Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II GZ 301/19

Sądy administracyjne2019-12-12
Sygnatura
II GZ 301/19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2019-12-12
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Mirosław Trzecki

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 1239/17 o odrzuceniu skargi R.P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 23 maja 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1239/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R.P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Sąd I instancji stwierdził, że zarządzeniem z 12 czerwca 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Po otrzymaniu tego wezwania R.P. złożył na nie zażalenie oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zarządzeniem z 6 kwietnia 2018 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, a WSA w Warszawie utrzymał w mocy to zarządzenie. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z 13 lutego 2019 r. oddalił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 12 czerwca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. W związku z powyższym Zastępca Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie wezwał skarżącego do wykonania wezwania do uiszczenia wpisu, czego skarżący nie wykonał. Wobec powyższego Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R.P., wnosząc o jego uchylenie w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera uzasadnionych zarzutów. Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia opłaty został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ustawie – p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, które podlegają wpisowi sądowemu. Jak stanowi bowiem § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że złożona przez R.P. skarga podlegała wpisowi, do uiszczenia którego skarżący został pierwotnie wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie z 12 czerwca 2017 r. Następnie, po prawomocnej odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym i rozpoznaniu przez NSA zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisy, WSA w Warszawie wezwał skarżącego do wykonania powyższego zarządzenia, ponownie wskazując termin na dokonanie tej czynności i skutki jej niewykonania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro R.P., pomimo prawidłowo sformułowanego i doręczonego mu wezwania nie uiścił wpisu od skargi, to zasadnie Sąd I instancji skargę tę odrzucił. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.