stan finansowy oskarżonych monitorowali na bieżąco, a raz na kwartał przyjeżdżali do ich przedsiębiorstwa. Pokrzywdzeni mieli świadomość niewypłacalności oskarżonych oraz podejmowanych przez nich działań naprawczych, a także starań w spłacie zadłużenia. Widzieli zaangażowanie oskarżonych w uzyskaniu zapłaty od swoich dłużników i przeznaczanie tych środków na spłatę zadłużenia w <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>W świetle takich dowodów, sąd pierwszej instancji zasadnie ustalił, że oskarżeni nie wprowadzili w błąd pokrzywdzonej spółki, ani nie dopełnili innych czynności sprawczych wskazanych w typie czynu zabronionego oszustwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 KK</a>.</p> <p>Skarżący nie kwestionuje oceny zeznań wymienionych świadków, tak samo, jak oceny wszelkich dowodów przeprowadzonych na rozprawie głównej. Skarżący nie podnosi też, że sąd pierwszej instancji ustalił fakty istotne dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonych na podstawie dowodów, których nie ujawnił na rozprawie głównej bądź pominął jakieś dowody w procesie ustalania faktów.</p> <p>Jeżeli proces oceny dowodów nie jest kwestionowany, dziwić musi zarzut sformułowany w apelacji. Skarżącemu umknęło, że tezy aktu oskarżenia przywołane w apelacji na poparcie podniesionego zarzuty, zostały ocenione przez sąd <em> <!-- -->a quo</em> jako niewystarczające dla uznania winy oskarżonych. Zatem, zamiast wytknąć sądowi błędy w ocenie dowodów i procesie ustalania faktów, skarżący ograniczył się do przywołania tez oskarżenia. Takie działanie skazane było na niepowodzenie.</p> <p>Z tych względów, apelacja jest niezasadna. Mając to na uwadze, orzeczono jak na wstępie.</p> <table> <colgroup> <col width="234"/> <col width="232"/> <col width="233"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Jerzy Skorupka</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Andrzej Kot</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Jarosław Mazurek</strong> </p> </td> </tr> </table> </div>