II SA/Go 641/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Prokuratora Regionalnego na uchwałę Rady Miasta z dnia 30 sierpnia 2016 r., Nr XXXVII.443.2016 w sprawie opłaty za korzystanie z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządcą jest Miasto [...] postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt II SA/Go 641/21 w ten sposób, że w komparycji wyroku w miejsce błędnie wskazanego oznaczenia strony skarżącej: "Prokurator Rejonowy [...]" wpisać prawidłowo: "Prokurator Regionalny [...]". UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt II SA/Go 641/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uwzględnił skargę Prokuratora Regionalnego na uchwałę Rady Miasta z dnia 30 sierpnia 2016 r., Nr XXXVII.443.2016 w sprawie opłaty za korzystanie z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządcą jest Miasto [...]. Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., określanej dalej jako p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może dotyczyć właściwego oznaczenia stron, sądu, organu, oznaczenia numerów zaskarżonych aktów i sprawy, wskazania dat - jeśli niedokładność ta ma charakter oczywistego błędu pisarskiego związanego z niewłaściwie użytym wyrazem, określeniem, cyfrą lub widocznie mylną pisownią. Sprostowaniu podlega zawartość komparycji wyroku, jak i jego merytorycznej części. W niniejszej sprawie w sentencji wyroku z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt II SA/Go 641/21, błędnie wskazano stronę skarżącą, tj. "Prokurator Rejonowy [...]" zamiast " Prokurator Regionalny [...]". Oczywistość tej omyłki nie budzi wątpliwości w świetle akt sądowych sprawy. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.