II SA/Sz 690/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 października 2021 r. sprawy ze skargi K. N. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej U. S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Komisji Stypendialnej U. S. z dnia [...] r., Nr [...] UZASADNIENIE W dniu 13 października 2020 roku, K. N. (powoływany dalej także jako skarżący), wystąpił do Komisji Stypendialnej Uniwersytetu S. (dalej: Komisja Stypendialna) o przyznanie stypendium socjalnego w roku akademickim 2020/2021. We wniosku wskazał w szczególności, iż zabiega o przyznanie stypendium socjalnego zwiększonego, a jako przyczynę zwiększenia wskazał " inne szczególnie uzasadnione przypadki" opisując, iż nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z ojcem i matką, a z uwagi na pandemię musiał opuścić akademik i zamieszkać w mieszkaniu babci w związku z czym musi uczestniczyć w pokrywaniu kosztów zamieszkania takich jak: czynsz, woda, odpady, energia, telefon, internet. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku, decyzją z [...] roku Komisja Stypendialna przyznała K. N. stypendium socjalne w okresie od 1 października 2020 roku do 30 czerwca 2021 roku w kwocie [...]zł miesięcznie oraz nie przyznała zwiększenia stypendium socjalnego. W uzasadnieniu powyższej decyzji podano, iż dochód na osobę w rodzinie skarżącego wynosi [...] zł co zgodnie z § 1 Zarządzenia nr 152/2020 Rektora Uniwersytetu S. z dnia 16 listopada 2020 r. w sprawie ustalenia wysokości stypendium socjalnego, zwiększenia stypendium socjalnego, stypendium dla osób niepełnosprawnych oraz zapomogi dla studentów w roku akademickim 2020/2021 (dalej: Zarządzenie Rektora) uprawnia do otrzymania stypendium w powyższej wysokości. Uzasadniając negatywne rozstrzygnięcie wniosku w zakresie zwiększenia stypendium Komisja Stypendialna wskazała, że "przedstawione argumenty nie stanowią szczególnie uzasadnionego przypadku uprawniającego do otrzymania przedmiotowego zwiększenia". W dniu 16 grudnia 2020 roku skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji wskazując, że wysokość należnego mu stypendium socjalnego została nienależycie ustalona (zaniżona w stosunku do jego dochodu) oraz, że odmowa przyznania zwiększenia stypendium socjalnego jest nieuzasadniona i narusza przepis § 20 ust. 1 Regulaminu zasad trybu przyznawania świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu S. w roku akademickim 2020/2021. Swoje odwołanie skarżący obszernie uzasadnił przedstawiając okoliczności, które jego zdaniem dowodzą szczególnej sytuacji rodzinnej. Opisał też następstwa dla jego sytuacji materialnej wprowadzenia na uczelni nauki zdalnej. Wniósł też o przeprowadzenie dowodu z załączonej do pisma umowy z [...] roku. Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu S. (dalej powoływana jako Komisja Odwoławcza) po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z [...] roku, orzekła o uchyleniu decyzji Komisji Stypendialnej z dnia [...] roku w części przyznania stypendium socjalnego okresie od 1 października 2020 roku do 30 czerwca 2021 roku w wysokości [...] zł miesięcznie i przyznała skarżącemu stypendium socjalne w tym samym okresie w wysokości [...] zł miesięcznie. Komisja Odwoławcza utrzymała natomiast w mocy decyzję organu I instancji w części dotyczącej nieprzyznania zwiększenia stypendium socjalnego. Jak podano w uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia, uznano że skarżący otrzymuje tylko alimenty od ojca, a jego miesięczny dochód wyniósł [...] zł. Pozwoliło to na zwiększenie kwoty stypendium socjalnego do wysokości [...] zł z wyrównaniem od października 2020 roku. Natomiast w zakresie nieprzyznania zwiększenia stypendium socjalnego Komisja Odwoławcza przyjęła, że przedstawione we wniosku i odwołaniu argumenty nie kwalifikują wnioskodawcy do pobierania zwiększenia stypendium socjalnego. Pismem z 25 kwietnia 2021 roku K. N. wniósł skargę na powyższą decyzję, zaskarżając ją w części w jakiej nie przyznano mu zwiększonego stypendium socjalnego. Skarżonej decyzji zarzucił : 1) naruszenie art. 77§1 §1 k.p.a. w związku z art. 78§1 k.p.a. i art. 7 k.p.a. przez nierozpoznanie wniosku dowodowego skarżącego złożonego wraz z odwołaniem z dnia 08 grudnia 2020 roku o przeprowadzenie dowodu z umowy z dnia [...] roku, dalej nie ustalenie faktów płynących z tej umowy, i nie dokonanie subsumcji tych faktów, podciągnięcia ich pod normę §20 ust 1 i 2 pkt 1-4 ( per analogiam ) Regulaminu zasad i trybu przyznawania świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu S. w roku akademickim 2020/2021, 2) naruszenie art 77§1 k.p.a. w związku z 80 k.p.a. przez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i pominięcie oraz nie rozważenie przy wydaniu decyzji odmawiającej przyznania skarżącemu zwiększonego stypendium socjalnego , faktów ujawnionych w trakcie postępowania: a) że skarżący, co sam ustalił organ wydający zaskarżoną decyzję, nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z żadnym z rodziców, opiekunów prawnych i faktycznych , co powoduje że skarżący sam musi pokrywać wszelkie koszty i wydatki związane codziennym życiem i nauką, co sprawia że skarżący znajduje się w bliźniaczej sytuacji jak sieroty i półsieroty wymienione w §20 pkt 2 , którym Regulamin przyznaje prawo do zwiększonego stypendium socjalnego, b) że w okresie w jakim skarżący ubiega się o zwiększone stypendium socjalne uchwalono ustawę z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. 2020, poz.374 z późn. zm.), c) że konsekwencją wprowadzenia ustawy o jakiej mowa wyżej było wprowadzenie systemu zdalnej nauki w toku studiów na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu S. przez Rektora Uczelni Zarządzeniem nr 34/2020 z dnia 16 marca 2020 roku w sprawie sposobu realizacji treści programowych i potwierdzania efektów uczenia w formie kontaktów zdalnych on-line, co spowodowało, że skarżący prowadząc samodzielnie gospodarstwo domowe zmuszony został do ponoszenia dodatkowych, nadzwyczajnych kosztów, jakim nie był w stanie zapobiec i ich przewidzieć, a jaka to sytuacja jest bliźniacza dla studentów przebywających w akademikach, samodzielnie ponoszących koszty utrzymania i zamieszkania, jakim Regulamin przyznaje prawo do ubiegania się o zwiększone stypendium socjalne, d) że skarżący zawarł z babcią umowę w dniu [...] roku nakładającą na skarżącego, prowadzącego samodzielne gospodarstwo domowe, szereg dodatkowych kosztów spowodowanych wprowadzeniem stanu epidemicznego i nauką zdalną , jakich skarżący by nie ponosił gdyby uczestniczył w zajęciach stacjonarnych, na uczelni mieszkając w akademiku co sprawia, że nie istnieje jakakolwiek różnica pomiędzy kosztami utrzymania w akademiku, a kosztami nauki zdalnej w miejscu zamieszkania, wręcz przeciwnie koszty nauki zdalnej są wyższe niż te w akademiku i co sprawia, że sytuacja skarżącego jest bliźniacza do tej gdyby mieszkał w akademiku, a w tym przypadku, mieszkającym w akademiku studentom Regulamin przyznaje prawo do ubiegania się o zwiększone stypendium socjalne. e) że wprowadzenie stanu epidemicznego i nauki zdalnej zmusiło skarżącego do zapewnienia sobie, z wyłączeniem innych osób, miejsca do bezprzeszkodowego pobierania nauki zdalnej, zapewnienia stabilnego i bezpiecznego łącza komputerowego, gwarantującego stały dostęp do internetu, konieczność zabezpieczenia oprogramowania, sprzętu komputerowego, drukarki, skanera, kamery, mikrofonu, papieru do druku, pendrivów, nośników informatycznych, utrzymania i serwisowania tego sprzętu, przygotowania specjalnego stanowiska do nauki oraz, co oczywiste, spowodowało drastyczny wzrost zużycia prądu, bowiem wymusiło korzystanie z komputera , osprzętu, światła po kilkanaście godzin dziennie. Gdyby skarżący odbywał zajęcia w trybie stacjonarnym nie ponosiłby żadnego z tych kosztów, 3) naruszenie art. 107§ 1 pkt 6 k.p.a. przez brak uzasadniania faktycznego i prawnego decyzji odmawiającej przyznania skarżącemu zwiększonego stypendium socjalnego, w szczególności przez kompletny brak przytoczenia faktów jakie organ wydający decyzję uznał za udowodnione, brak subsumcji tych faktów, podciągnięcia ich pod właściwą normę prawa materialnego. Brak uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, uniemożliwił poznanie toku rozumowania poprzedzającego wydanie rozstrzygnięcia oraz zrozumienie zasadności przesłanek faktycznych i prawnych, jakimi kierował się organ przy załatwianiu sprawy w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego o przyznanie zwiększonego stypendium socjalnego. Naruszenie to jest naruszeniem kwalifikowanym, powoduje że decyzja Komisji Odwoławczej w tym zakresie jest w zasadzie niezaskarżalna, 4) naruszenie §20 ust 1 i 2 pkt 1 i 2 (per analogiam) Regulaminu zasad i trybu przyznawania świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu Szczecińskiego w roku akademickim 2020/2021 przez nie przyznanie skarżącemu zwiększonego stypendium socjalnego, mające istotny wpływ na wydanie zaskarżonej decyzji Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Komisji Odwoławczej do ponownego rozpoznania lub alternatywnie o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie skarżącemu zwiększonego stypendium socjalnego, po [...] zł złotych za każdy miesiąc w roku akademickim 2020/2021 od 1 października 2020 roku do 30 czerwca 2021 roku. Odpowiadając na skargę pełnomocnik Komisji Odwoławczej zawnioskował o jej oddalenie oraz obszernie przedstawił przyczyny z jakich w jego ocenie brak było podstaw do zwiększenia stypendium. Skarżący uzupełnił swoje stanowisko w pismach z 17 czerwca 2021 roku oraz 1 października 2021 roku, dodatkowo opisując i dokumentując swoją sytuację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020 r. poz. 374 ze zm.) w związku z wystąpieniem przesłanek w przepisie tym wymienionych. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Należy również podkreślić, że sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest wyłącznie w granicach danej sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W sprawie jest bezspornym, iż skarżący jest studentem Uniwersytetu S. , [...], na studiach stacjonarnych jednolitych magisterskich na kierunku prawo oraz spełnia warunki, od których uzależnione jest uzyskiwanie stypendium socjalnego w kroku akademickim 2020/2021. Sporne pomiędzy organem administracji oraz skarżącym jest to, czy skarżący jest uprawniony do zwiększenia stypendium socjalnego oraz czy takie świadczenie powinno mu zostać przyznane. Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm. – dalej: k.p.a.) zawiera szereg zasad, których przestrzeganie przesądza o prawidłowości prowadzonego postępowania. Przepisy te z jednej strony dają organowi uprawnienia do podjęcia czynności mających na celu takie wyjaśnienie stanu faktycznego, aby możliwe było podjęcie prawidłowego rozstrzygnięcia, natomiast z drugiej strony nakładają na organ obowiązek czuwania nad jego przebiegiem. Przepis art. 7 k.p.a., ustanawiający zasadę prawdy obiektywnej, zobowiązuje organ administracji publicznej do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Uszczegółowieniem tej zasady w postępowaniu dowodowym jest przepis art. 77 § 1 k.p.a., który nakłada na organ administracji obowiązek zebrania w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, a następnie równie wyczerpującego jego rozpatrzenia, celem prawidłowego ustalenia podstawy faktycznej decyzji administracyjnej. Tylko dla prawidłowo ustalonego stanu faktycznego można bowiem zastosować przepisy prawa materialnego skutkujące powstaniem praw i obowiązków strony postępowania administracyjnego. W dalszej kolejności, stosownie do zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.) oraz zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.) organ w uzasadnieniu swojej decyzji powinien wyjaśnić stronie zasadność przesłanek, którymi się kieruje przy załatwieniu sprawy i w tym celu, zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a., a następnie - w sposób rzetelny - sporządzić uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji, które powinny zawierać w szczególności wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Podkreślić należy, że Sąd, w ramach sprawowanej kontroli, nie jest uprawniony do dokonywania własnych ustaleń stanu faktycznego sprawy. Ustaleń tych dokonują wyłącznie organy administracji publicznej w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego, natomiast Sąd ocenia jedynie, czy działania organów w tym zakresie były zgodne z przepisami obowiązującej je procedury. Stąd też niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych nie może być konwalidowane na etapie postępowania sądowego, a naruszenie, jakiego w tym zakresie dopuszczą się organy, prowadzi do uchylenia decyzji. Materialnoprawną podstawę dla objętego wnioskiem skarżącego zwiększenia stypendium socjalnego zawarto w § 20 Regulaminu zasad i trybu przyznawania świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu S. w roku akademickim 2020/2021 stanowiącym Załącznik do Zarządzenia nr 95/2020 Rektora Uniwersytetu S. z dnia 22 lipca 2020 r. Jak wynika z powyższej regulacji: 1. W szczególnie uzasadnionych przypadkach student może otrzymać zwiększenie stypendium socjalnego. 2. Szczególnie uzasadnionymi przypadkami uprawniającymi do ubiegania się o zwiększenie stypendium socjalnego są w szczególności: 1) zamieszkiwanie w domu studenckim lub na stancji; 2) sieroctwo/półsieroctwo; 3) bycie wychowankiem domu dziecka; 4) udokumentowana przemoc w rodzinie (np. niebieska karta). 3. Do ustalania sytuacji materialnej studenta oraz określenia zasad przyznawania zwiększenia stypendium socjalnego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące stypendium socjalnego. 4. Wysokość zwiększenia stypendium socjalnego dla poszczególnych przedziałów dochodów ustala rektor w porozumieniu z organem samorządu studenckiego odrębnym zarządzeniem. 5. Wysokość zwiększenia stypendium socjalnego ustala się w oparciu o przedziały dochodów: 1) I przedział: dochód na członka w rodzinie wynosi od 0 do 20,00 % podstawy naliczania; 2) II przedział; dochód na członka w rodzinie wynosi od 20,01 % do 40,00 % podstawy naliczania; 3) III przedział: dochód na członka w rodzinie wynosi od 40,01 % do 60,00 % podstawy naliczania; 4) IV przedział: dochód na członka w rodzinie wynosi od 60,01 % do 80,00 % podstawy naliczania; 5) V przedział: dochód na członka w rodzinie wynosi od 80,01 % do 100,00 % podstawy naliczania. 6. Student jest zobowiązany powiadomić w formie pisemnej w terminie 7 dni od dnia zdarzenia organ wydający decyzję o zmianach mających wpływ na prawo do zwiększenia stypendium socjalnego. 7. W przypadku utraty prawa do zwiększenia stypendium socjalnego, zwiększenie nie przysługuje od miesiąca następującego po miesiącu, w którym wystąpiło zdarzenie powodujące utratę prawa do zwiększenia. 8. W przypadku nieujawnienia zdarzenia powodującego utratę prawa do zwiększenia zastosowanie ma przepis § 16 ust. 3 Regulaminu. W sprawie jest bezspornym, iż skarżący we wniosku wyraźnie wyartykułował wolę uzyskania zwiększonego stypendium socjalnego oraz wskazał na okoliczności jego zdaniem dające podstawy do uzyskania takiego świadczenia. Opisywał w tym zakresie brak możliwości zamieszkiwania w akademiku w okresie wprowadzonej na uczelni nauki zdalnej oraz na konieczność uczestniczenia, w tym czasie w kosztach utrzymania mieszkania należącego do babci, z którą w okresie pandemii zamieszkuje lecz z którą nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego. W odwołaniu od decyzji Komisji Stypendialnej skarżący obszernie przedstawiał istotne jego zdaniem okoliczności będące następstwem relacji rodzinnych oraz opisywał następstwa dla jego sytuacji skutków wprowadzenia stanu epidemii a w związku z tym braku możliwości zamieszkiwania i pobierania nauki w czasie roku akademickiego w domu studenckim. Całość wywodów doprowadziła skarżącego do wniosku, iż jego sytuacja rodzinna jest zbliżona do sieroty lub półsieroty, a konieczność ponoszenia kosztów mieszkania u babci upodabnia jego sytuację do zamieszkiwania w domu studenckim lub na stancji tj. do okoliczności, które stosownie do zapisów Regulaminu upoważniają studenta do zabiegania o zwiększenie stypendium. Na etapie postępowania odwoławczego skarżący składał też wniosek dowodowy, okazując umowę regulująca ponoszenie kosztów związanych z zamieszkiwaniem i uczestniczeniem w zajęciach prowadzonych w trybie zdalnym. Organ dopiero w odpowiedzi na skargę obszernie odniósł się do powyższych okoliczności, niemniej jednak rozpatrzenie sprawy oraz wniosków dowodowych powinno następować w postępowaniu administracyjnym nie zaś dopiero w postępowaniu sądowym. Przy czym warto też wskazać, iż stosownie do Regulaminu organem orzekającym o uprawnieniu studenta jest Komisja nie zaś pełnomocnik tego organu. Oceniając zasadność zarzutów skarżącego Sąd uznał, że zarówno decyzja Komisji Stypendialnej jak i Komisji Odwoławczej zostały wydane z naruszaniem art. 107 § 3 k.p.a. Z art. 107 § 3 k.p.a. jednoznacznie wynika, że uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia powinno być skonstruowane w sposób umożliwiający realizację zasady ogólnej przekonywania (art. 11 k.p.a.), a także objaśniać tok myślenia prowadzący do konkretnego rozstrzygnięcia w sprawie. Motywy rozstrzygnięcia muszą być tak ujęte, aby strona zainteresowana mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy jej wydaniu (vide: wyrok NSA OZ w Gdańsku z 6 maja 1999 r. II SA/Gd 134/97, Lex nr 44166, wyrok z dnia 29 września 1987 r. IV SA 220/87). Takie uzasadnienie daje również rękojmię, iż organ dołożył należytej staranności przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Przy czym w przypadku decyzji o charakterze uznaniowym, a taki właśnie charakter rozstrzygnięcia wynika z użytego w §20 ust. 1 Regulaminu zwrotu " student może otrzymać zwiększenie stypendium socjalnego", uzasadnienie powinno zawierać wszechstronną analizę zgromadzonego materiału dowodowego i wyczerpująco uargumentowane stanowisko organu. Powinno z niego wynikać, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały rozważone i ocenione (por. np. wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/GD 744/19 i przywołany tam: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 marca 2010 r., sygn. akt II GSK 491/09, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 2006/10). W niniejszej sprawie organy nie poczyniły ustaleń i nie przedstawiły ich w uzasadnieniu oraz ograniczyły się do ogólnikowego, nie poddającego się żadnej kontroli wskazania, iż nie znalazły podstaw do zwiększenia stypendium, w ogóle nie wskazując w jaki sposób doszły do takich wniosków. Tego rodzaju zaniechanie uniemożliwia Sądowi dokonanie merytorycznej oceny zarzutów skargi, albowiem ocena taka byłaby równoznaczna z zastąpieniem przez sąd jurysdykcji zastrzeżonej organom administracyjnym, której działanie sąd administracyjny jedynie kontroluje pod względem zgodności z prawem, o czym już była mowa już powyżej. Ponadto wobec złożenia przez skarżącego w odwołaniu wniosku dowodowego, co do którego organ odwoławczy nie wskazał z jakich przyczyn odstąpił od jego przeprowadzenia, zasadnym okazał się także zarzut naruszenia przez organ odwoławczy art. 7 k.p.a., art. 77§1 §1 k.p.a. i art. 78§1 k.p.a. Przepis art. 7 k.p.a., ustanawiający zasadę prawdy obiektywnej, zobowiązuje organ administracji publicznej do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Uszczegółowieniem tej zasady w postępowaniu dowodowym jest przepis art. 77 § 1 k.p.a., który nakłada na organ administracji obowiązek zebrania w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, a następnie równie wyczerpującego jego rozpatrzenia, celem prawidłowego ustalenia podstawy faktycznej decyzji administracyjnej. Tylko dla prawidłowo ustalonego stanu faktycznego można bowiem zastosować przepisy prawa materialnego skutkujące powstaniem praw i obowiązków strony postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę organ przyjmie wykładnię przepisów prawa materialnego i wskazówki odnoszące się do podjęcia dalszych ustaleń w sprawie wynikające wprost z niniejszego wyroku.