II OSK 1715/09

SENTENCJA Dnia 5 listopada 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku U. Sp. z o.o. w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej U. Sp. z o.o. w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt. II SA/Lu 253/09 oddalającego skargę U. Sp. z o.o. w P. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] lipca 2008 roku w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł o oddaleniu skargi U. Sp. z o.o. w P., co powoduje, stosownie do art. 61 § 6 ppsa, iż postanowienie powyższe utraciło moc. Od powyższego wyroku strona skarżąca złożyła skargę kasacyjną, w której wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia organu odwoławczego. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że zapłata wymierzonej w kwocie 75.000 zł kary z tytułu nielegalnego użytkowania części obiektu budowlanego spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż doprowadzi przedsiębiorstwo do poważnych kłopotów finansowych. W szczególności strona skarżąca podnosi fakt, iż zaciągnęła wysokie kredyty, zaś z produkcji pieczarek nie osiąga jeszcze zauważalnych zysków, bowiem działalność ta pozostaje w fazie rozruchu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, sąd zaś może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Należy stwierdzić, że skarżąca wykazała w przekonujący sposób, że wykonanie zaskarżonego postanowienia organu o nałożeniu kary pieniężnej, przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, może wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Za wstrzymaniem jego wykonania przemawia znaczna wysokość wymierzonej kary (75.000 zł), co sprawia, że realne jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej Spółce zarówno znacznej szkody, jak i trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 i art. 193 ppsa, orzekł jak w sentencji.