I SA/Gd 996/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na czynność Wójta Gminy z dnia 27 czerwca 2011 r., nr [..] w przedmiocie wystawienia upomnienia w przedmiocie nieuregulowanej raty z tytułu podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 18 sierpnia 2011 r. M. B. działający przez opiekuna prawnego J. R. złożył skargę na czynność Wójta Gminy polegająca na wystawieniu upomnienia nr [...] z dnia 27 czerwca 2011 r. w przedmiocie nieuregulowanej raty [..] z tytułu podatku od nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o odrzucenie skargi argumentując to brakiem uprzedniego wezwania przez skarżącego organu do usunięcia naruszenia prawa. Ewentualnie o oddaleni skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga powyższa podlega odrzuceniu. Dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego indywidualnych rozstrzygnięć, określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. tj. decyzji i postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, w stosunku, do których wyczerpane zostały środki zaskarżenia (art. 52 § 1 P.p.s.a.) oraz inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oznacza, że katalog środków umożliwiających uruchomienie kontroli tych rozstrzygnięć (środków zaskarżenia) jest zamknięty. Kontrola sądowoadministracyjna nie obejmuje natomiast pism informujących podmiot zainteresowany o sposobie załatwienia sprawy administracyjnej i o dalszych czynnościach procesowych podejmowanych przez organ, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Zaskarżone upomnienie Wójta Gminy z dnia 27 czerwca 2011 r. nie ma cech, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 P.p.s.a., a także określonych w punktach następnych. Kwestie w nim omówione nie zostały objęte decyzją administracyjną organu. Nie służy również na to pismo zażalenie, nie kończy ono postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej, co do jej istoty. Ponadto nie jest inną czynnością materialno – techniczną z zakresu administracji publicznej podlegającą zaskarżeniu, ma bowiem charakter informacyjny i nie jest przejawem władczego działania organu administracji publicznej. Tym samym nie może ono stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne. Wskazać ponadto należy, iż skarżone przez M. B. upomnienie ze względu na uregulowanie w art. 15 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku – Postępowanie egzekucyjne w administracji (t. j. Dz.U. z 2005 r., nr 229, poz. 1954 ze zm.) jest elementem procedury egzekucyjnej, poprzedzającym wszczęcie egzekucji administracyjnej sensu stricte (podobnie wyrok WSA w Warszawie z dnia 21.06.2007 r., sygn. akt I SA/Wa 128/07, LEX nr 364747 oraz dnia 29.03.2007r., sygn. akt I SA/Wa 1870/06, LEX nr 315969). Upomnienie takie nie przybiera formy postanowienia, ani decyzji oraz nie jest - w ocenie Sądu - czynnością ani aktem, podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Upomnienie bowiem nie jest aktem administracyjnym nakładającym na zobowiązanego obowiązek, lecz jedynie przypomina o obowiązku ciążącym na zobowiązanym oraz o skutkach niewywiązania się z tego obowiązku w zakreślonym terminie (podobnie wyrok WSA w Warszawie z dnia 26.08.2005 r., sygn. akt I SA/Wa 653/05, LEX nr 191988; Egzekucja obowiązków podatkowych - Mieczysław Staniszewski, Warszawa 2010, str. 72). Mając powyższe względy na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., odrzucił skargę.