Ppolska.starec← UrzadnikВойти

V SA/Wa 2475/07

Sądy administracyjne2007-10-10
Sygnatura
V SA/Wa 2475/07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2007-10-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Krystyna Madalińska-Urbaniak

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 10 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich; postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z 3 września 2007 r. A. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...]. W piśmie procesowym z 17 września 2007 r., stanowiącym odpowiedź na skargę, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, iż skarżący nie wyczerpał toku instancji. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z wymienionego unormowania prawnego wynika więc jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest m.in. wyczerpanie środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie skarżący jako przedmiot skargi wskazał decyzję wydaną w dniu [...] lutego 2007 r. przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o nr [...], doręczoną stronie w dniu [...] r. Z treści pouczenia zawartego w wymienionej decyzji wynika, iż od tego rozstrzygnięcia przysługiwało stronie prawo zwrócenia się do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania, o czym skarżący w prawidłowy sposób został pouczony. Zatem decyzja ta została wydana w I instancji i przysługiwał od niej środek zaskarżenia. Z akt administracyjnych sprawy wynika natomiast, iż skarżący z przysługującego mu prawa nie skorzystał i -pomimo że nie zgadzał się z decyzją organu I instancji- nie zwrócił się do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny, skargę wniesioną na prawomocne orzeczenie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, wydane w I instancji, uznał za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.