I SA/Łd 355/12

SENTENCJA Dnia 10 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 10 października 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 roku postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. UZASADNIENIE Decyzją z [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. określającą J. L. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. Rozstrzygniecie to zostało doręczone w dniu 5 października 2011 r. pełnomocnikowi podatnika - doradcy podatkowemu. W terminie otwartym do wniesienia skargi, podatnik wystąpił do tutejszego Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie, jako pełnomocnika z urzędu, doradcy podatkowego, który reprezentował stronę w postępowaniu podatkowym. Postanowieniem z 29 grudnia 2011 r. referendarz sądowy uwzględnił powyższy wniosek w całości. Pismem nadanym 11 stycznia 2012 r. Krajowa Izba Doradców Podatkowych poinformowała Sąd o wyznaczeniu skarżącemu doradcy podatkowego wskazanego we wniosku o prawo pomocy. W dniu 15 lutego 2012 r. pełnomocnik podatnika wniósł skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. We wniosku podał, że o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu dowiedział się 16 stycznia 2012 r. z pisma Krajowej Rady Doradców Podatkowych. Argumentował, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, w sytuacji przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu, skarga złożona przez tego pełnomocnika jest skutecznie złożona, jeżeli w ciągu 30 dni od dnia otrzymania powiadomienia o jego wyznaczeniu do wykonywania prawa pomocy pełnomocnik wniesie skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie trzydziestodniowego terminu do jej złożenia. W ocenie pełnomocnika stan faktyczny sprawy uzasadniał brak winy w uchybieniu terminowi do złożenia skargi. Postanowieniem z 15 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek J. L. o przywrócenie terminu do złożenia skargi uznając, że wniosek został złożony po terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej danej "p.p.s.a."). Zdaniem Sądu pełnomocnik skarżącego miał 7 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą, począwszy od dnia otrzymania pisma z Krajowej Rady Doradców Podatkowych o wyznaczeniu go jako pełnomocnika z urzędu, nie zaś 30 dni, jak sugerował pełnomocnik. Strona zaskarżyła powyższe postanowienie zarzucając naruszenie art. 87 § 1 p.p.s.a. przez błędne uznanie, że terminem ustania przyczyny uchybienia terminu na złożenie skargi był dzień zawiadomienia o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu do niniejszej sprawy, tj. 16 stycznia 2012 r. Powołując się na orzecznictwo skarżący podniósł, że w przypadku pełnomocnika ustanowionego z urzędu przyczyny uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego ustają w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia tego środka, nie później niż w dniu po upływie terminu na wniesienie danego środka odwoławczego, liczonego od dnia zawiadomienia o ustanowieniu pełnomocnikiem z urzędu przez właściwy organ. Skarżący argumentował, że w niniejszej sprawie złożono wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą w ciągu 30 dni od dnia otrzymania przez doradcę podatkowego zawiadomienia z Krajowej Rady Doradców Podatkowych o wyznaczeniu go na pełnomocnika z urzędu, a zatem termin został dotrzymany. Wskazując na powyższe strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, zasądzenie na rzecz strony kosztów postępowania oraz o przyznanie pełnomocnikowi strony wynagrodzenia związanego z poniesieniem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Postanowieniem z 6 września 2012 r. (I FZ 277/12) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za pomoc prawną świadczoną skarżącemu z urzędu. W ocenie Sądu drugiej instancji przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia danego środka odwoławczego przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu po upływie tegoż terminu, ustaje w dniu, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia danego środka odwoławczego, nie później jednak niż z dniem upływu terminu do jego wniesienia, liczonego od dnia zawiadomienia go o ustanowieniu pełnomocnikiem. Przenosząc te uwagi na grunt przedmiotowej sprawy NSA stwierdził, że skoro pełnomocnik skarżącego otrzymał zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w dniu 16 stycznia 2012 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi wraz z tą skargą został nadany w placówce pocztowej 15 lutego 2012 r., to zgodnie z przedstawionym wyżej poglądem, w tej dacie ustała przyczyna uchybienia terminowi do złożenia skargi, a tym samym, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w stosownym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem przywrócenia terminu do wniesienia skargi jest jednak (zgodnie z art. 87 § 1-4 ustawy) złożenie pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu w sądzie, w którym czynność miała być dokonana, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminowi oraz dokonanie przez stronę równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której strona nie dokonała w terminie. W zakresie zachowania terminu do złożenia przedmiotowego wniosku wypowiedział się NSA w powołanym wyżej postanowieniu, zaś tutejszy Sąd jest związany stanowiskiem zajętym w tym orzeczeniu (art. 190 z zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). Mając na uwadze fakt, że wniosek skarżącego został złożony w terminie oraz to, iż spełnione są także pozostałe warunki formalne, wymienione w art. 87 § 1 - 4 p.p.s.a., a pełnomocnik uprawdopodobnił brak winy strony w złożeniu skargi po terminie Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., przywrócił termin do jej wniesienia. J.Z.