I OSK 1599/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Adamiak Sędziowie NSA Irena Kamińska (spr.) NSA Jerzy Stankowski Protokolant Edyta Pawlak po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Ke 257/07 w sprawie ze skargi K. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pisma oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 22 czerwca 2007 r., na skutek skargi K. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] marca 2007 r. w przedmiocie zwrotu pisma, uchylił zaskarżone postanowienie jak i utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] grudnia 2006 r. Stwierdził ponadto, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. W uzasadnieniu wyroku przedstawiono następujący stan faktyczny sprawy. W dniu [...] października 2006 r. K. M. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach, pismo zatytułowane – odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta Sandomierza z dnia [...] września 2006 r. w kwestii drogi nr [...] i muru betonowego na tej drodze, otrzymanej w dniu [...] września 2006 r. w Sądzie Rejonowym w Sandomierzu. W piśmie tym zarzuciła Burmistrzowi poświadczenie nieprawdy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. zwróciło K. M. pismo z dnia [...] października 2006 r. na podstawie art. 66 § 3 .K.p.a. Stosownie do tego przepisu, jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych z podania albo, gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest Sąd, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu z odpowiednim pouczeniem. Następnie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach, postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. K. M. wystąpiła do Sądu Rejonowego w Sandomierzu z pozwem przeciwko R. i M. K. oraz Gminie Sandomierz, opisanym jako – wniosek o zezwolenie wykonania czynności z uwagi na stan wyższej konieczności. Pozew zawierał szereg zarzutów pod adresem R. i M. K., dotyczących m.in. rozebrania muru betonowego na działce nr [...] w celu udrożnienia drogi wewnętrznej zamkniętej z powodu samowoli tych osób, odbudowania szamba, zajęcia piwnicy pod kuchnią leśną, zajęcia kabla zasilającego pompę wodną umieszczoną w studni, zawłaszczenia budynku gospodarczego, zasypania ziemią z wykopów pasa drogi w działce nr [...]. W piśmie tym, K. M. obciążyła odpowiedzialnością za powyższy stan rzeczy także organy administracji, zarzucając im tolerowanie opisanego stanu poprzez manipulowanie postępowaniami administracyjnymi. W odpowiedzi na pozew skarżącej Burmistrz Miasta Sandomierza skierował do Sądu Rejonowego Wydział I Cywilny w Sandomierzu pismo z dnia [...] września 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach oceniło, iż kwestionowane przez skarżącą pismo z dnia [...] września 2006 r. nie może być potraktowane jako decyzja administracyjna, nie rozstrzyga bowiem indywidualnej sprawy podlegającej rozpatrzeniu w trybie przepisów postępowania administracyjnego. Wyjaśnienia natomiast Burmistrza Miasta Sandomierza zawarte w przedmiotowym piśmie będą przedmiotem oceny przez Sąd Rejonowy w Sandomierzu, przed którym toczy się postępowanie z powództwa K. M.. Mając na uwadze tak ustalony stan faktyczny i prawny Kolegium stwierdziło, iż w sytuacji, gdy w sprawie właściwy jest Sąd, na organie administracji publicznej nie ciąży obowiązek przekazania sprawy do Sądu, a jedynie zwrot podania wnoszącemu z odpowiednim pouczeniem (art. 66 § 3 K.p.a.). Ponadto, organ rozpatrujący sprawę skarżącej przytoczył przepis art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856) wskazując jednocześnie, iż kolegia są organami właściwymi w szczególności do rozpatrywania odwołań od decyzji, zażaleń na postanowienia, żądań wznowienia postępowania lub do stwierdzenia nieważności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie jest właściwe do rozpatrywania skarg na działalność organów administracyjnych np. na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących. Z kolei właściwość organów do rozpatrywania skarg – o ile nie wynika z przepisów odrębnych – określona jest w art. 229 K.p.a., zgodnie z którym organem właściwym dotyczącym rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań własnych lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) jest rada gminy. W przypadku zarzutów dotyczących działalności Burmistrza Miasta Sandomierza K. M. mogła w trybie tego przepisu wnieść skargę do Rady Miasta Sandomierza. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2007 r. wniosła K. M., domagając się jednocześnie o zmianę, ewentualnie uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia, jak również o nakazanie uregulowania spraw drogi o nr ewidencyjnym [...] poprzez wydanie jej Gminie Sandomierz. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała na naruszenie przepisów prawa materialnego regulującego kompetencje organów administracji do zajmowania się sprawami z zakresu administracji publicznej oraz na interes społeczności lokalnej. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdził, iż w toku postępowania administracyjnego w rozpatrywanej sprawie doszło do naruszenia prawa procesowego, a konkretnie przepisu art. 66 § 3 oraz art. 134 K.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 lit. c/ P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 66 § 3 K.p.a. gdy podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Jak wynika z dosłownego brzmienia przytoczonego przepisu art. 66 § 3 K.p.a. znajduje on zastosowanie do podań. Natomiast w celu ustalenia czy dane pismo ma charakter podania należy odwołać się, jak argumentował Sąd pierwszej instancji, do przepisu art. 63 K.p.a., który jako podania wymienia żądania, wyjaśnienia, odwołania i zażalenia (§ 1), wśród minimalnych wymogów stawianych podaniom wskazując zarazem: wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz inne wymagania ustalone w przepisach szczególnych (§ 2), jak również podpis wnoszącego (§ 3). W postępowaniu administracyjnym występują podania będące zarówno odwołaniami, jak również podania, które mają inny charakter np. żądania, wyjaśnienia i zażalenia. Przedmiotowe rozróżnienie ma zasadnicze znaczenie na gruncie rozpatrywanej sprawy. W zależności, bowiem od charakteru danego podania zastosowanie znajdują odmienne, przewidujące inny tryb postępowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast do obowiązków organów administracji publicznej należy – stosownie do wymogów określonych w art. 6 i 7 K.p.a. – ustalenie treści danego podania i zastosowanie właściwych przepisów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 134 K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze ostatecznego postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Tym samym dyspozycja powołanego przepisu znajduje zastosowanie do podań, będących jednocześnie odwołaniami. W rozpatrywanej przez Sąd sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało postanowienie o zwrocie K. M. sporządzonego przez nią pisma z dnia [...] października 2006 r. Podkreślenia wymaga okoliczność, iż skarżąca swoje pismo zatytułowała – odwołaniem – oraz wynikający z jego treści skargowy charakter tego pisma. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, przedmiotowe podanie powinno być potraktowane przez rozpatrujący je organ administracji publicznej jako odwołanie. Dodatkowo Sąd wskazał na właściwość rzeczową i miejscową Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach, która – w jego ocenie – zachodzi w niniejszej sprawie. Zgodnie, bowiem z art. 17 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 127 § 2 K.p.a. oraz § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. z 2003 r. Nr 198, poz. 1925) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach jest organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od decyzji (rozumianych także jako pisma, które odwołujący się uważa za decyzje) wydanych przez Burmistrza Miasta Sandomierza. Sąd pierwszej instancji podkreślił, iż pismo Burmistrza Miasta Sandomierza z dnia [...] września 2006 r. dotyczy sprawy cywilnej toczącej się przed Sądem Rejonowym Wydział I Cywilny w Sandomierzu i nie ma charakteru decyzji administracyjnej, o jakiej mowa w art. 104 K.p.a., jest bowiem jedynie pismem procesowym. Natomiast okoliczność, iż K. M. w swoim odwołaniu z dnia [...] października 2006 r. skarży przedmiotowe pismo, które nie jest w istocie decyzją administracyjną, ma jedynie znaczenie w kwestii rozstrzygnięcia odwołania. Nie może jednak prowadzić do ograniczenia się przez organ odwoławczy do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie właściwy jest sąd i zastosowania opisanej w art. 66 § 3 K.p.a. konstrukcji zwrotu podania wnoszącemu. W przypadku braku przedmiotu zaskarżenia, na przykład w sytuacji, gdy kwestionowana czynność organu administracji nie jest decyzją administracyjną zachodzi niedopuszczalność odwołania. W takiej sytuacji organ odwoławczy ma obowiązek wydania postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania – stosownie do dyspozycji art. 134 K.p.a. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) obrazę art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przez uchylenie postanowień Kolegium i przyjęcie przez Sąd, iż w toku postępowania administracyjnego doszło do istotnego naruszenia prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 66 § 3 K.p.a. i art. 134 K.p.a., podczas gdy zgodnie z art. 66 § 3 K.p.a., jeżeli z podania wynika, że właściwym w sprawie jest Sąd powszechny, organ do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu; 2) obrazę art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przez uchylenie postanowień Kolegium, i uznanie, iż w toku postępowania administracyjnego prowadzonego przed Kolegium, doszło do istotnego naruszenia prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 66 § 3 K.p.a. i 134 K.p.a., podczas gdyby nawet przyjąć, iż w przedmiotowej sprawie powinien być zastosowany przepis art. 134 K.p.a., to podanie strony nazwane przez nią "odwołaniem" nie podlegałoby również rozpatrzeniu merytorycznemu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a zatem naruszenie przez Kolegium art. 66 § 3 i art. 134 K.p.a. nie miałoby wpływu na wynik sprawy; 3) obrazę art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 63 §1 K.p.a. i art. 6 i 7 K.p.a. poprzez błędne uznanie, że podanie strony z dnia [...] stycznia 2007 r. było odwołaniem, podczas gdy w istocie stanowiło ono odpowiedź na pismo procesowe złożone przez Burmistrza Miasta Sandomierza w sprawie, sygn. akt [...], toczącej się przed Sądem Rejonowym Wydział I Cywilny w Sandomierzu i zgodnie z art. 66 § 3 K.p.a. należało je zwrócić wnoszącemu podanie, co też uczyniło Kolegium w przedmiotowej sprawie; 4) obrazę art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) polegającej na zawarciu w uzasadnieniu wyroku błędnego wskazania, co do dalszego postępowania, poprzez nakazanie Kolegium ocenę kwestii dopuszczalności złożonego przez K. M. odwołania, podczas gdy jej podanie należało potraktować jako wyjaśnienia złożone w sprawie cywilnej i zwrócić zgodnie z brzmieniem art. 66 § 3 K.p.a., oraz poprzez błędne uznanie, że podanie strony z dnia [...] stycznia 2007 r. było odwołaniem, podczas gdy w istocie stanowiło ono odpowiedź na pismo procesowe złożone przez Burmistrza Miasta Sandomierza w sprawie, sygn. akt [...], toczącej się przed Sądem Rejonowym Wydział I Cywilny w Sandomierzu i zgodnie z art. 66 § 3 K.p.a należało je zwrócić wnoszącemu podanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w złożonej skardze kasacyjnej wskazał, że zgodnie z art. 66 § 3 K.p.a., gdy z podania wynika, iż właściwym w sprawie jest Sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Przez podanie natomiast, stosownie do brzmienia art. 63 § 1-3 K.p.a., należy rozumieć, żądania, wyjaśnienia, odwołania i zażalenia (§ 1), jednocześnie wśród minimalnych wymogów stawianych podaniom powołany wyżej przepis wskazuje zarazem: wskazanie osoby, od której podanie pochodzi, jej adres i żądanie oraz inne wymagania ustalone w przepisach szczególnych (§ 2), jak również podpis wnoszącego (§ 3). Do obowiązków organu administracji publicznej należy – stosownie do wymogów określonych w art. 63 § 1 w związku z art. 6 i 7 K.p.a. – ustalenie treści danego podania i zastosowanie właściwych przepisów postępowania. W świetle utrwalonego już orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego organ administracji nie jest związany podaną przez stronę podstawą prawną żądania, a musi rozpoznać sprawę, co do jej istoty w świetle intencji autora dających się ustalić na podstawie całej treści pisma. Nie ma decydującego znaczenia również tytuł pisma. Pismo skarżącej K. M. z dnia [...] października 2006 r. skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach stanowiło w istocie, wbrew poglądowi Sądu, odpowiedź na pismo procesowe Burmistrza Miasta Sandomierza w sprawie prowadzonej przed Sądem Rejonowym w Sandomierza. Świadczy o tym treść tego pisma, w którym skarżąca zaznacza, że "odwołanie" składa od "decyzji" Burmistrza Miasta Sandomierza w kwestii drogi nr [...] i muru betonowego na tej drodze, otrzymanej [...] września 2006 r. w Sądzie Rejonowym w Sandomierzu. Wyraźnie z tego wynika, w ocenie autora skargi kasacyjnej, że pismo nazwane przez K. M. "odwołaniem" było w istocie jej odpowiedzią na pismo procesowe Burmistrza złożone do akt toczącego się postępowania. Kolegium, zatem słusznie zakwalifikowało przedmiotowe pismo jako wyjaśnienia (jest to jeden z rodzajów podania art. 63 §1 K.p.a.) złożone do sprawy toczącej się przed Sądem Rejonowym w Sandomierzu i stosownie do dyspozycji art. 66 § 3 K.p.a. zwróciło to podanie wnoszącemu, informując jednocześnie, że w j sprawie tej właściwym jest sąd cywilny. Nie miał, zatem racji Sąd, uznając pismo K. M. dnia. [...] października 2006 r. z uwagi na jego tytuł oraz skargowy charakter za odwołanie. Stosownie do brzmienia art. 134 K.p.a., organ stwierdza w drodze postanowienia; niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Niedopuszczalność odwołania może natomiast wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również podmiotowym. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Zatem odwołanie nie służy od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego lub, gdy czynność organu administracji państwowej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno-techniczną, niedopuszczalne jest również odwołanie od decyzji wydanej w postępowaniu jednoinstancyjnym w trybach szczególnych przewidzianych przepisami prawa. Pismo Burmistrza nie tylko nie ma charakteru rozstrzygnięcia administracyjnego (decyzji) w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, ale nie stanowi również, jak wskazało Kolegium, czynności materialno-technicznej w rozumieniu działu VII przepisów K.p.a. W związku z tym, pismo K. M. kwestionujące treść pisma procesowego Burmistrza, nie można traktować jako odwołania w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a tym samym rozstrzygać o kwestii jego dopuszczalności bądź niedopuszczalności. Tryb z art. 66 § 3 K.p.a. stanowi lex specialis w stosunku do art. 134 K.p.a. W sytuacji, gdy właściwy jest Sąd powszechny, a szczególności gdy w danej sprawie toczy się już postępowanie cywilne, a strona mylnie kieruje pisma procesowe do organu administracji publicznej nazywając je tak jak w przedmiotowej sprawie prawdopodobnie z uwagi na nieznajomość prawa, "odwołaniem" tryb z art. 134 K.p.a. nie może być zastosowany. Art. 66 § 3 K.p.a. nakazuje organowi zwrócić podania (przez które należy rozumieć również wyjaśnienia) wnoszącemu gdy w danej sprawie właściwy jest sąd powszechny, a w szczególności gdy w danej sprawie toczy się postępowanie przed sądem cywilnym. Nie można zatem, zdaniem pełnomocnika organu, zgodzić się z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, że Kolegium naruszyło przepisy art. 66 § 3 i 134 K.p.a. i to w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ nawet zastosowanie wskazanej przez Sąd konstrukcji opisanej w art. 134 K.p.a., tzn. uznanie tego pisma za odwołanie i stwierdzenie jego niedopuszczalności wywołuje dla strony dokładnie taki sam skutek jak w przypadku zastosowania konstrukcji opisanej w art. 66 § 3 K.p.a. W obydwu bowiem przypadkach nie dochodzi do merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny, w ocenie organu, naruszył również art. 141 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym wskutek zawarcia w uzasadnieniu wyroku błędnego wskazania, co do dalszego postępowania, poprzez nakazanie Kolegium oceny kwestii dopuszczalności złożonego przez K. M. odwołania, podczas gdy jej podanie należało potraktować jako wyjaśnienia złożone w sprawie cywilnej i zwrócić zgodnie z brzmieniem art. 66 § 3 k.p.a. oraz poprzez błędne uznanie, że podanie strony z dnia [...] stycznia 2007 r. było odwołaniem, podczas gdy w istocie stanowiło ono odpowiedź na pismo procesowe złożone przez Burmistrza Sandomierza w sprawie, sygn. akt [...], toczącej się przed Sądem Rejonowym Wydział I Cywilny w Sandomierzu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, a zaskarżony wyrok nie narusza prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w myśl art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, która w rozpoznawanej sprawie nie ma miejsca. Naczelny Sąd Administracyjny był w związku z tym związany w niniejszej sprawie zarzutami skargi kasacyjnej. Zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ P.p.s.a. powiązany został z zarzutem naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 63 § 1, art. 66 § 3 i art. 134 K.p.a. przez błędne przyjęcie, że pismo skarżącej z dnia [...] października powinno zostać potraktowane jako odwołanie, wobec czego nie powinno, jak przyjęły organy administracji podlegać zwrotowi w myśl art. 66 § 3 K.p.a. Powinno natomiast – zdaniem Sądu Wojewódzkiego – być rozpoznane pod kątem jego dopuszczalności zgodnie z art. 134 K.p.a. Z zarzutem tym nie sposób się zgodzić, trafnie bowiem Sąd pierwszej instancji wykazał, że skargowy charakter pisma oraz nadany mu przez skarżącą tytuł wskazywał na fakt, iż zamiarem autorki było odwołanie się do treści zawartych w piśmie Burmistrza Miasta Sandomierza z dnia [...] września 2006 r., które potraktowane zostało jak decyzja administracyjna. Należy przy tym powtórzyć za Sądem pierwszej instancji, że do obowiązków organów administracji publicznej należy – stosownie do wymogów określonych w art. 6 i 7 K.p.a. – ustalenie w razie wątpliwości treści danego podania i zastosowanie właściwych przepisów postępowania. W omawianej sprawie organy administracji nie dopełniły tego obowiązku, na co trafnie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji. Nie znajduje również uzasadnienia zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. Przepis ten wskazuje na konieczne elementy, jakie powinno zawierać uzasadnienie wyroku i uzasadnienie wyroku w omawianej sprawie uwagi te jak najbardziej spełnia. Zarzuty skarżącego związane z tym uregulowaniem są w istocie polemiką ze stanowiskiem Sądu i nie dotyczą naruszenia procesowych wymogów związanych z samą konstrukcją uzasadnienia. Mając wszystko to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznając zarzuty skargi kasacyjnej za nieusprawiedliwione, na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.