II SA/Wa 926/07
Sądy administracyjne2007-08-30
Sygnatura
II SA/Wa 926/07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2007-08-30
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie
Sędziowie
Ewa Pisula-DąbrowskaPrzemysław SzustakiewiczSławomir Antoniuk
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędziowie WSA Przemysław Szustakiewicz, Asesor WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Protokolant Magda Magdoń, po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. B. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe.
UZASADNIENIE
P. B. w dniu 27 kwietnia 2007 r. wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] odmawiającą przyznania skarżącemu zwrotu kosztów dojazdu za miesiące od grudnia 2004 r. do września 2006 r. i przyznającą funkcjonariuszowi świadczenie za miesiąc październik 2006 r.
Komendant Główny Straży Granicznej pismem z dnia 23 lipca 2007 r. powiadomił Sąd o wydaniu w trybie samokontroli decyzji uwzględniającej w całości żądania strony skarżącej oraz podniósł, iż dalsze prowadzenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi P. B. stało się bezprzedmiotowe.
Pismem z dnia 20 sierpnia 2007 r. P. B. cofnął wniesioną przez siebie skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba, że uzna je za niedopuszczalne z przyczyn wskazanych w tym przepisie, co w sprawie niniejszej, z uwagi na ujawnienie woli skarżącego, nie miało miejsca.
Wobec oświadczenia skarżącego postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.