I SA/Sz 810/21

SENTENCJA Dnia 27 października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "L." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od nieruchomości za 2010 r. p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę[...] , tytułem uiszczonego wpisu od skargi. UZASADNIENIE Pismem z dnia 10 września 2021 r., uzupełnionym pismem z 21 października 2021 r., "L. " Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. (dalej: "Spółka", "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2021 r., nr [...], na mocy której odmówiono stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Burmistrza L. z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. W dniu 15 października 2021 r. Skarżąca uiściła w Kasie Sądu kwotę [...]zł, tytułem wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei, w przypadku naruszenia wskazanych powyżej przepisów art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a., sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzeka o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej. Jak bowiem stanowi wskazany przepis, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych (niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5 P.p.s.a.) przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, kończąca postępowanie przeprowadzone w pierwszej instancji w sprawie wniosku Spółki o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej, wydanej przez Burmistrza L. w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 r. Stwierdzanie nieważności decyzji ostatecznej jest środkiem nadzorczym umożliwiającym z urzędu lub na żądanie strony eliminowanie z obiegu prawnego ostatecznych orzeczeń, obciążonych kwalifikowanymi wadami, wymienionymi w art. 247 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1054 ze zm.) – dalej: "O.p.", właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przez burmistrza jest samorządowe kolegium odwoławcze jako organ wyższego stopnia (art. 248 § 2 pkt 1 O.p.). Rozstrzygnięcie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji następuje w drodze decyzji. Stosownie do art. 220 § 1 O.p., odwołanie przysługuje od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji. Przedmiotem odwołania mogą być zarówno decyzje wydane w postępowaniu zwykłym, jak i w trybach nadzwyczajnych. Co do zasady, organem właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia, jednakże, w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze, odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym (art. 220 § 2 i art. 221 § 1 O.p.). W świetle powyższych przepisów od zaskarżonej decyzji Spółce przysługiwało wyłącznie odwołanie, o czym zresztą Skarżąca została pouczona przy jej doręczeniu, natomiast - nie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego. W rezultacie, wniesienie na tę decyzję skargi do sądu administracyjnego naruszyło powołany wyżej art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. i skutkować musiało odrzuceniem skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.