I GZ 311/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 23 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Op 237/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty należności z tytułu mandatu karnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Op 237/21, odrzucił skargę A. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia [...] kwietnia 2021 r. w przedmiocie rozłożenia na raty spłaty należności z tytułu grzywien nałożonych w drodze mandatów karnych. Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy: Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 maja 2021 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, stosowanie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. 2021, poz. 535). W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jej uiszczenia jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie. Powyższe wezwanie zostało doręczone do rąk skarżącego w dniu 14 czerwca 2021 r. (k. 17 akt sądowych). Termin do uiszczania wpisu upływał z dniem 21 czerwca 2021 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uzupełnił jednak braku fiskalnego skargi. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wskazując, iż nie mógł uiścić wpisu od skargi z powodu bardzo trudnej sytuacji materialnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 33a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Złożona w sprawie skarga jest pismem procesowym podlegającym opłacie. Zgodnie z art. 214 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (v. art. 239 § 1 pkt 1-3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (v. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Mając na uwadze tak określone ramy prawne i faktyczne rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, iż na obecnym etapie postępowania (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi) przedmiotem oceny Sądu drugiej instancji jest zasadność odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Na gruncie tej sprawy bezsporną okolicznością jest, że strona nie uiściła wymaganego przepisami wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia [...] kwietnia 2021 r., będąc prawidłowo powiadomiona o skutkach prawnych nieuzupełnienia tego braku formalnego skargi. Należy zauważyć, że skarżący ani w skardze, ani w terminie wynikającym z wezwania do opłacenia skargi nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych. Wobec tego argumenty o trudnej sytuacji materialnej skarżącego nie mogły mieć wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. W tych wszystkich okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., w związku z nieuiszczeniem wpisu sądowego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.