II SA/Op 500/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. i Z. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 6 września 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącym M. O. i Z. O. solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Skarżący M. O. i Z. O. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 6 września 2017 r., nr [...], umarzającej postępowanie z odwołania M. W. i pozostałych osób wymienionych w rozdzielniku zaskarżonej decyzji pod pozycjami od numeru 2 do 108, od decyzji Burmistrza Dobrodzienia z dnia 7 marca 2017 r., nr [...] ustalającej na rzecz A S.A. z siedzibą w [...] lokalizację inwestycji celu publicznego, pn.: stacja bazowa telefonii komórkowej "[...]" na części działki nr a i nr b z k.m. [...] obręb [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 18 października 2017 r., skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 118 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania, odrębne dla każdego ze skarżących, przesłane zostały na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 24 października 2017 r. skarżącej M. O., która pisemnie pokwitowała odbiór przesyłek, jako adresat i jako dorosły domownik adresata Z. O. - co wynika z adnotacji na pocztowych zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłki (k. 19 i 20 akt sądowych). Pismem z dnia 24 października 2017 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 25 października 2017 r., Z. O. odpowiedział na wezwanie Sądu i przesłał w załączeniu do niego tylko jedną kserokopię skargi. W dniu 29 listopada 2017 r. Z. O. dokonał wpłaty kwoty 500 zł tytułem wpisu sądowego od skargi, natomiast w aktach sprawy brak jest dowodu świadczącego o nadesłaniu wymaganych odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., do których należy nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3). Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi stawiane wszystkim pismom procesowym w postępowaniu sądowoadministracyjnym reguluje przepis art. 46 § 1 P.p.s.a. W odniesieniu do braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom (uczestnikom) postępowania. Jak stwierdzono w uchwale składu siedmiu sędziów NSA, niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, dostępna na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W uzasadnieniu tej uchwały zaakcentowano, że wymogi określone w art. 47 P.p.s.a. należy traktować na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 P.p.s.a., a niedołączenie przez skarżącego odpisu skargi w sposób oczywisty wywiera wpływ na sytuację procesową pozostałych stron postępowania i jest brakiem, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego posiada tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1 P.p.s.a., która nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu NSA. Według bowiem tego przepisu, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Według art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z przytoczonych dotychczas regulacji wynika, że niezachowanie wymogów formalnych, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, Aby zatem ustrzec się przed skutkiem w postaci odrzucenia skargi, strona wezwana w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. powinna w przewidzianym do tego terminie uzupełnić braki formalne w sposób wskazany w wezwaniu. W niniejszej sprawie Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie 118 odpisów skargi. Wezwania Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały doręczone M. O. Doręczenie wezwania kierowanego do Z. O. zostało dokonane skutecznie w dniu 24 października 2017 r., w trybie zastępczym, wynikającym z art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. Natomiast M. O. w dniu 24 października 2017 r. osobiście odebrała kierowane do niej pismo. Tym samym należało uznać, że wezwania Sądu do opłacenia skargi i uzupełnienia jej braków formalnych zostały doręczone obojgu skarżącym w dniu 24 października 2017 r. W tych okolicznościach zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do wykonania przez skarżących wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi rozpoczął bieg w dniu 25 października 2017 r. i upłynął z dniem 31 października 2017 r. (wtorek). Dowody zgromadzone w sprawie świadczą, że we wskazanym przez Sąd terminie, pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach jego niewykonania, nie przedłożono wymaganej liczby odpisów skargi. Do czasu wydania niniejszego postanowienia nie doszło zatem do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 orzeczono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie w punkcie 2 sentencji, o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., według którego Sąd zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.