II SA/Gl 736/11

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie o wymeldowanie w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu UZASADNIENIE Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy E. P. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata urzędu. W treści wniosku skarżąca podała, że jest matką samotnie wychowującą dwie małoletnie córki. Jedynym źródłem jej utrzymania się są alimenty oraz zasiłki z pomocy społecznej (rodzinny i okresowy), które to świadczenia dają łącznie 1092 zł dochodu miesięcznego. Wnioskodawczyni nie posiada jakichkolwiek oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Do wniosku E. P. dołączyła szereg dokumentów potwierdzających okoliczności podniesione we wniosku, w tym kserokopie wyroków zapadłych w sprawie rozwodowej oraz decyzje o przyznaniu jej świadczeń z pomocy społecznej. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie ocena stanu majątkowego E. P. prowadzi do wniosku, że zachodzą przesłanki przemawiające za przyznaniem jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że zarówno wysokość dochodu strony jak i jego struktura wskazują na trudną sytuację materialną i życiową wnioskodawczyni. Wraz z dwiema córkami utrzymuje się ona bowiem ze świadczenia alimentacyjnego oraz środków uzyskanych z pomocy społecznej. Okoliczności te nie budzą wątpliwości jako że znajdują potwierdzenie w nadesłanych przy wniosku dokumentach. Skarżąca jest osobą zarejestrowaną jako bezrobotna, a we wrześniu br. otrzymała stypendium w wysokości 443 zł. Łączny dochód uzyskiwany w jej rodzinie (mając na uwadze konieczność zapewnienia środków utrzymania dwóm małoletnim córkom) jest jednak na tyle niski, że niepodobna oczekiwać, iż strona będzie wstanie zarówno samodzielnie opłacić koszty postępowania sądowego jak i skorzystać z usług fachowego pełnomocnika. Podkreślić trzeba, że E. P. nie dysponuje również żadnymi składnikami majątku, których zbycie lub obciążenie mogłoby przynieść jej dodatkowy dochód. Mając na względzie powyższe, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.