II OSK 1811/11

SENTENCJA II OSK 1811 / 11 POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Sopotu z dnia [...] czerwca 2010 r. znak [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Gd 944/10 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary za usunięcie drzew postanawia oddalić wniosek. UZASADNIENIE II OSK 1811 / 11 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 30 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] października 2010 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Sopotu z dnia [...] czerwca 2010 r., którą wymierzono skarżącemu administracyjną karę pieniężną w wysokości 555.261,54 zł za usunięcie 13 sztuk drzew oraz 2 m2 krzewów forsycji bez wymaganego zezwolenia z posesji przy ul. [...] (działka nr [...]) w S. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł M. S., reprezentowany przez r. pr. J. P., zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania "decyzji Prezydenta Miasta Sopotu z dnia [...] czerwca 2010 r. wydanej w postępowaniu o sygnaturze [...]". Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Prezydenta Miasta, skarżący wskazał, że utrzymanie w mocy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego spowodowało, że ww. decyzja Prezydenta stała się ostateczna i wykonalna, a na skarżącym spoczywa obowiązek dokonania płatności całej nałożonej na niego kary. Już sama wysokość tej kwoty sprawia, że jej uiszczenie powodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący byłby, bowiem pozbawiony możliwości dysponowania tą kwotą przez okres niezbędny do rozpoznania skargi, co oznaczałoby, że bezpowrotnie utraciłby możliwość uzyskiwania przychodów finansowych od tej kwoty, jak również utraciłby znaczącą część finansowania dla realizowanej aktualnie inwestycji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w sprawie. Z konstrukcji powyższego przepisu przede wszystkim wyłaniają się dwie podstawowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zasady. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści tego wniosku. Nie jest dopuszczalna, zatem samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez Sąd. Po drugie, postępowanie to dotyczy, co do zasady możliwości wstrzymania zaskarżonej do sądu decyzji, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Wskazuje na to wyraźnie ww. przepis zgodnie, z którym sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego akty lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu. Dopiero, więc gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a. wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Nie jest również możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, Sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji, którą jest decyzja organu II instancji. W okolicznościach niniejszej sprawy, niezależnie od motywów wniosku, trzeba podkreślić, że nie mógł on zostać uwzględniony już z tego względu, że dotyczył on wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Sopotu z dnia [...] czerwca 2010 r., a więc decyzji organu I instancji. Ponieważ wniosek ten został złożony wraz ze skargą kasacyjną przez umocowanego do działania w imieniu skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym radcę prawnego J. P. nie mógł on zostać także konwalidowany w trybie art. 6 p.p.s.a. W konsekwencji powyższego niemożliwym pozostawała ocena wystąpienia niebezpieczeństw z art. 61 § 3 p.p.s.a., a co skutkowało koniecznością oddalenia wniosku przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.