I OZ 1149/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1215/18 o odrzuceniu skargi M. S. na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przesłania kopii akt postępowania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 4 września 2019 r., II SA/Wa 1215/18, odrzucił skargę M. S. na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przesłania kopii akt postępowania. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że w związku z postanowieniem Sądu z 22 maja 2019 r. utrzymującym w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego WSA w Warszawie z 16 stycznia 2019 r. o umorzeniu postępowania w sprawie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata oraz postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 czerwca 2019 r., I OZ 535/19 oddalającym zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 listopada 2018 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, prawomocne stało się zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z 19 listopada 2018 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący był zatem zobowiązany do wykonania prawomocnego zarządzenia przez opłacenie skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania Sądu z 4 lipca 2019 r. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że pomimo prawidłowo doręczonego skarżącemu wezwania z 4 lipca 2019 r. wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania we wskazanym powyżej terminie, skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego. Skarga zatem, jako nieopłacona, podlegała odrzuceniu. W zażaleniu na postanowienie skarżący zarzucił naruszenie: art. 1-13, 24, 26, 77, 80, 81, 97, 107, 112, 124, 126 k.p.a.; "zasad postępowania koniecznych do przestrzegania przy rozpatrywaniu sprawy"; art. 243 § 1 i art. 19 p.p.s.a.; art. 7, 45 ust. 1, 47 ust. 1, 176 ust. 1, 178 ust. 1 Konstytucji RP; art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka; zasad sprawiedliwości proceduralnej; nieważność postępowania i chwiejność orzecznictwa w tożsamych sprawach w zależności od sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do przepisu art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że postanowienie w pełni odpowiada prawu. Powołane powyżej okoliczności obligowały Sąd I instancji do uznania, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Z uwagi na fakt, że skarżący wystąpił ze skargą na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie odmowy przesłania kopii akt postępowania bez uiszczenia należnej opłaty, po wyczerpaniu trybu instancyjnego w zakresie prawa pomocy, zasadnie został wezwany do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarżący wyczerpał tok instancyjny w zakresie przyznania mu prawa pomocy przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia należnego wpisu od skargi, toteż prawidłowo został wezwany do uregulowania należności. Do dnia wydania kwestionowanego postanowienia opłata nie została uzupełniona, co stosownie do regulacji wskazanej na wstępie uzasadniało zastosowanie sankcji z art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.