I GZ 445/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 października 2018 r., sygn. akt III SA/Po 657/12 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na pismo dotyczące pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie R. P. na postanowienie tego Sądu o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie ze skargi Ryszarda Płotka na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na pismo dotyczące pozostawienia wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2007 bez rozpoznania. Zażaleniem R. P. zaskarżył postanowienie Sądu I instancji, wnosząc o jego uchylenie w całości "jako niezgodnego z prawem i stanem faktycznym oraz budzącego niezadowolenie u strony skarżącej". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu z następujących przyczyn. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w Dziale IV, Rozdziale 2 – Zażalenia, w art. 194 § 1 przewiduje, że zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w punktach od 1 do 10. Żaden z punktów wymienionego przepisu nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest podjęcie zawieszonego postępowania sądowoadministracyjnego. Określają one bowiem, że zażalenie przysługuje na postanowienia o: przekazaniu sprawy innemu sądowi, odrzuceniu skargi, umorzeniu postępowania, wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania decyzji (...), odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku, sprostowaniu lub wykładani orzeczenia, odrzuceniu wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowie jego uwzględnienia, oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego, odrzuceniu skargi kasacyjnej, odrzuceniu zażalenia, o zwrocie kosztów postępowania jeśli strona nie wniosła skargi kasacyjnej oraz o ukaraniu grzywną. Wobec tego, że przywołana regulacja przewiduje możliwość wniesienia zażalenia w przypadkach przewidzianych w ustawie, wobec przedmiotu objętego zażaleniem skarżącego postanowienia Sądu I instancji, analizie poddać należy regulacje zawarte w Dziale III, Rozdziale 9, w których przewidziano procedurę zawieszenia i podjęcia postępowania przed sądami administracyjnymi. Ostatni z przepisów powołanego Rozdziału 9, art. 131 p.p.s.a. wskazuje wprost na przypadki, w których stronie postępowania służy prawo wniesienia zażalenia na orzeczenia sądu w zakresie zawieszenia i podjęcia postępowania. Stanowi on w zdaniu drugim, że na postanowienie o zawieszeniu postępowania i odmowie podjęcia postępowania przysługuje zażalenie. Klarowne treści obu powołanych przepisów w sposób jasny i bezsprzeczny wskazują, iż w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stronie nie przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania. Zatem zażalenie takie – na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a – podlega odrzuceniu, co też WSA w Poznaniu słusznie uczynił. Zaskarżone postanowienie, w ocenie NSA, odpowiada prawu, zatem zażalenie na to postanowienie podlega oddaleniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.