IV SA/Wa 2237/12

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 9 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania cudzoziemcowi polskiego dokumentu podróży dla cudzoziemca postanawia: zwolnić H. A. od kosztów sądowych. UZASADNIENIE H. A. wraz ze skargą na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2012 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż obecnie pozostaje w związku z D. B., która ukończyła już program integracyjny. Obydwoje nie pracują, nie są w stanie zgromadzić jakichkolwiek oszczędności. W utrzymaniu pomaga im siostra D. B., która obecnie mieszka w [...]. Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) strona wnosząca do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki obowiązana jest do poniesienia kosztów postępowania. Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając przedłożony przez wnioskodawcę wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że wykazał, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Z informacji podanych we wniosku wynika, iż skarżący wraz z osobą pozostającą z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają jakiegokolwiek majątku, nie uzyskują dochodów. Utrzymują się jedynie dzięki pomocy rodziny (siostry D. B.). Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.