III SA/Po 659/13
Sądy administracyjne2014-12-02
Sygnatura
III SA/Po 659/13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia
2014-12-02
Rodzaj
Postanowienie WSA w Poznaniu
Sędziowie
Marzenna Kosewska
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia ... lutego 2013 r. nr ... w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2014 r., sygn. akt III SA/Po 1006/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę M.G.na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia ... lutego 2013r., nr .... Orzeczenie to zostało doręczone stronie w dniu ... lipca 2014 r. wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem, że skarga kasacyjna pod rygorem odrzucenia winna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem bądź radcą prawnym albo doradcą podatkowym (k. ... akt sądowych).
Dnia ... sierpnia 2014 r. M.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę kasacyjną sporządzoną przez pełnomocnika nie będącego adwokatem, radcą prawnym bądź doradcą podatkowym (k. ... akt sądowych), w której zażądano uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do rozpoznania oraz przyznania jej prawa pomocy. W piśmie obejmującym skargę kasacyjną pełnomocnik strony nie zawarł podstaw kasacyjnych, ani ich uzasadnienia.
Zarządzeniem z dnia ... października 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek strony o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawczyni nie wniosła sprzeciwu od tego zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym m. in. skargę kasacyjną niedopuszczalną. Ponadto zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpisu, podlega odrzuceniu przez sąd.
W świetle art. 173 § 1 p.p.s.a., od wyroków oraz postanowień kończących postępowanie w sprawie, wydanych przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna.
Skarga kasacyjna jest najbardziej sformalizowanym środkiem prawnym przewidzianym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powinna być sporządzona, tj. napisana i podpisana, przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych – doradcę podatkowego (art. 175 § 1 p.p.s.a.). Przepis artykułu 176 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość - po pierwsze - wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym i - po drugie - zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części oraz przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, a także wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Powyższe wymogi formalne skargi kasacyjnej można podzielić na dwie zasadnicze kategorie: wymogi usuwalne, w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 178 p.p.s.a. – do których należą wymagania przewidziane w art. 46 - 47 i art. 215 § 1 p.p.s.a oraz wymogi nieusuwalne – wynikające z art. 176 p.p.s.a. Charakter nieusuwalny ma również wskazany przymus adwokacki.
Wniesiona przez stronę skarga kasacyjna, pomimo prawidłowego pouczenia skarżącej o konieczności jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcę prawnego albo doradcę podatkowego), została sporządzona przez pełnomocnika nie będącego adwokatem, radcą prawnym bądź doradcą podatkowym. Tym samym skarga kasacyjna strony zawiera brak, którego nie można usunąć w trybie przewidzianym przez art. 49 § 1 p.p.s.a., co czyni ją niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy Sąd postanowił, na podstawie art. 178 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.