III SA/Wa 3427/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz (sprawozdawca), Sędzia WSA Beata Sobocha, Protokolant referent stażysta Agata Zdunek, po rozpoznaniu w dniu 12 października 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M, M, kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. UZASADNIENIE Skarżąca – M. M. pismem z dnia 23 listopada 2011 r. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego Pismem datowanym na dzień 11 października 2012 r. Skarżąca cofnęła skargę. W uzasadnieniu wskazała, że w związku ze spłatą zabezpieczonej należności organ podatkowy w dniu 12 lipca 2012 r. wykreślił wpisy nr 24/2011 oraz 25/2011 r. z Rejestru Zastawów Skarbowych, przez co postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, który jednakże uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie. Skuteczne cofnięcie skargi obliguje Sąd do umorzenia postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy.