III SA/Lu 467/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis Sędzia WSA Anna Strzelec (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 28 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie ustawy o grach hazardowych oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia 28 maja 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej też jako "organ odwoławczy", "organ II instancji") po rozpatrzeniu odwołania S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. (dalej też jako "skarżąca", "spółka") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. (dalej też jako "organ I instancji") z dnia 5 marca 2021 r. w sprawie wymierzenia skarżącej kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie sprawy. W wyniku czynności kontrolnych w dniu 15 stycznia 2019 r. w lokalu o nazwie T. N. 1, ul. [...], [...] P. w zakresie przestrzegania przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych, o których mowa w ustawie o grach hazardowych, funkcjonariusze L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. wraz z funkcjonariuszami Komendy Powiatowej Policji w P. w ujawnili dwa urządzenia do gier hazardowych, rejestrator monitoringu, druki pokwitowań, wykaz [...] i kartkę z informacją dla klienta. Urządzenia [...] [...] nr [...] i [...] [...] nr [...] były włączone do sieci elektrycznej. W toku czynności kontrolnych przeprowadzono oględziny miejsca i rzeczy. Postanowieniem z dnia 16 października 2020 r., organ I instancji wszczął wobec skarżącej postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach wbrew przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 165 ze zm.), dalej jako "ustawa o grach hazardowych" lub "u.g.h.", a następnie decyzją z dnia 5 marca 2021 r., wymierzył skarżącej karę pieniężną w wysokości 200.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Po rozpatrzeniu wniesionego przez spółkę odwołania, decyzją z dnia 28 maja 2021 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. karze pieniężnej podlega urządzający gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. Stosownie do art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h., wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadku gier na automatach wynosi 100.000 zł od każdego automatu. Organ II instancji wyjaśnił, że w kontekście wymierzenia kary pieniężnej z art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. istotnym zagadnieniem jest ustalenie, czy urządzane gry, są grami na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych oraz ustalenie czy podmiot, który prowadzi działalność w tym zakresie posiada koncesję na kasyno gry. We wstępnym etapie czynności kontrolnych uczestniczył K. B., pracownik obsługi lokalu, którego zadaniem było otwieranie i zamykanie lokalu w ustalonych godzinach. Na potrzeby śledztwa karno-skarbowego prowadzonego przez funkcjonariuszy L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. (sygn. akt RKS [...]) sporządzone zostały opinie przez biegłego sądowego przy Sądzie Okręgowym w P. - M. C.. Biegły wskazał, że przedmiotowe urządzenia posiadają cechy zewnętrzne charakterystyczne dla automatów do gier hazardowych i bezspornie mamy do czynienia z grami na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych, tj. z grami na urządzeniach elektronicznych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Automaty pozwalają na przedłużanie gier bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także gwarantują możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. O powyższym świadczą również protokoły oględzin automatów oraz przesłuchania świadków. Dowody te są wiarygodne i korespondują ze sobą tworząc logiczną całość. Zgodnie z opisem zawartym w protokołach oględzin ww. automaty posiadają monitory, na których odbywają się gry, wrzutnik monet, akceptor banknotów, szereg przycisków funkcjonalnych, metalową kuwetę. Warunkiem uruchomienia automatów jest ich zakredytowanie przez grającego wybraną kwotą pieniędzy, za którą otrzymuje określoną liczbę punktów kredytowych przeznaczonych na prowadzenie gier losowych, co świadczy o ich komercyjnym charakterze. Gracz ma możliwość za uzyskane wygrane punkty w poprzednich grach rozgrywać nowe gry bez ponownego zakredytowania urządzenia, jak również może przedłużać prowadzoną grę bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze. Gry może rozgrywać do momentu zgrania punktów bądź zdecydować o rezygnacji z dalszego rozgrywania gier i dokonać wypłaty pieniężnej. Komercyjny charakter gier na przedmiotowych urządzeniach potwierdza również protokół komisyjnego otwarcia automatów z dnia 14 marca 2019 r., który potwierdza, że w automatach [...] [...] nr [...] [...] i [...] [...] nr [...] [...] znajdowały się wcześniej zakredytowane środki pieniężne w łącznej kwocie 3.410 zł. Wypłaty wygranych pieniężnych potwierdzają również zeznania świadków, tj. pracowników obsługi lokalu, którzy potwierdzili i szczegółowo opisali procedurę wypłaty wygranych w grach, oraz dowody w postaci zatrzymanych pokwitowań do wypłaty wygranych i zapis z rejestratora monitoringu, na którym zarejestrowano czynności wykonywane przez obsługę lokalu i przez graczy. Ocena opisanych wyżej dowodów, w ocenie organu odwoławczego, prowadzi do stwierdzenia, że w odniesieniu do zatrzymanych automatów, spełnione zostały ustawowe przesłanki gier na automatach, o których mowa w art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Organ II instancji ocenił, że nie można przypisać waloru dowodu z opinii biegłego opinii z dnia 25 września 2018 r. dotyczącej badania urządzenia o nazwie [...], sporządzonej na zlecenie skarżącej, bowiem zgodnie z wyrażonym w orzecznictwie stanowiskiem, opinie sporządzone na zlecenie strony należy traktować jedynie, jako wyjaśnienia stanowiące poparcie jej stanowiska, choć z uwzględnieniem wiadomości specjalnych. Opinia ma charakter opinii prywatnej i dodatkowo nie dotyczy urządzeń, które są przedmiotem niniejszego postępowania. Ponadto przedłożona opinia mająca potwierdzić - zdaniem spółki – nie hazardowy charakter gier dostępnych na przedmiotowych automatach, w ocenie organu odwoławczego, nie może stanowić uniwersalnego dowodu, szczególnie w sytuacji, gdy w sprawie zgromadzono dowody na tezę przeciwną, dotyczące tych konkretnych urządzeń i gier na nich dostępnych w odniesieniu do których prowadzone jest postępowanie. Nadto, skarżąca w materiale dowodowym nie zagwarantowała, że na sposób działania przedmiotowych urządzeń nie miały wpływu jakiekolwiek czynniki zewnętrzne, tj. ingerencja w działanie mechanizmu, czy w oprogramowanie urządzeń. Następnie organ II instancji wskazał, że kolejnym istotnym zagadnieniem w kontekście wymiaru kary pieniężnej z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, jest ustalenie, czy gra została urządzona bez wymaganej koncesji na prowadzenie kasyna gry oraz ustalenie podmiotu urządzającego gry na automatach. Organ odwoławczy wyjaśnił, że "urządzanie gier" to podejmowanie aktywnych działań i czynności dotyczących zorganizowania przedsięwzięcia, stworzenia technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych warunków umożliwiających sprawne i niezakłócone funkcjonowanie samego urządzenia oraz jego używanie do celów związanych z komercyjnym procesem organizowania gier na automatach. Z umowy z dnia 5 stycznia 2019 r. zawartej pomiędzy A. P. (wynajmującym), a S. Sp. z o. o. (najemcą) wynika, że spółka posiadała tytuł prawny do dysponowania lokalem użytkowym, w którym w dniu 15 stycznia 2019 r. przeprowadzona została kontrola celno-skarbowa w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o grach hazardowych. Przy czym, sama spółka nie kwestionuje faktycznego władztwa nad ujawnionymi w dniu 15 stycznia 2019 r., automatami do gier. Na każdym z zabezpieczonych urządzeń podczas przeprowadzania czynności kontrolnych w dniu 15 stycznia 2019 r., znajdowała się naklejka o treści; "S. SP. Z O.O. UL. [...], [...] B. , NIP: [...]". Na tej podstawie organ II instancji uznał, że władającym tymi urządzeniami była S. Sp. z o.o. (która nie posiadała koncesji na prowadzenie kasyna gry), dysponująca prawem do ww. lokalu na podstawie umowy najmu z dnia 5 stycznia 2019 r. Organ odwoławczy dodał przy tym, że iż Naczelnik L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. postanowieniem z dnia 19 lutego 2020 r. przedstawił Ł. W. zarzut m. in. o to, że w okresie od dnia 5 stycznia 2019 r. do dnia 15 stycznia 2019 r., w lokalu o nazwie T. N. 1 zlokalizowanym w P. pełniąc funkcję prezesa zarządu i będąc w związku z tym, upoważnionym do zajmowania się sprawami gospodarczymi spółki S. Sp. z o.o. wbrew przepisom ustawy o grach hazardowych, bez wymaganej prawem koncesji, urządzał i prowadził gry hazardowe na pozostających we władaniu spółki dwóch urządzeniach do gier hazardowych o nazwach: [...] nr [...] [...], [...] nr [...] [...]. Spółka wniosła skargę na decyzję organu odwoławczego zarzucając: I. naruszenie prawa materialnego, tj.: 1) przepisu art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych, polegające na błędnym przyjęciu, iż organy podatkowe mają kompetencję do samodzielnego rozstrzygania co do charakteru gier na automatach, w sytuacji, gdy z przepisu wynika wyłączna kompetencja ministra właściwego do spraw finansów do rozstrzygania w drodze decyzji czy dana gra lub dany zakład są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy; 2) przepisów art. 2 ust. 7 w zw. z art. 2 ust. 6 u.g.h., polegające na braku zastosowania ww. przepisu, tj. niezwrócenie się przez organy obu instancji z wnioskiem do Ministra właściwego do spraw finansów publicznych o wydanie decyzji, o której mowa w art. 2 ust. 6 u.g.h. w sytuacji, gdy organ podatkowy nie przeprowadził pełnego postępowania dowodowego w postaci wywołania opinii biegłego z zakresu badań technicznych automatu, przeprowadzonej przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier i to pomimo tego, że o przeprowadzenie takie dowodu wnosiła strona postępowania podatkowego; 3) przepisu art. 2 ust. 7a u.g.h., poprzez jego zastosowanie, w sytuacji gdy zdaniem skarżącego nie dało się ustalić charakteru gry na danym urządzeniu tylko i wyłącznie w wyniku kontroli lub czynności procesowej przeprowadzonej zgodnie z odrębnymi przepisami przez organy Krajowej Administracji Skarbowej, bowiem czynności procesowe powzięte przez funkcjonariuszy celnoskarbowych dotknięte są wadą w postaci braku bezstronności i obiektywizmu przy ich przeprowadzaniu, a w konsekwencji - przy rozstrzyganiu, czy dana gra jest grą na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych; II. naruszenie przepisów postępowania tj.: 1) przepisu art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez zaniechanie przez organ podatkowy podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym ustalenie, czy urządzenia znajdujące się w lokalu o nazwie T. N. 1 w P., zakwalifikowane przez funkcjonariuszy celno-skarbowych jako automaty do gry: [...] nr [...] [...], [...] nr [...] [...] są urządzeniami służącymi do gier hazardowych, ustalenia czy mechanizm wbudowany w te urządzenia pozwalał na odbywanie gier hazardowych, tj. w rozumieniu przepisów art. 1 ust. 2, art. 2 ust. 3-5 oraz art. 5 ust. 1 u.g.h., a nadto zaniechanie ustalenia jakiego rodzaju algorytm jest stosowany w urządzeniach i czy pozwala on na przewidywanie wyniku gry, tj. odtworzenie już zakończonej rozgrywki wykorzystując dostępny w panelu wzór jest w stanie obliczyć dowolny etap konkursu (każdy ruch, w tym pierwszy, a także moment kumulacji progresywnego [...]); 2) przepisu art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, pominięcie nagrań z monitoringu lokalu dokumentujących przeprowadzenie przez urzędników organów celno-skarbowego tak zwanych "eksperymentów procesowych" na automacie, niedokonanie właściwych czynności zmierzających do ustalenia czy urządzenia znajdujące się w lokalu spełniają wszystkie definiowane w ustawie parametry techniczne urządzeń do gier hazardowych, uznanie za wystarczający do wydania decyzji opis samej zawartości nagrania bez jego oglądania - w konsekwencji przyjęcie a priori, że urządzenia te służyły do urządzania gier hazardowych, podczas gdy zajęte urządzenia zawierają specjalne oprogramowanie nie zawierające elementu losowości, czyli m.in. generatora liczb pseudolosowych, rozgrywka oparta jest na z góry znanych graczowi stałych kombinacjach wynikających ze skończonego ciągu deterministycznego; użytkownik każdorazowo odtwarza już zakończoną rozgrywkę, a wykorzystując dostępny wzór jest w stanie obliczyć dowolny etap konkursu (każdy ruch, w tym pierwszy, a także moment kumulacji progresywnego [...] gracz korzystający z automatów ma pełną kontrolę nad przebiegiem rozgrywki; notowania poszczególnych plansz, dla każdej dostępnej na maszynach gry, są przedstawione zarówno w przejrzystej tabeli, jak również w formie wygodnych zrzutów ekranu, przez co uczestnik konkursu nie tylko może sprawdzić wartość i wygląd kolejnych kombinacji, lecz także ocenić opłacalność kontynuowania gry; 3) przepisu art. 187§ 1 w zw. z art. 191 Ordynacji podatkowej, poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, brak zebrania, a w konsekwencji i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie, wadliwe przeprowadzenie przez powołanego biegłego M. C. opinii dotyczących automatów [...] nr [...] [...] oraz nr [...] [...], przy czym wadliwość ta polegała na zaniechaniu badania oprogramowania sterującego ww. urządzeniami, a w konsekwencji skutkowała przyjęciem przez organ dowolnych ustaleń w zakresie działania automatu do gier. Z ostrożności procesowej pełnomocnik skarżącej zarzucił również naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, tj. art.7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 84 § 1 oraz art. 136 § 1 tej ustawy poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy oraz brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego i dowolnego przyjęcia, że gry rozgrywane na zajętych urządzeniach, spełniały przesłanki z przepisu art. 2 ust. 3-5 u.g.h., podczas gdy tego typu ocena wydana bez przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w sprawie, który stwierdziłby, czy gry rozgrywane na ww. urządzeniach miały faktycznie charakter losowy jest nieuprawniona. W oparciu o powyższe zarzuty spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji i o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu zarzutów pełnomocnik skarżącej akcentował, że urządzenia, które znajdowały się w przeszukanym lokalu posiadają algorytm deterministyczny, tj. nie zawierają elementu losowości i służą tylko i wyłącznie do zabawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie wymierzenia skarżącej kary pieniężnej w wysokości 200.000 zł za stwierdzone w dniu 15 stycznia 2019 r. urządzanie gier na dwóch automatach poza kasynem. Kara pieniężna w niniejszej sprawie została wymierzona na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h. Zgodnie z powołanymi przepisami, karze pieniężnej podlega urządzający gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. Wysokość kary pieniężnej wymierzanej – w przypadku gier na automatach – wynosi 100 tys. zł od każdego automatu. Do postępowań w sprawach określonych w ustawie o grach hazardowych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, ze zm.), chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 8 u.g.h.). Także do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, stosownie do art. 91 u.g.h. Dlatego zarzuty skargi co do naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego z góry już uznać należy za chybione. Bezspornym w niniejszej spawie jest, że skarżąca spółka nie posiadała na działalność w zakresie gier na automatach koncesji na kasyno gry wymaganej stosownie do art. 3 w zw. z art. 6 ust. 1 u.g.h. Zagadnieniem dyskusyjnym w sprawie pozostawała natomiast kwestia, czy należące do skarżącej spółki urządzenia prawidłowo zostały zakwalifikowane przez organ, jako oferujące gry na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 i 5 u.g.h., a w tym kontekście, czy organ prawidłowo uznał ich losowy charakter. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących zupełności i wszechstronności rozpatrzenia materiału dowodowego wyjaśnić należy, że organy prowadzące postępowanie podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, nie naruszając reguł procesowych gwarantujących prawidłowość ustalenia podstawy faktycznej oraz ochronę praw strony. Materiał dowodowy został zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący oraz pełny, a dokonana ocena, wyjaśniająca wszelkie istotne kwestie, została przedstawiona w uzasadnieniach decyzji. Sąd nie znalazł powodów do zakwestionowania wartości dowodów, w oparciu o które organ przyjął ustalenia stanowiące podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.h. grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Wygraną rzeczową w grach na automatach, zgodnie z art. 2 ust. 4 u.g.h., jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. Grami na automatach, stosownie do art. 2 ust. 5 u.g.h. są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. W myśl art. 3 u.g.h., urządzanie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier w karty i gier na automatach oraz prowadzenie działalności w tym zakresie jest dozwolone na podstawie właściwej koncesji, zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia. Stosownie do art. 14 ust. 1 u.g.h., urządzanie gier na automatach jest dozwolone wyłącznie w kasynach gier. Prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach poza kasynem gry jest objęte monopolem państwa (art. 5 ust. 1 u.g.h.). Podkreślić należy także, że minister właściwy do spraw finansów publicznych nie jest jedynym organem uprawnionym do rozstrzygania o charakterze gry. Jak wynika z art. 2 ust. 6 u.g.h. Minister Finansów w swojej decyzji wskazuje, czy gra lub zakład posiadające cechy wymienione w ust. 1-5 są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy. Rozwiązanie to pozwala wyeliminować wątpliwości podmiotu rozważającego urządzanie gier, co do istoty planowanego lub realizowanego przedsięwzięcia. Kompetencja ministra właściwego do spraw finansów publicznych nie ogranicza jednak ciążącego na organie administracyjnym obowiązku ustalenia prawdy obiektywnej (prawdy materialnej) w toku prowadzonego postępowania. Dlatego, spełniając swoje procesowe powinności, organ I oraz II instancji nie tylko jest uprawniony, ale zobowiązany czynić ustalenia co do istoty gry urządzanej przez stronę w ramach prowadzonego przez nie postępowania administracyjnego. W tym kontekście, nie ulega wątpliwości, że czyniąc zadość procesowej zasadzie prawdy materialnej, wyrażonej w art. 122 Ordynacji podatkowej, organy zobowiązane były czynić samodzielnie ustalenia co do charakteru i istoty gier urządzanych na automatach należących do skarżącej. Jak trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 listopada 2015 r., sygn. akt II GSK 2032/15, orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA, w sytuacji, gdy bez zwracania się o rozstrzygnięcie do Ministra Finansów i bez zwracania się o opinię do uprawnionej jednostki badającej strona podejmuje działalności w postaci gier na automatach należy uznać, że świadomie pomija ten etap wstępnych ustaleń charakteru gry. Nie jest sporne, że w postępowaniu prowadzonym w kontrolowanej sprawie skarżąca nie składała w toku postępowania o nałożenie kary pieniężnej wniosku o rozstrzygnięcie co do charakteru gry na automacie. Nie zainicjowała zatem postępowania, które ze względu na wymóg ust. 7 art. 2 cyt. ustawy wymagało opinii upoważnionej jednostki badającej. Jedynie na marginesie należy dodać, że przepis art. 2 ust. 7 u.g.h. przewiduje możliwość zażądania przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych opinii jednostki badającej, jednak tylko w postępowaniu prowadzonym z urzędu przez ten organ np. udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry. Tym samym zarzuty skargi co do naruszenia art. 2 ust. 6, ust. 7 i ust. 7a uznać należy za chybione (por. też wyroki NSA z dnia 21 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 3331/15; z dnia 28 lutego 2018 r., sygn. akt II GSK 3079/17, CBOSA). Wbrew stanowisku skargi zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że na skontrolowanych automatach urządzane były gry na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. W ocenie Sądu, zgodnie z prawem ustalono, że gry na automatach będących we władaniu skarżącej miały charakter hazardowy, losowy, odpłatny i były urządzane w celach komercyjnych. Sąd w tym zakresie w pełni podziela przedstawioną przez organy argumentację. Trafnie przy tym organ odwoławczy podnosi, że w postępowaniu prowadzonym przez organy celne obowiązuje zasada otwartego katalogu środków dowodowych, dopuszczająca jako dowód wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej). Natomiast treść art. 181 Ordynacji podatkowej, mającego w sprawie odpowiednie zastosowanie wskazuje, że dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku działalności analitycznej Krajowej Administracji Skarbowej, czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Powyższy przepis wprowadza otwarty katalog środków dowodowych, przypisując przy tym wszystkim środkom dowodowym równą moc prawną. Zatem włączone do akt niniejszej sprawy dowody zgromadzone zarówno w trakcie czynności kontrolnych jak i w postępowaniu karno-skarbowym stanowią dowody legalne, a zarazem pozwalające na poczynienie istotnych ustaleń faktycznych. W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie był zupełny dla podjęcia rozstrzygnięcia, co uzasadnia uznanie zarzutów skargi co do naruszenia przepisów postępowania, w tym w szczególności art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej za nietrafne. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że w toku kontroli funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej ujawnili dwa urządzenia służące do gier o nazwach: [...] [...] nr [...] i [...] [...] nr [...] Automaty były podłączone do prądu przewodami zasilającymi, włączone i przygotowane do korzystania dla potencjalnych graczy. We wstępnym etapie czynności kontrolnych uczestniczył pracownik obsługi lokalu, którego zadaniem było otwieranie i zamykanie lokalu w ustalonych godzinach. Świadek ten zeznał m.in., że prywatnie nie gra na automatach, ale zna zasady gry, że wypłaca tyle pieniędzy ile wyświetla się punktów, a jeden punkt odpowiada 1 złotówce. Klienci wygrywają różne kwoty, a najwyższa kwota jaką wypłacił świadek było to 500-600 zł. Świadek przesłuchany w dniu 14 czerwca 2019 r. zeznał, że w lokalu nie prowadzi się ewidencji wygranych, on na swoje potrzeby spisuje stan pieniędzy, które zastał po przyjściu do pracy, ile wypłacił i ile zostało. Do lokalu wpuszcza tylko znajome osoby, dorosłe i trzeźwe. Nowe osoby wprowadzane są do lokalu przez "starych graczy". K. B. wyjaśnił, że w lokalu jest monitoring i internet, a właściciele lokalu mają na to podgląd i wiedzą co dzieje się w lokalu (k.[...].akt adm.) Wprawdzie funkcjonariuszom celno-skarbowym nie udało się przeprowadzić gier kontrolnych, z uwagi na fakt, że jedno urządzenie miało zablokowany akceptor banknotów i nie udało się go zakredytować, a w drugim urządzeniu znajdowały się zablokowane klucze (dlatego argumentacja skargi co do przeprowadzenia przez funkcjonariuszy "eksperymentu procesowego" jest nieadekwatna do stanu sprawy), jednakże wnioski zawarte w opiniach biegłego sądowego niepodważonych skutecznie przez skarżąca nie budzą najmniejszych wątpliwości co do charakteru skontrolowanych urządzeń. Zakwestionowane podczas kontroli urządzenia zostały zabezpieczone celem dokonania dodatkowych oględzin przez biegłego sądowego. Ponadto w trakcie czynności kontrolnych w dniu 15 stycznia 2019 r. funkcjonariusze zabezpieczyli rejestrator monitoringu i druki pokwitowań. Biegły sądowy przy Sądzie Okręgowym w P. - M. C., po przeprowadzeniu badań automatów w dniu 15 marca 2019 r. w magazynie depozytowym L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. sporządził na potrzeby śledztwa karno-skarbowego opinie nr [...] z dnia 15 maja 2019 r. dotyczącą automatu [...] [...] nr [...] i opinię nr [...] z dnia 15 maja 2019 r. dotyczącą automatu [...] [...] nr [...], które to dowody włączone zostały do akt sprawy niniejszej (k.[...] akt admin.). Biegły stwierdził, że podczas badań program gier nie uruchomił się z pełną funkcjonalnością (wyświetlony został komunikat "RAM elear" informujący o konieczności wykonania kasowania pamięci) w wyniku czego nie można było w pełni przeprowadzić gier na badanych urządzeniach. Dzięki jednak ustaleniu wersji oprogramowania zainstalowanego na przedmiotowych urządzeniach biegły ocenił, że automaty umożliwiały rozgrywanie gier o wizualizacji kręcących się bębnów, w których dodatkowo zadawane są pytania. Biegły wskazał, że przedmiotowe urządzenia posiadają cechy zewnętrzne charakterystyczne dla automatów do gier hazardowych i bezspornie wynika, że mamy do czynienia z grami na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych, tj. z grami na urządzeniach elektronicznych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Grający przed uruchomieniem gry (przed rozpoczęciem kręcenia się bębnów i odpowiedzi na pytanie) może po naciśnięciu przycisku "BRAK LOSOWOŚCI/ZOBACZ WARTOŚĆ PYTANIA" zobaczyć układ, w jaki ułożą się symbole na bębnach po ich samoczynnym zatrzymaniu się oraz w przypadku uzyskania układu bębnów skutkującego uzyskaniem wygranej sprawdzić wartość tej wygranej, jednakże nie ma on możliwości wpływu na ich ułożenie. Bębny z symbolami zatrzymują się samoczynnie, niezależnie od woli grającego. Grający nie ma wpływu na wybór symboli na bębnach, aby ułożyły się w układ skutkujący wygraną. Czy grający otrzyma układ wygrywający i odpowiadającą mu wartość punktową czy też nie, narzucane jest to przez program w sposób przypadkowy. Gdy po zatrzymaniu się bębnów, symbole na bębnach ułożą się w układ wygrywający, grający otrzymuje wygraną punktową (tzw. dodatkową nagrodę), która automatycznie dodawana jest do punktów na liczniku WPLATA. Punkty wygrane w poprzednich grach przelane i dodane do punktów na liczniku WPLATA umożliwiają rozgrywanie nowych gier bez konieczności ponownego zakredytowania automatu. Dodatkowo po uruchomieniu gry, niezależnie od tego czy na bębnach (w momencie włączonej wizualizacji) padnie układ wygrywający czy też nie, grający otrzymuje punkty, które są dodawane do punktów na dodatkowym liczniku opisanym jako NAGRODA w wysokości dwukrotności wartości punktów wyświetlanych na ekranie w polu OPLATA. Gry można rozgrywać za punkty zgromadzone na liczniku WPLATA jak i za punkty zgromadzone na dodatkowym liczniku NAGRODA. Biegły w wyniku badania ustalił również, że grający nie musi czytać pytań, ani znać na nie odpowiedzi. W celu uruchomienia gier o wizualizacji kręcących się bębnów może naciskać przycisk o oznaczeniu ODPOWIEDZ PRAWA, gdyż to pod ten przycisk kierowane są w zdecydowanej większości poprawne odpowiedzi. Automaty nie są wyposażone w urządzenie wypłacające wygrane pieniężne - hopper, w związku z powyższym nie realizuje w sposób bezpośredni wypłaty wygranej pieniężnej. W oparciu o poczynione ustalenia biegły sformułował następujące wnioski: - gry prowadzone są na urządzeniach elektronicznych, - automaty nie są wyposażone w urządzenia wypłacające wygrane pieniężne - hoppery, w związku z powyższym nie realizują w sposób bezpośredni wypłat wygranych pieniężnych, - w grach na urządzeniach można uzyskać wygrane rzeczowe pozwalające na rozpoczęcie nowych gier przez wykorzystanie wygranych punktów uzyskanych w poprzednich grach, - w rozgrywanych grach na urządzeniach grający nie ma wpływu na wybór symboli na bębnach, aby ułożyły się w układ skutkujący wygraną; czy grający otrzyma układ wygrywający i odpowiadającą mu wartość punktową czy też nie, narzucane jest to przez program w sposób przypadkowy, co świadczy o tym, że rozgrywane na urządzeniach gry zawierają element losowości, - w celu rozpoczęcia rozgrywania gier na urządzeniach konieczne jest ich zakredytowanie przez grającego kwotą pieniężną, co świadczy o komercyjnym charakterze gier. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 listopada 2020 r., sygn. akt II GSK 4071/17, CBOSA, z odwołaniem do orzecznictwa NSA - pojęcie "losowości", użyte w kontekście gier hazardowych, wiąże się z zależnością wyniku gry w szczególności od przypadku rozumianego jako zdarzenie lub zjawisko, których nie da się przewidzieć. Przyjmuje się, że wystąpienie "przypadku" oznacza, że wynik gry jest nieprzewidywalny z punktu widzenia grającego i nie zależy wyłącznie od jego możliwości czy umiejętności. Losowość gier jest rozumiana jako niemożliwość przewidzenia rezultatu gry w normalnych warunkach. Do zakwalifikowania gry do gier losowych wystarczy stwierdzenie wystąpienia w grze elementu losowości wpływającego bezpośrednio na wynik gry. Wprowadzenie elementów dodatkowych, np. elementu wiedzy, czy zręczności, postrzegane jest jako działanie mające na celu stworzenie pozoru braku losowości, które nie pozbawiają gry charakteru losowego, jeśli w konsekwencji wynik całej gry zależy od przypadku (por. też wyrok WSA w Szczecinie z dnia 10 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 967/20, CBOSA i powołane tam orzecznictwo). Tym samym nadanie urządzeniu (automatowi) określonej nazwy (quizomat), sugerującej inne jego przeznaczenie samo w sobie nie zmienia jego charakteru. Także zeznania świadków pracowników lokalu w tej materii są jednoznaczne. Jak zeznała bowiem I. K.-Z., układy figur na bębnach układają się losowo, przypadkowo. Klient nie ma na to żadnego wpływu. Świadek wyjaśniła również, że na dolnym ekranie pojawiają się też pytania z różnych dziedzin, ale ich odpowiedzi nie mają wpływu na grę. Zdarza się coś takiego, że jak wystąpi pięć błędnych odpowiedzi to wówczas nie dokonujemy wypłaty dla klienta bo gra się kończy. Można powiedzieć, że te pytania nie mają żadnego znaczenia. Podała również, że po każdym "szczęśliwym układzie bębnów" w polu WYPŁATA naliczane są punktu, które się sumują. Ostatecznie ilość punktów w miejscu WYPŁATA odpowiada kwocie, którą świadek wypłaca klientowi czyli jeżeli w polu WYPŁATA klient ma 230 pkt to wypłaca jemu 230 zł. I. K.-Z. wyjaśniła, że gdy klient ma pieniądze na koncie, co widoczne jest w polu WYPŁATA to może w każdej chwili dokonać wyboru kolejnej gry posługując się przyciskiem wybór grafiki. Gdy kończą się pieniądze w polu WYPŁATA klient może zakończyć grę lub ponownie zasilić automat. Te czynności są powtarzalne. Świadek zeznała, że wygrane są różne może to być 3.000 zł, a może być 20 zł. W lokalu nie prowadzi się ewidencji wypłat. Automaty w lokalu podłączone są pod Internet, szefowie widzą kiedy padła wygrana, kiedy jest brak gotówki w kasie, kiedy automat się nie świeci to wiedzą, że była jakaś awaria. Szefowie przyjeżdżają do lokalu pod nieobecność pracowników (zeznania k.[...] akt. adm.). Także świadek L. S., po okazaniu jej zdjęć i fragmentów nagrań z kamer monitoringu stanowiących załącznik do protokołu oględzin z zapisu monitoringu, potwierdziła, że wypłacała klientce pieniądze za wygraną, wpuszczała do lokalu klienta, kasowała punkty, wypłacała wygrane z przyniesionych przez klienta pokwitowań. Wyjaśniła, że w celu rozpoczęcia gry do automatu wrzuca się banknot. Stawką wyjściową jest 50 groszy. Stawkę można zmienić drugim przyciskiem w kolejności za przyciskiem STRAT. Dostępne stawki to [...] zł, 1 zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł, 20 zł. Na górnym ekranie pojawiają się układy bębnów. Przyciska się START i pojawia się układ i tak w kółko się gra. Na dolnym ekranie są też pytania ale przeważnie nikt ich nie czyta, są bo są. W polu na górnym ekranie w lewym dolnym rogu zbierane są punkty do wypłaty dla gracza. Świadek zeznała, że wypłacała tyle pieniędzy ile gracz uzyskał punktów. Zeznała, że w lokalu nie jest prowadzona żadna ewidencja wygranych. Wygrane są różne 300-400 zł, a też 20 zł (k.[...] akt adm.). Także zeznania funkcjonariuszy celno-skarbowych biorący udział w czynnościach kontrolnych w dniu 15 stycznia 2019 r. w lokalu w P. nie budzą najmniejszych wątpliwości co do charakteru i rodzaju kontrolowanych urządzeń. Istotne jest również to, że jak zeznali funkcjonariusze na początku lutego 2019 r. ponownie udali się do skontrolowanego w styczniu lokalu. Lokal otworzył im ten sam mężczyzna co poprzednio - K. B.. W lokalu stały dwa włączone do sieci urządzenia o nazwie "[...]". Jedno z urządzeń do gier nie przyjmowało banknotów w związku z tym nie było możliwe przeprowadzenie eksperymentu. Na drugim przeprowadzono grę, po uprzednim zakredytowaniu urządzenia (k. [...] akt. adm.). Tym samym zeznania świadków, zwłaszcza pracowników obsługi lokalu, potwierdzają komercyjny charakter gier i ich losowy charakter. Komercyjny charakter gier na przedmiotowych urządzeniach potwierdza również protokół komisyjnego otwarcia automatów z dnia 14 marca 2019 r., który potwierdza, że w automatach [...] [...] nr [...] [...] i [...] [...] nr [...] [...] znajdowały się wcześniej zakredytowane środki pieniężne w łącznej kwocie 3.410,00 zł. Dowody w postaci zatrzymanych pokwitowań do wypłaty wygranych i zapis z rejestratora monitoringu, na którym zarejestrowano czynności wykonywane przez obsługę lokalu i przez graczy oraz zeznania pracowników lokalu potwierdzają także wypłaty wygranych pieniężnych. Do tych dowodów odniósł się szczegółowo organ I instancji w uzasadnieniu swojego stanowiska, a skarżąca ich nie podważyła. W ocenie Sądu, weryfikując prawidłowość poczynionych ustaleń nie ma żadnych podstaw do zakwestionowania wartości dowodów, które doprowadziły organy do kluczowych wniosków. Te dowody i poczynione przez organy ustalenia nie zostały, jak wskazano, również skutecznie podważone przez skarżącą. Trafne jest stanowisko organów, że przedłożona do akt opinia techniczna urządzenia "[...]", nie podważa dowodów dotychczas zgromadzonych przez organy w niniejszej sprawie, przede wszystkim z tego powodu, że nie dotyczyła przedmiotowych automatów. Skoro zaś nie nawiązywała do ujawnionych automatów, nie mogła stanowić podstawy do obalenia dokonanych dotychczas ustaleń (opinia k. [...]). Podkreślić należy, że skuteczność wykazania, że organ naruszył zasadę z art. 191 Ordynacji podatkowej wymaga wykazania, że uchybił on zasadom logicznego rozumowania, wiedzy lub doświadczenia życiowego. Jedynie wtedy może to być przeciwstawione uprawnieniu organu do dokonywania swobodnej oceny dowodów. Nie jest natomiast wystarczające przekonanie strony o innej niż przyjął organ wadze (doniosłości) poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie niż ocena organu. Zarzut dowolnego działania organu można byłoby postawić dopiero wówczas, gdyby ustalenia faktyczne zostały oparte na dowodach dowolnie wybranych, a zatem takich, których wybór nie został poparty odpowiednią argumentacją. Sytuacja taka nie występuje jednak wówczas, gdy organ, tak jak w okolicznościach niniejszej sprawy, wyczerpująco uzasadniając swoje stanowisko wskazuje, którym dowodom przyznaje moc dowodową, a którym odmawia wiarygodności i z jakich przyczyn. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie organy dokonały oceny każdego z zebranych dowodów, odniosły się do każdego z nich, dokonując ich analizy we wzajemnej łączności. Sporządzona przez biegłego opinia z dnia 15 maja 2019 r., jest w odniesieniu do automatów jednoznaczna. Jasno stwierdza, że są to urządzenia elektroniczne, umożliwiające rozgrywanie gier o charakterze losowym, służące do celów komercyjnych, gdyż warunkiem uruchomienia gry jest zasilenie automatu pieniędzmi, a wynik gry nie jest uzależniony od zręczności grającego. Przedmiotowy dowód wraz z innymi dokumentami z postępowania karno-skarbowego prowadzonego przez organ administracji stanowił wystarczający materiał dowodowy do załatwienia sprawy. Wobec powyższego zbędne było przeprowadzenie na omówione okoliczności dodatkowych dowodów. Nie ma natomiast istotnego znaczenia w sprawie kwestia jakiego rodzaju algorytm jest stosowany w urządzeniach. W świetle przepisów art. 2 ust. 3, ust. 4 i ust. 5 u.g.h. wystarczające jest wynikające z opinii biegłego i zeznań świadków ustalenie, że urządzenia pozwalają na rozgrywanie gry, a także innej gry, wygranymi punktami w taki sam sposób, jak punktami zakredytowanymi wpłatą pieniężną, a wyniki są niezależne od umiejętności gracza, od jego zdolności psychomotorycznych, który nie ma realnego wpływu na to w jakiej konfiguracji zatrzymują się i układają symbole skutkujące wygraną. Odnosząc się z kolei do ustalenia podmiotu, wobec którego może być egzekwowana odpowiedzialność administracyjna za popełnienie deliktu polegającego na urządzaniu gier na automatach poza kasynem gry, to wskazać należy na treść art. 89 ust. 1 pkt 1 i art. 14 ust. 1 u.g.h. Podmiotem, wobec którego może być egzekwowana odpowiedzialność jest każdy (osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej), kto urządza grę na automatach w niedozwolonym do tego miejscu, bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. W ocenie Sądu prawidłowe są także ustalenia co do podmiotu urządzającego gry hazardowe. Jak wynika z dowodów zgromadzonych w aktach sprawy, w tym z umowy z dnia 5 stycznia 2019 r. zawartej pomiędzy A. P. (wynajmującym), a S. Sp. z o. o. (najemcą) spółka posiadała tytuł prawny do dysponowania lokalem użytkowym, w którym w dniu 15 stycznia 2019 r. przeprowadzona została kontrola celno-skarbowa w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o grach hazardowych. Z przedmiotowej umowy (która była koleiną już umową najmu z tym podmiotem, co wynika wprost z zeznań właściciel nieruchomości A. P. k.[...] akt adm.), wynika, że przedmiotem umowy była dzierżawa 20 m2 działki położonej przy ul. [...] w P.. Przedmiot najmu miał służyć jako teren pod pawilon, w którym najemca prowadzić będzie działalność gospodarczą osobiście lub przez zatrudnionych prze siebie pracowników. Najemca oświadczył, że posiada wszystkie niezbędne i wymagane zezwolenia do prowadzenia swojej działalności na terenie będącym przedmiotem najmu, a wynajmujący nie ponosi odpowiedzialności za przedmiot prowadzonej działalności na terenie najmu przez najemcę. Najemca zobowiązuje się do pokrycia wszelkich dodatkowych kosztów oraz kar, które mogłyby obciążyć wynajmującego na skutek wynajmowania lokalu. Za najem terenu ustalono czynsz najmu w wysokości [...] zł miesięcznie. Umowę w imieniu najemcy - S. Sp. z o. o. podpisał prezes Ł. W.. Przy czym, sama spółka nie kwestionuje faktycznego władztwa nad ujawnionymi w dniu 15 stycznia 2019 r., automatami do gier. Organy ustaliły, a skarżąca tych ustaleń nie podważyła, że na każdym z zabezpieczonych urządzeń podczas przeprowadzania czynności kontrolnych w dniu 15 stycznia 2019 r., znajdowała się naklejka o treści; "S. SP. Z O.O. UL. [...], [...] B., NIP: [...]". Na tej podstawie organ II instancji zasadnie uznał, że władającym tymi urządzeniami była S. Sp. z o.o., nie posiadająca koncesji na prowadzenie kasyna gry, dysponująca prawem do ww. lokalu na podstawie umowy najmu z dnia 5 stycznia 2019 r. Te okoliczności nie były przez skarżąca kwestionowane. Z akt sprawy wynika także, że skontrolowane automaty stanowiły wyposażenie ww. lokalu, były włączone i udostępnione do gry. Skarżąca jako dysponująca ww. lokalem oferowała zatem możliwość gry na automatach. Podkreślić w tym miejscu należy, że dla ustalenia, czy dany podmiot może być uznany za urządzającego gry na automatach decydujące znaczenie mają okoliczności faktyczne. Istotne jest faktyczne urządzanie gier. Nie sposób nie zauważyć, że skarżąca zapewniała odpowiednie warunki do tego, aby gra mogła być prowadzona. Skarżąca dysponowała lokalem, który wyposażyła w automaty do gier. Zawarła umowę najmu powierzchni pod lokal, który następnie wyposażyła w automaty do gier losowych. Zatrudniała pracowników do obsługi lokalu i znajdujących się w nim automatów oraz udostępniała automaty bliżej nieokreślonej liczbie graczy, jak również zapewniała ciągły przebieg nielegalnych gier. Urządzającym gry jest ten, kto stwarza warunki do prowadzenia gier na automatach poza kasynem gry. Będzie to zatem każdy podmiot, który uczestniczy w procesie udostępniania graczom automatów i umożliwia grę. Ponownie odwołać się należy do wyroku NSA w sprawie sygn. akt II GSK 4041/17, CBOSA, gdzie Naczelny Sąd Administracyjny podzielił pogląd wyrażany w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym "urządzanie gier hazardowych" to ogół czynności i działań stanowiących zaplecze logistyczne dla umożliwienia realizowania w praktyce działalności w zakresie gier hazardowych, w szczególności: zorganizowanie i pozyskanie odpowiedniego miejsca na zamontowanie urządzeń, przystosowanie go do danego rodzaju działalności, utrzymywanie automatów w stanie stałej aktywności, umożliwiającym ich sprawne funkcjonowanie, wypłacanie wygranych, obsługa urządzeń czy też zatrudnienie i odpowiednie przeszkolenie personelu, zapewniające graczom możliwość uczestniczenia w grze. Ocena, czy dany podmiot urządza gry na automatach poza kasynem gry należy do organu i zależna jest od ustaleń faktycznych w konkretnej sprawie. W rozpoznawanej sprawie ustalenia te, w ocenie Sądu, nie budzą wątpliwości. Skarżąca w lokalu użytkowym, kontenerze wolno stojącym o nazwie T. N. 1 oferowała możliwość gry. W chwili kontroli lokal działał i znajdowały się w nim czynne i gotowe do gry automaty. Podkreślić trzeba, że skarżąca, poza stawianiem ogólnikowych zarzutów, nie wskazuje jakichkolwiek dowodów świadczących o tym, że stan faktyczny sprawy ustalony został nieprawidłowo. W szczególności nie wskazuje dowodów na okoliczność, że inna osoba była urządzającym gry na automatach. Ponadto zeznania świadków – K. B., I. K.-Z. i L. S., potwierdzają, że skarżąca była urządzającym gry na automatach, którymi faktycznie władała. Podsumowując powyższe rozważania stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie nie zaistniały jakiekolwiek podstawy do odmowy zastosowania w stosunku do skarżącej regulacji art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h., co oznacza, że wymierzenie kary w wysokości określonej przepisem art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h. było uzasadnione. Kontrolując zaskarżoną decyzję niezależnie od zarzutów skargi, Sąd również nie dostrzegł nieprawidłowości, które powodowałyby konieczność uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a"). Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a. W myśl tych regulacji sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie wniosek o rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym został zgłoszony przez organ a skarżąca nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.